I FZ 124/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 4 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Gminy Miejskiej L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 11 kwietnia 2024 r., sygn. akt I SA/Wr 634/22 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi Gminy Miejskiej L. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 12 lipca 2022 r., nr 0112-KDIL1-1.4012.254.2022.2.WK w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2024 r., sygn. akt I SA/Wr 634/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną Gminy Miejskiej L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 czerwca 2023 r., sygn. akt I SA/Wr 634/22, w sprawie ze skargi Gminy Miejskiej L. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 12 lipca 2022 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług i jednocześnie zwrócił skarżącej kwotę 100 zł uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu tego orzeczenia Sąd wskazał, że pismem z dnia 25 sierpnia 2023 r. strona skarżąca - zastępowana przez pełnomocnika będącego doradcą podatkowym - wniosła skargę kasacyjną od wskazanego w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, uiszczając wymagany wpis sądowy w wysokości 100 zł. Skargę kasacyjną wraz z aktami sprawy przekazano do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z dnia 28 lutego 2024 r., sygn. akt I FSK 1988/23, zwrócił skargę kasacyjną Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu w celu usunięcia dostrzeżonego braku w zakresie wykazania upoważnienia do udzielenia pełnomocnictwa do wniesienia skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zauważył, że z uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa z dnia 1 sierpnia 2022 r., który znajduje się w aktach sądowych, wynika, że pełnomocnictwa udzielił Sekretarz Miasta T. O., działający z upoważnienia Prezydenta Miasta L. Do akt sprawy nie zostało jednak dołączone upoważnienie lub jego uwierzytelniony odpis, z którego wynikałoby, że Sekretarz Miasta mógł udzielić pełnomocnictwa w postępowaniu sądowoadministracyjnym w imieniu Gminy w ramach upoważnienia od Prezydenta Miasta L. Po zwrocie akt z Naczelnego Sądu Administracyjnego, w wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 marca 2024 r., wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez złożenie upoważnienia lub jego uwierzytelnionego odpisu, z którego wynikałoby, że Sekretarz Miasta mógł udzielić pełnomocnictwa w postępowaniu sądowoadministracyjnym w imieniu Gminy w ramach upoważnienia od Prezydenta Miasta L. - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Wezwanie zostało doręczone w dniu 25 marca 2024 r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, pełnomocnik strony skarżącej w piśmie z dnia 25 marca 2024 r., złożonym w formie dokumentu elektronicznego, wskazał, że przesyła uwierzytelnione za zgodność z oryginałem zarządzenie nr 41 Prezydenta Miasta L. z dnia 22 sierpnia 2019 r. w sprawie powierzenia prowadzenia spraw i wykonywania czynności w tym praw i obowiązków. Do pisma w formie załącznika dołączono wskazane zarządzenie w postaci pliku PDF (Portable Document Format), przy czym jest to skan dokumentu istniejącego w postaci papierowej. Załącznik do pisma nie został przez pełnomocnika strony skarżącej uwierzytelniony z wykorzystaniem kwalifikowanego podpisu elektronicznego, podpisu zaufanego albo podpisu osobistego - co było wymagane w świetle art. 37 §1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm., dalej - "p.p.s.a."). W konsekwencji skargę kasacyjną należało odrzucić, na podstawie art. 178 tej ustawy. Na powyższe postanowienie skarżąca złożyła zażalenie, zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie w całości. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie art. 178 p.p.s.a. przez uznanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, że brak formalny skargi kasacyjnej nie został uzupełniony w terminie. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że zarządzenie będące załącznikiem do pisma ogólnego było w momencie przesłania go Sądowi w sposób prawidłowy podpisane, czyniąc zadość wymaganiom przepisów art. 42 § 2a i § 2b oraz art. 37 § 1a p.p.s.a. Z przyczyn jednak od strony niezależnych i niezawinionych, mających techniczny charakter związany z funkcjonowaniem platformy ePUAP, rzeczone zarządzenie wpłynęło do Sądu bez wymaganego uwierzytelnienia, co zostało uznane jako brak formalny będący podstawą do odrzucenia skargi kasacyjnej. Zdaniem skarżącej, niezależne od pełnomocnika problemy techniczne platformy ePUAP nie powinny wywoływać po stronie skarżącej negatywnych skutków w postaci odrzucenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, złożonej terminowo. Skarżąca wskazała również, że Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu bezpodstawnie uznał - rozszerzająco stosując tezę wynikającą z uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 grudnia 2021 r., sygn. akt I FPS 2/21 - że wszystkie załączniki do pisma ogólnego muszą być odrębnie podpisane, nawet jeżeli podpisane podpisem zaufanym jest pismo ogólne. Ponadto skarżąca zwróciła uwagę, że uwierzytelnione podpisem zaufanym, datowanym na dzień 21 kwietnia 2022 r., Zarządzenie nr 41 Prezydenta Miasta L. z dnia 22 sierpnia 2019 r. w sprawie powierzenia prowadzenia spraw i wykonywania czynności w tym praw i obowiązków stanowiło załącznik do wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, a zatem przedmiotowy dokument powinien znajdować się w aktach sprawy przekazanych Sądowi przez organ podatkowy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu prawidłowo odrzucił skargę kasacyjną Gminy Miejskiej L. od wyroku z dnia 27 czerwca 2023 r., sygn. akt I SA/Wr 634/22, uznając, że strona nie uzupełniła w terminie braku formalnego, tj. nie złożyła w odpowiedniej formie dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie Sekretarza Miasta T. O. do udzielenia pełnomocnictwa do działania w postępowaniu sądowoadministracyjnym w imieniu Gminy. Przede wszystkim, Sąd pierwszej instancji słusznie uznał, że odpis zarządzenia nr 41 Prezydenta Miasta L. z dnia 22 sierpnia 2019 r. w sprawie powierzenia prowadzenia spraw i wykonywania czynności w tym praw i obowiązków - przesłany jako załącznik w formacie PDF do pisma strony skarżącej z dnia 25 marca 2024 r., wniesionego w formie dokumentu elektronicznego - winien zostać przez pełnomocnika strony skarżącej uwierzytelniony z wykorzystaniem kwalifikowanego podpisu elektronicznego, podpisu zaufanego albo podpisu osobistego. Taki wymóg wynika z treści art. 37 § 1a p.p.s.a., który stanowi, że jeżeli odpis pełnomocnictwa lub odpisy innych dokumentów wykazujących umocowanie zostały sporządzone w formie dokumentu elektronicznego, ich uwierzytelnienia, o którym mowa w § 1, dokonuje się z wykorzystaniem kwalifikowanego podpisu elektronicznego, podpisu zaufanego albo podpisu osobistego. Odpisy pełnomocnictwa lub odpisy innych dokumentów wykazujących umocowanie uwierzytelniane elektronicznie sporządzane są w formatach danych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 18 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu prawidłowo przyjął też, że dla spełnienia wymogu określonego w art. 37 § 1a p.p.s.a. nie było wystarczające podpisanie podpisem zaufanym pisma ogólnego, do którego załączony został wskazany dokument. Zgodnie z art. 46 § 2a p.p.s.a., w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Przy czym opatrzenie pisma przewodniego zaufanym podpisem elektronicznym nie skutkuje podpisaniem całego dokumentu elektronicznego stanowiącego załącznik do dokumentu. Przepis art. 46 § 2b p.p.s.a. jednoznacznie przesądza o obowiązku podpisania wszystkich załączników na zasadach art. 46 § 2a tej ustawy. Oznacza to, że zgodnie z art. 46 § 2b p.p.s.a., zasady podpisywania przewidziane w ww. przepisie art. 46 § 2a p.p.s.a. dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu słusznie odwołał się w tym względzie do uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 grudnia 2021 r., sygn. akt I FPS 2/21, w której Sąd ten wypowiedział się w zakresie zasad wnoszenia przez stronę pism do sądu w formie dokumentu elektronicznego za pośrednictwem platformy ePUAP, przyjmując, że: "Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.), skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym". Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w obecnym składzie, wykładnię prezentowaną w ww. uchwale należy odnieść także do innych niż skarga załączników do pisma ogólnego przesłanego za pośrednictwem platformy ePUAP. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Z akt sprawy wynika bezsprzecznie, że zarządzenie nr 41 Prezydenta Miasta L. z dnia 22 sierpnia 2019 r. w sprawie powierzenia prowadzenia spraw i wykonywania czynności w tym praw i obowiązków, z którego wynika upoważnienie Sekretarza Miasta T. O. do udzielenia pełnomocnictwa do działania w postępowaniu sądowoadministracyjnym w imieniu Gminy, wpłynęło do Sądu w formie elektronicznej (PDF) bez uwidocznionego podpisu zaufanego. Nie budzi zatem wątpliwości, że brak formalny skargi kasacyjnej nie został w terminie uzupełniony. Kwestia ewentualnego braku zawinienia skarżącej, w tym ustalenie, czy powodem braku uwidocznienia podpisu zaufanego na dokumencie były przyczyny techniczne, będzie przedmiotem rozpoznania w postępowaniu wywołanym złożonym przez skarżącą wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej. Bez wpływu na prawidłowość kontrolowanego postanowienia pozostawały twierdzenia zawarte w zażaleniu, dotyczące możliwości ustalenia faktu upoważnienia Sekretarza Miasta do udzielenia pełnomocnictwa w oparciu o dokument załączony do wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego poglądem, fakt dołączenia pełnomocnictwa wraz z dokumentem wskazującym na umocowanie osób udzielających pełnomocnictwa do reprezentowania spółki do akt administracyjnych (podatkowych) sprawy nie zwalnia z obowiązku przedłożenia tych dokumentów w postępowaniu sądowym. Treść art. 37 § 1 oraz art. 46 § 3 p.p.s.a. jednoznacznie wskazuje, że pełnomocnik już przy dokonaniu pierwszej czynności procesowej w imieniu strony, organu lub przedstawiciela ustawowego ma obowiązek dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis. Obowiązek złożenia pełnomocnictwa jest powiązany z pierwszą czynnością procesową i nie można jej utożsamiać z czynnością dokonaną przed organami administracji publicznej, ponieważ są to dwa różne autonomiczne postępowania (por. orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 28 lipca 2022 r., sygn. akt I OSK 1879/21; z dnia 19 czerwca 2019 r., sygn. akt I OSK 2203/17; z dnia 15 maja 2018 r., sygn. akt I FSK 1379/16; z dnia 9 czerwca 2016 r., sygn. akt II GSK 241/15; z dnia 29 stycznia 2015 r., sygn. akt II FSK 3627/14; z dnia 22 maja 2014 r., sygn. akt I FSK 490/14). Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.