I FSK 967/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Niezgódka-Medek po rozpoznaniu w dniu 30 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 marca 2025 r., sygn. akt I SA/Łd 666/24 w sprawie ze skargi K. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 5 sierpnia 2024 r., nr 1001-IEW-2.7010.59.2023.12.U10.OK w przedmiocie zaliczenia nadpłaty wynikającej z zeznania PIT-37 za 2021 r. na poczet zaległości w podatku od towarów i usług za grudzień 2004 r. postanawia: 1) umorzyć postępowanie kasacyjne, 2) zwrócić Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej w Łodzi ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 100 zł (słownie: sto złotych), uiszczoną tytułem wpisu od skargi kasacyjnej.

Wyrokiem z dnia 11 marca 2025 r., sygn. akt I SA/Łd 666/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, po rozpoznaniu skargi K. B., uchylił postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 5 sierpnia 2024 r. w przedmiocie zaliczenia nadpłaty wynikającej z zeznania PIT-37 za 2021 r. na poczet zaległości w podatku od towarów i usług za grudzień 2004 r. (punkt 1) oraz przyznał i nakazał wypłacić z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi radcy prawnemu R. G. kwotę 480 zł, powiększoną o należny podatek od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu (punkt 2). Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi wniósł skargę kasacyjną, zaskarżając ww. wyrok w części, tj. w zakresie punktu 1. Pismem z dnia 29 października 2025 r. organ cofnął wniesioną w sprawie skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jak stanowi art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten, w związku z treścią art. 193 P.p.s.a., stosuje się odpowiednio w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Odpowiednie stosowanie art. 60 P.p.s.a. oznacza natomiast, że sąd administracyjny drugiej instancji jest związany wnioskiem dotyczącym cofnięcia skargi kasacyjnej, co z kolei wynika z treści art. 183 § 1 zdanie pierwsze P.p.s.a. Uregulowana w art. 183 § 1 P.p.s.a. zasada dyspozycyjności sprawia bowiem, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne i to bez zgody strony przeciwnej. W tych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. w związku z art. 193 P.p.s.a., postanowił umorzyć postępowanie kasacyjne. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a.