I FZ 103/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Z. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 30 marca 2026 r. sygn. akt I SA/Gl 749/25 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi Z. O. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 28 marca 2025 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2017 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 30 marca 2026 r. sygn. akt I SA/Gl 749/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę Z. O. (dalej: "skarżący" lub "strona") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 28 marca 2025 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2017. Jako podstawę orzeczenia wskazano art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej – "p.p.s.a."). W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazano, że na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału, skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od złożonej przez niego skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi strony w dniu 18 lutego 2026 r. Pomimo wezwania wpis nie został uiszczony w wyznaczonym terminie, co skutkowało odrzuceniem skargi. Skarżący pismem z dnia 20 kwietnia 2026 r. wniósł zażalenie na wskazane wyżej postanowienie, domagając się jego uchylenia. Skarżący argumentował, iż nie ponosi winy za brak możliwości uiszczenia kosztów sądowych, co jego zdaniem wykazano w ramach postępowania w przedmiocie prawa pomocy. Zdaniem skarżącego postępowanie to zakończyło się w sposób dla niego krzywdzący, uniemożliwiając skorzystanie z prawa do Sądu. Zdaniem strony zaskarżone postanowienie "prowadzi w oczywisty sposób do naruszenia fundamentalnej zasady prawa do Sądu wywiedzionej z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W rozpoznawanej sprawie, po zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy, prawidłowo wezwano skarżącego do wykonania zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 2000 złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu 18 lutego 2026 r. Sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił, że pomimo wezwania, w wyznaczonym terminie należny od skargi wpis nie został uiszczony. W tej sytuacji, obowiązkiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach stało się odrzucenie skargi. Mając na uwadze powyższe, argumentacja skarżącego, w której odnosi się on do kwestii objętych postępowaniem dotyczącym prawa pomocy, wyrażając przy tym niezgodę na uzyskane w tym postępowaniu rozstrzygnięcie nie mogła prowadzić do uwzględnienia złożonego zażalenia. Przypomnieć należy, iż zakres niniejszego postępowania wpadkowego ograniczony jest do badania prawidłowości odrzucenia skargi w związku z nieuzupełnieniem jej braku fiskalnego, tymczasem argumentacja zażalenia w żaden sposób nie odnosi się do okoliczności z tej perspektywy istotnych, a które mogłyby prowadzić do uwzględnienia zażalenia mimo bezspornego nieuiszczenia w wyznaczonym terminie wpisu od skargi. Nie znajdując podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.