I FZ 132/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Hieronim Sęk, po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 26 marca 2018 r., sygn. akt I SA/Gd 1212/17 o odrzuceniu wniosku M. B. o przywrócenie terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 listopada 2017 r., sygn. akt I SA/Gd 1212/17 oddalającego skargę M. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w G. z dnia 7 czerwca 2017 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od marca 2013 r. do czerwca 2014 r. postanawia: oddalić zażalenie.

1. Przedmiot zażalenia oraz podmiot je wnoszący 1.1. M.B. (dalej: Skarżący) wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 26 marca 2018 r., sygn. akt I SA/Gd 1212/17. Postanowieniem tym Sąd odrzucił jego wniosek o przywrócenie terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 22 listopada 2017 r., sygn. akt I SA/Gd 1212/17. 2. Relacja ze stanu sprawy przedstawionego przez Sąd pierwszej instancji 2.1. Wyrokiem z dnia 22 listopada 2017 r. Sąd pierwszej instancji oddalił skargę Skarżącego na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w G. z dnia 7 czerwca 2017 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące maj 2013 r., od sierpnia do grudnia 2013 r. oraz od stycznia do czerwca 2014 r. 2.2. Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2018 r. Sąd sprostował oczywistą omyłkę w sentencji powyższego wyroku w ten sposób, że w miejsce oznaczenia przedmiotu zaskarżenia: "podatku od towarów i usług za miesiące: maj 2013 roku, od sierpnia do grudnia 2013 roku oraz od stycznia do czerwca 2014 r." wpisał: "podatku od towarów i usług za miesiące od marca 2013 r. do czerwca 2014 r." Postanowienie powyższe doręczono Skarżącemu w dniu 1 lutego 2018 r. (k. 108). 2.3. Pismem z dnia 21 lutego 2018 r. Skarżący wniósł o przywrócenie terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wskazał w nim, że w dniu 15 lutego 2018 r. przeglądał akta sprawy, z których dowiedział się, iż skierowane do niego zawiadomienie o rozprawie z dnia 16 października 2018 r. odebrane zostało pod jego nieobecność przez D.P. Skarżący stwierdził, że nie zna tej osoby i nigdy nie upoważnił jej do odbioru w jego imieniu korespondencji. W związku z tym podniósł, że nie został zawiadomiony o terminie rozprawy i nie posiadał wiedzy o wydaniu wyroku w dniu 22 października 2017 r. Skarżący do pisma załączył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. 3. Uzasadnienie postanowienia Sądu pierwszej instancji Sąd przyjął, że: - podana przez Skarżącego przyczyna uchybienia terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, czyli brak wiedzy o wydaniu wyroku, ustała z dniem doręczenia Skarżącemu postanowienia w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki zawartej w sentencji tego wyroku; - doręczenie to miało miejsce w dniu 1 lutego 2018 r.; - od tej daty należało zatem liczyć siedmiodniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku; - termin tak liczony upłynął w dniu 8 lutego 2018 r.; - z kolei Skarżący dopiero w dniu 15 lutego 2018 r. stawił się w Sądzie celem przejrzenia akt sprawy, a następnie w dniu 21 lutego 2018 r. złożył wniosek o przywrócenie terminu; - tak złożony wniosek był spóźniony i na podstawie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.) podlegał odrzuceniu; - w opisanej sytuacji procesowej bezprzedmiotowa stała się ocena, czy powołane przez Skarżącego okoliczności dotyczące odbioru przesyłki zawierającej zawiadomienie o terminie rozprawy usprawiedliwiały uchybienie terminu, skoro wniosek o przywrócenie terminu złożono po upływie przewidzianych w art. 87 § 1 P.p.s.a. siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia. 4. Zażalenie W zażaleniu Skarżący wniósł o uchylenie postanowienia Sądu pierwszej instancji. Sądowi temu zarzucił błędne zastosowanie art. 87 § 1 P.p.s.a. Uzasadniając zażalenie Skarżący stwierdził, że: - zawiadomienie o rozprawie (po której zapadł wyrok) odebrała pod jego nieobecność nieznana mu osoba; - z tej przyczyny nie został powiadomiony o terminie rozprawy i nie miał wiedzy o wydanym w jego sprawie wyroku; - otrzymując z kolei postanowienie Sądu o sprostowaniu oczywistej omyłki zawartej w sentencji wyroku nie przepuszczał, iż dotyczy ono wyroku wydanego w jego sprawie, skoro nie został zawiadomiony o jego wydaniu; - niezwłocznie zatem w dniu 15 lutego 2018 r. zapoznał się w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gdańsku z aktami sprawy i dopiero tego dnia dowiedział się o wydaniu wyroku przez ten Sąd. 5. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 5.1. Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. 5.2. Według stanu prawnego obowiązującego w tej sprawie, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.); spóźniony wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 88 P.p.s.a.) 5.3. W uzasadnieniu postanowienia Sądu pierwszej instancji z dnia 29 stycznia 2018 r., sygn. akt I SA/Gd 1212/17, o sprostowaniu oczywistej omyłki, stwierdzono, że: "Wyrokiem z dnia 22 listopada 2017 r. sygn. akt I SA/Gd 1212/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę M.B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 7 czerwca 2017 r. [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od marca 2013 r. do czerwca 2014 r." Zdanie to jest jednoznaczne i czytelne. W jego treści wprost wskazano na rozstrzygnięcie, które zapadło w następstwie rozpoznania skargi Skarżącego od określonej decyzji. Informacja tego rodzaju nie nasuwa żadnego marginesu interpretacyjnego, mogącego występować w przypadku braku podania minimalnych danych umożliwiających identyfikację danej sprawy (jak przedmiot postępowania, podmiot postępowania, sygnaturę akt). Wobec takich okoliczności nie sposób było podzielić zapatrywania Skarżącego, że dopiero w wyniku przeglądania akt sądowych powziął wiedzę o wydanym w jego sprawie wyroku. Doręczne Skarżącemu postanowienie z dnia 29 stycznia 2018 r. o sprostowaniu tego wyroku, wprost zawierało - w zacytowanym fragmencie uzasadnienia - informację o tym, że zapadł już wyrok oddalający skargę Skarżącego na decyzję nią objętą. W konsekwencji prawidłowo Sąd pierwszej instancji przyjął, że wskazana przez Skarżącego przyczyna uchybienia terminowi (brak wiedza o wydaniu wyroku) ustała najpóźniej z dniem doręczenia Skarżącemu postanowienia tego Sądu o sprostowaniu oczywistej omyłki zawartej w sentencji wydanego w tej sprawie wyroku. Czynność ta miała natomiast miejsce w dniu 1 lutego 2018 r. Od tej daty należało zatem liczyć siedmiodniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Termin tak liczony upływał w dniu 8 lutego 2018 r. Skarżący natomiast dopiero w dniu 21 lutego 2018 r. (po uprzednim stawieniu się w Sądzie w dniu 15 lutego 2018 r. celem przejrzenia akt sprawy) złożył wniosek o przywrócenie rzeczonego terminu. Uczynił to zatem po upływie siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. 5.4. Wyjaśnić dodatkowo trzeba było, że w obrocie prawnym funkcjonuje wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2017 r., sygn. akt I SA/Gd 1212/17. W przedmiocie sporządzenia uzasadnienia tego wyroku Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu. Oznaczało to, że ustalenia i oceny w zainicjowanym przez Skarżącego postępowaniu wpadkowym (tzn. o przywrócenie terminu) mogły obejmować tylko kwestie z nim bezpośrednio związane, czyli konieczne dla oceny tego wniosku. Z tego powodu zawarte w zażaleniu zastrzeżenia na temat wadliwego - zdaniem Skarżącego - zawiadomienia go o terminie rozprawy, musiały pozostać poza rozważaniami Naczelnego Sądu Administracyjnego. Nie miały one bowiem żadnego znaczenia dla zweryfikowania prawidłowości zaskarżonego postanowienia odrzucającego wniosek o przywrócenie terminu. Jak już zostało wyjaśnione, dla wydania wspomnianego postanowienia istotne było wyłącznie to, czy Skarżący dochował siedmiodniowy termin od powzięcia wiedzy o wydaniu wyroku (bo tę okoliczność podawał jako przyczynę uchybienia terminowi), a nie to czy został zawiadomiony należycie o terminie rozprawy, skoro wiedza o wydanym wyroku płynęła z innego źródła (według Skarżącego dopiero z akt, które przejrzał w dniu 15 lutego 2018 r., a według Sądu pierwszej instancji już z doręczonego Skarżącemu w dniu 1 lutego 2018 r. postanowienia o sprostowaniu wyroku). 5.5. Zasadnie więc Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał, że wniosek o przywrócenie terminu, jako spóźniony podlegał odrzuceniu stosownie do art. 88 P.p.s.a. 5.6. Wobec tego Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.