I FZ 107/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Olejnik po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia C. sp. z o.o. z siedzibą w P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 31 stycznia 2023 r., sygn. akt I SA/Po 649/22 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi C. sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 29 czerwca 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia dot. przedłużenia terminu zwrotu podatku za wrzesień 2018 r. postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 31 stycznia 2023 r., sygn. akt I SA/Po 649/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę C. sp. z o.o. z siedzibą w P. (dalej "Skarżąca") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu (dalej "DIAS") z dnia 29 czerwca 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia dot. przedłużenia terminu zwrotu podatku za wrzesień 2018 r.. Pismem z 16 sierpnia 2022 r. Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wyżej wskazaną decyzję DIAS. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 12 września 2022 r. Sąd wezwał Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 (dwieście) zł na rachunek bankowy Sądu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia został skutecznie doręczony Skarżącej w dniu 29 września 2022 r. (UPD, k. 75 akt sąd.) za pośrednictwem platformy e-PUAP, a zatem wyznaczony w nim termin upływał z dniem 6 października 2022 r. W dniu 3 października 2022 r. spółka uiściła wpis w wysokości 100 zł. W związku z nieuiszczeniem wpisu w pełnej wysokości WSA w Poznaniu odrzucił skargę postanowieniem z 31 stycznia 2023 r. za podstawę wskazując art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259, dalej jako "p.p.s.a."). Skarżąca wniosła zażalenie 23 lutego 2023 r. na wyżej wskazane postanowienie twierdząc, że zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu zostało wadliwie doręczone Skarżącej, a co więcej wysokość wpisu została źle ustalona przez WSA w Poznaniu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega oddaleniu. Stosownie do art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, takich jak skarga, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do regulacji zawartej w art. 231 powołanej ustawy, wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W pozostałych sprawach pobiera się wpis stały. Wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Natomiast zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Odpowiadając na zarzuty Skarżącej, nie można przyznać im racji. Korespondencja, którą Skarżąca otrzymywała była w sposób właściwy podpisywana, na co wskazują zawarte w aktach sprawy potwierdzenia podpisów elektronicznych. Natomiast wysokość wpisu została ustalona zgodnie § 2 ust. 5 rozporządzeniem Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 535). W przedmiotowej sprawie korespondencja zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz uiszczenia wpisu sądowego została nadana 15 września 2022 r. Za doręczone zostało ona uznana 29 września 2022 r. zgodnie z art. 74a § 8 p.p.s.a., na co wskazuje urzędowe poświadczenie doręczenia załączone do akt sprawy. Stąd też określony w wezwaniu siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków upływał z dniem 6 października 2022 r. Ze względu na nieuiszczenie wpisu sądowego w odpowiedniej wysokości należy uznać, że powyższy termin nie został zachowany, a skarga powinna była zostać odrzucona. W świetle tych ustaleń Sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął, że skarga jako nieopłacona podlegała odrzuceniu na podstawie art. art. 220 § 3 p.p.s.a. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.