I FZ 125/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krystyna Chustecka po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 21 marca 2017 r. sygn. akt I SA/Łd 1120/16 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 11 października 2016 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za III kwartał 2011 r. postanawia oddalić zażalenie.

W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 11 października 2016 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za III kwartał 2011 roku A.S. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania powyższej decyzji do czasu rozstrzygnięcia sprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 21 marca 2017 r. w sprawie I SA/Łd 1120/16 odmówił wstrzymania wykonania przedmiotowej decyzji, argumentując, że wniosek Strony nie został w ogóle uzasadniony, brak było zatem podstaw do stwierdzenia, czy w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej powoływana jako "P.p.s.a."). Zażalenie na to postanowienie złożył pełnomocnik skarżącej, wnosząc o uchylenie tego orzeczenia w całości. W uzasadnieniu wskazał na wadliwość kwestionowanej decyzji nie podając żadnych okoliczności uprawdopodobniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. przewiduje możliwość wstrzymania przez sąd wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zarówno w doktrynie, jak i orzecznictwie, wskazuje się, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich konkretyzacja w przedstawionym przez stronę materiale dowodowym. To w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, by był on precyzyjny i dotyczył konkretnych zagrożeń. Również w jej interesie leży poparcie tychże twierdzeń stosownymi dokumentami. Uprawdopodobnienie okoliczności wskazanych we wniosku nie oznacza bowiem gołosłownego stwierdzenia przez podmiot powołujący się na te okoliczności, że one zachodzą (postanowienie NSA z 13 listopada 2014 r., II FZ 1504/14, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zażalenie Strony nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż kwestionowane postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi odpowiada prawu. Należy bowiem zgodzić się z Sądem pierwszej instancji co do tego, że brak było podstaw do pozytywnego rozpatrzenia wniosku Strony o przyznanie jej ochrony tymczasowej, skoro wniosek ten ograniczony został do samego żądania o wstrzymanie wykonania decyzji. Jak wyżej wskazano, to strona ubiegająca się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji obowiązana jest podać i uprawdopodobnić okoliczności, które – w ocenie wnioskodawcy – świadczą o niebezpieczeństwie wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak w niniejszej sprawie inicjatywy Strony w tym zakresie skutkował koniecznością nieuwzględnienia przedmiotowego wniosku. Prawidłowość wydania decyzji nie jest natomiast przedmiotem badania Sądu na tym etapie postępowania. Dla kwestii wstrzymania wykonania decyzji nie mogą mieć zatem znaczenia podniesione w zażaleniu argumenty związane z oceną legalności wydanych w sprawie rozstrzygnięć administracyjnych. Zgodność z prawem decyzji wydanych przez organy podatkowe będzie podlegać kontroli sądowej w postępowaniu merytorycznym. Postępowanie w przedmiocie wniosku o zastosowanie na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest natomiast tylko postępowaniem wpadkowym, w którym sąd nie jest uprawniony do wypowiadania się do co istoty sprawy. Zatem podnoszone kwestie niezgodności z prawem decyzji pozostają poza przedmiotem oceny w tym postępowaniu. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a.