I FZ 116/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Sędzia NSA Maria Dożynkiewicz, , , po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 marca 2017 r. sygn. akt III SA/Wa 2998/15 odrzucającego skargę kasacyjną S. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 listopada 2016 r. sygn. akt III SA/Wa 2998/15 w sprawie ze skargi S.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 10 września 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2013 r. postanawia: 1. odrzucić zażalenie, 2. zwrócić S.K. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od zażalenia.

Postanowieniem z 14 marca 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 2998/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną S. K. (zwanego w dalszej części uzasadnienia: "skarżącym" lub "stroną skarżącą") od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 9 listopada 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 2998/15, wydanego w sprawie w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z 10 września 2015 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2013 r. WSA w Warszawie, uzasadniając przyczyny odrzucenia skargi kasacyjnej, wskazał, że skargę kasacyjną sporządził osobiście skarżący, pomimo otrzymania pouczenia, iż skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata, radcę prawnego, a także przez doradcę podatkowego – w sprawach zobowiązań podatkowych. Jednocześnie Sąd zastrzegł, że z akt sprawy nie wynika, aby skarżący był adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym, albo spełniał inne ww. kryteria zawodowe, wymienione w art. 175 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – zwanej dalej "p.p.s.a."). We wniesionym piśmie z 25 marca 2017 r., potraktowanym przez WSA w Warszawie jako zażalenie na powyższe postanowienie, skarżący wskazał, że nie jest zadowolony ze sposobu załatwienia jego sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Art. 194 § 4 p.p.s.a. w sposób jednoznaczny określa, że zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej winno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis ten zawiera również odesłanie do art. 175 § 2 p.p.s.a., w którym określony został katalog podmiotów zwolnionych od obowiązku zachowania przymusu adwokacko – radcowskiego. W niniejszej sprawie skarżący został pouczony przez WSA w Warszawie zarówno o sposobie, jak i terminie wniesienia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną (pouczenie znajduje się na str. 293, II tomu akt sądowych). Pomimo tego pouczenia przedmiotowe zażalenie skarżący sporządził osobiście. Z akt sprawy nie wynika przy tym, aby skarżący był adwokatem lub radcą prawnym, ani którymkolwiek z podmiotów wskazanych w art. 175 § 2 p.p.s.a. Zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną sporządzone, wbrew normie art. 194 § 4 p.p.s.a., przez osobę niebędącą adwokatem ani radcą prawnym, winno zostać odrzucone jako niedopuszczalne. Mając na uwadze powyższe, na mocy art. 180 w zw. z art. 187 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od zażalenia orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.