I FSK 932/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Kołaczek po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Syndyka masy upadłości A.W. na postanowienie o kosztach postępowania kasacyjnego zawarte w punkcie 2 wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 grudnia 2025 r., sygn. akt I FSK 932/22 wydanego po rozpoznaniu skargi kasacyjnej A.W. (obecnie Syndyka masy upadłości A.W.) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 listopada 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 2407/20 w sprawie ze skargi A.W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 30 września 2020 r., nr 1401-IOV-3.4103.2.2019.TLO w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od stycznia do grudnia 2013 r. postanawia: odrzucić zażalenie.

Wyrokiem z 4 grudnia 2025 r., sygn. akt I FSK 932/22 Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej A.W. (obecnie Syndyka masy upadłości A.W.) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 30 listopada 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 2407/20 wydanego w sprawie ze skargi A.W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej: Organ) z 30 września 2020 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od stycznia do grudnia 2013 r., w punkcie pierwszym oddalił skargę kasacyjną, a w punkcie drugim zasądził od Syndyka masy upadłości A.W. (dalej: Skarżący) na rzecz Organu kwotę 2.700 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Na postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania kasacyjnego zawarte w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie wniósł Skarżący, domagając się zastosowania dyspozycji art. 207 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: p.p.s.a.). W uzasadnieniu zażalenia wyjaśnił, że w jego ocenie względy słuszności przemawiały za całkowitym odstąpieniem od zasady rozliczenia kosztów postępowania w oparciu o zasadę odpowiedzialności za wynik sprawy. Skarżący stoi na stanowisku, iż w przedmiotowej sprawie zasadnym jest zastosowanie dyspozycji art. 207 § 2 p.p.s.a. Wyjaśnił, że kondycja finansowa upadłego nie poprawiła się, a wręcz uległa dalszemu, stopniowemu pogorszeniu. Masa upadłości nie pozwala na zaspokojenie zasądzonych kosztów. Wskazał, że w chwili obecnej, tj. na dzień formułowania niniejszego zażalenia, w masie upadłości na rachunku bankowym znajduje się kwota 4.927,30 złotych. W preliminarzu wydatków koszty postępowania upadłościowego określone zostały na kwotę 23.450,00 złotych. Na chwilę składania zażalenia wierzyciele zgłosili swoje wierzytelności na kwotę 1.350.051,00 złotych, w tym należności wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Wobec powyższego podniósł, że Skarżący został niezasadnie obciążonymi kosztami postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje Zażalenie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne. Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz postanowienia wymienione w pkt 1-10. Analiza tego przepisu wskazuje, że wniesienie zażalenia możliwe jest wyłącznie od postanowień wydanych przez wojewódzkie sądy administracyjne. Niemożliwe jest zatem na gruncie obowiązujących przepisów złożenie zażalenia od postanowienia wydanego przez Naczelny Sąd Administracyjny, w tym również od postanowienia o kosztach postępowania kasacyjnego, które staje się prawomocne z chwilą jego wydania stosownie do treści art. 168 § 1 p.p.s.a. Odnosząc się do argumentu zawartego w uzasadnieniu zażalenia, należy wyjaśnić, że w przypadku zastosowania art. 207 § 2 p.p.s.a. Sąd działa z urzędu i wniosek strony nie jest konieczny, co nie wyklucza zamieszczenia przez stronę stanowiska co do ewentualnej potrzeby zastosowania wobec niej zasady z art. 207 § 2 p.p.s.a. Należy zwrócić uwagę, że tego rodzaju stanowisko, które nie jest w żadnym razie wiążące dla Sądu, może być przedstawione do momentu wydania wyroku - wniosek zawarty w niniejszym zażaleniu złożony został po wydaniu prawomocnego wyroku. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.