I FZ 118/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 23 stycznia 2023 r., sygn. akt I SA/Gl 1014/22 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi B. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 13 lipca 2022 r., nr 2401-IOV1.4103/166.2021.UŻ UNP: 2401-22-159990 w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2014 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2023 r., sygn. akt I SA/Gl 1014/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę B. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 13 lipca 2022 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2014 r. i jednocześnie zwrócił skarżącemu kwotę 1.050 zł, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. W uzasadnieniu tego orzeczenia Sąd wskazał, że zarządzeniem z dnia 9 września 2022 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 1.050 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi przez wskazanie numeru PESEL skarżącego oraz złożenie dokumentu pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwania została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 3 października 2022 r. Skarżący uzupełnił braki fiskalne i formalne skargi w dniu 11 października 2022 r., a zatem po terminie zakreślonym przez Sąd. W konsekwencji skargę należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej - "p.p.s.a."). Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie, wnosząc o jego uchylenie w całości i przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że pełnomocnik skarżącego nie był w stanie wywiązać się z nałożonego przez Sąd zobowiązania, z uwagi na pogorszenie stanu zdrowia - nasilenie objawów choroby afektywnej dwubiegunowej. Podkreślono, że uchybienie terminowi do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi nie wynikało z niedbalstwa. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Natomiast w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Skarżący nie kwestionuje faktu, że braki formalne i fiskalne skargi nie zostały przez niego uzupełnione w wyznaczonym przez Sąd terminie. Niewykonanie wezwania Sądu, stosownie do przytoczonych wyżej przepisów, musiało skutkować odrzuceniem skargi. Podnoszone w zażaleniu twierdzenia, dotyczące sytuacji zdrowotnej pełnomocnika skarżącego i zmierzające do wykazania braku winy skarżącego w uchybieniu terminowi do uzupełnienia braków skargi, pozostają bez wpływu na ocenę prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia. Dla odrzucenia skargi istnienie okoliczności przemawiających za przywróceniem terminu nie ma znaczenia, bowiem sąd ma jedynie ocenić, czy zaistniały braki skargi, czy prawidłowo wezwano do ich uzupełnienia i czy zostały one uzupełnione w sposób i w terminie do tego przewidzianym. Nie bada się powodów ich nieuzupełnienia. Na marginesie należy dodać, że rzeczą Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach będzie rozpoznanie wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.