I FZ 100/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Hieronim Sęk, po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 stycznia 2018 r., sygn. akt I SA/Wr 571/16 o odrzuceniu zażalenie A. F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 lutego 2017 r., sygn. akt I SA/Wr 571/16 o odrzuceniu skargi A. F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 22 marca 2016 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień, maj i czerwiec 2013 r. postanawia: oddalić zażalenie.

1. Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2018 r., sygn. akt I SA/Wr 571/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie A. F. (dalej: Skarżący) na postanowienie tego Sądu z dnia 13 lutego 2017 r., sygn. akt I SA/Wr 571/16. Tym ostatnim orzeczeniem Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę A. F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 22 marca 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień, maj i czerwiec 2013 r. 2. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd podał, że: - postanowienie o odrzuceniu skargi zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 28 lutego 2017 r.; - termin na wniesienie zażalenia upływał z dniem 7 marca 2017 r.; - zażalenie, mylnie nazwane "kasacją", zostało wniesione (data nadania: 27 marca 2017 r. - przyp. NSA) po upływie siedmiodniowego terminu przewidzianego dla jego złożenia; - w takich okolicznościach zażalenie należało odrzucić, stosownie do art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.) 3. Na powyższe postanowienie Skarżący, reprezentowany przez doradcę podatkowego, wniósł zażalenie. W uzasadnieniu tegoż środka zaskarżenia zwrócił uwagę, że postępowanie w sprawie trwa już 22 miesiące, a w tym czasie Sąd wydał wiele dyspozycji. Efektem tego jest "rozmydlenie sprawy" i utrata zaufania Skarżącego do sądownictwa. 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 4.1. Zażalenie jako oczywiście pozbawione usprawiedliwionych podstaw podlegało oddaleniu. 4.2. Zgodnie z art. 194 § 2 P.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Postanowienie Sądu pierwszej instancji z dnia 13 lutego 2017 r., sygn. akt I SA/Wr 571/16, którym odrzucono skargę Skarżącego, zostało doręczone jego pełnomocnikowi w dniu 28 lutego 2017 r. Na postanowienie to przysługiwało zażalenie. Siedmiodniowy termin na jego wniesienie upływał zatem z dniem 7 marca 2017 r. Tymczasem zażalenie Skarżący wniósł dopiero w dniu 27 marca 2017 r. Z tego powodu, czyli przekroczenia terminu prawem przewidzianego, podlegało ono odrzuceniu. W takim stanie rzeczy prawidłowe było rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji o odrzuceniu - jako spóźnionego - zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi. 4.3. Motywy aktualnie rozpoznanego zażalenia w żaden sposób nie nawiązywały do okoliczności, w których Sąd pierwszej instancji odrzucił wyżej wspomniane zażalenie. Odwoływanie się do czasu trwania postępowania oraz subiektywnych odczuć Skarżącego z tym związanych ma się nijak do oczywistego faktu wniesienia przez niego zażalenia po terminie właściwym do tego rodzaju czynności procesowej. Wywody pełnomocnika Skarżącego zaprezentowane w zażaleniu - zupełnie odbiegające od rzeczywistej przyczyny rozstrzygnięcia sądowego - nie mogły zatem wpłynąć na zmianę poprawnego stanowiska Sądu pierwszej instancji o odrzuceniu zażalenia z uwagi na wniesienie go po upływie terminu siedmiu dni od doręczenia postanowienia Sądu pierwszej instancji z dnia 13 lutego 2017 r., sygn. akt I SA/Wr 571/16. 4.4. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ab initio w związku z art. 197 § 1 i § 2 orzekł jak w sentencji.