I FSK 973/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bartosz Wojciechowski, , , po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej J. H. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 lutego 2018 r. sygn. akt I SA/Po 1114/17 w sprawie ze skargi J. H. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w P. z dnia 21 sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie określenia oraz zabezpieczenia na majątku przybliżonej kwoty zobowiązań z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące od lipca do grudnia 2012 r. wraz z odsetkami postanawia: 1) odrzucić skargę kasacyjną, 2) zwrócić J. H. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu kwotę 250 (słownie: dwieście pięćdziesiąt) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej.

Wyrokiem z dnia 7 lutego 2018 r., w sprawie I SA/Po 1114/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę J. H. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w P. z dnia 21 sierpnia 2017 r. w przedmiocie określenia oraz zabezpieczenia na majątku przybliżonej kwoty zobowiązań z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące od lipca do grudnia 2012 r. wraz z odsetkami. J. H. (reprezentowany przez adwokata) w skardze kasacyjnej wniósł o uchylenie opisanego wyżej wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji oraz Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej w P. do ponownego rozpoznania, a także o rozpoznanie sprawy na rozprawie, a następnie wskazał: "zaskarżonej decyzji zarzucam błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za postawę zaskarżonej decyzji polegający na przyjęciu, że transakcje handlowe pomiędzy odwołującym a P. B. i T. W. w okresie lipiec-grudzień 2012 nie miały miejsca; naruszenie przepisów postępowania tj. art. 75 § 1 kpa przez wydanie decyzji bez przesłuchania świadków P. B. oraz T. W. a także samego podatnika – odwołującego przed wydaniem decyzji". Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w P. w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o jej oddalenie, przeprowadzenie rozprawy oraz o zasądzenie na rzecz organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu, gdyż nie spełnia ona wymogów formalnych określonych w art. 176 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: P.p.s.a.). W myśl ww. przepisu skarga kasacyjna powinna zawierać przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Przez przytoczenie podstaw kasacyjnych należy przy tym rozumieć dokładne wskazanie takiej podstawy oraz określenie tych przepisów prawa, które - zdaniem podmiotu wnoszącego skargę kasacyjną - uległy naruszeniu przez sąd wydający zaskarżone orzeczenie. Prawidłowe sformułowanie podstaw kasacyjnych polega zatem na wskazaniu konkretnych przepisów prawa, które zostały naruszone, z podaniem numeru artykułu, paragrafu, ustępu, punktu (ewentualnie innych jednostek redakcyjnych), oraz wyjaśnieniu na czym to naruszenie polegało. Brak formalny skargi kasacyjnej, jakim jest niewskazanie podstaw kasacyjnych, nie podlega przy tym uzupełnieniu, co wprost wynika z treści art. 177a P.p.s.a., zaś skarga kasacyjna dotknięta tymże brakiem podlega odrzuceniu w myśl art. 178 ww. ustawy. W niniejszej sprawie skarga kasacyjna strony nie zawiera w istocie żadnych podstaw kasacyjnych - nie przywołano bowiem ani jednego przepisu, którego uchybienia dopuścił się, zdaniem autora tej skargi, WSA, który wydał zaskarżone orzeczenie. Zarzuty skargi kasacyjnej stanowią dokładną kopię zarzutów sformułowanych w skardze na decyzję organu, łącznie z tym, że autor skargi kasacyjnej wskazuje wprost, że "zaskarżonej decyzji zarzucam (...)". W tym miejscu podkreślenia wymaga, że w myśl art. 183 § 1 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Ponieważ w niniejszej sprawie nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania, o których mowa w art. 183 § 2 P.p.s.a., brak wskazania podstaw kasacyjnych uniemożliwił Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu dokonanie kontroli zaskarżonego orzeczenia. Należy bowiem mieć na uwadze, że sąd kasacyjny nie jest uprawniony do zastępowania stron i jakiegokolwiek korygowania czy uzupełniania podstaw kasacyjnych. Nie jest też władny domniemywać intencji autora skargi kasacyjnej i z uzasadnienia omawianego środka zaskarżenia samodzielnie wywodzić podstaw kasacyjnych, co w niniejszej sprawie byłoby zresztą niemożliwe, gdyż również w uzasadnieniu skargi kasacyjnej nie zostały wymienione żadne przepisy prawa, których naruszenia mógł dopuścić się WSA. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 w związku z art. 178 P.p.s.a., orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a.