I FSK 842/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Hieronim Sęk po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku W. sp. z o.o. w D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej W. sp. z o.o. w D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 2 marca 2017 r., sygn. akt I SA/Ol 25/17, w sprawie ze skargi W. sp. z o.o. w D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia 21 listopada 2016 r., nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od lipca do grudnia 2012 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

1. Wyrokiem z dnia 2 marca 2017 r., sygn. akt I SA/Ol 25/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę W. sp. z o.o. w D. (dalej: Spółka) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia 21 listopada 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od lipca do grudnia 2012 r. 2. W skardze kasacyjnej od wyroku Sądu pierwszej instancji, Spółka zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podniosła, że wykonanie tej decyzji negatywnie wpłynie na prawidłowe jej funkcjonowanie, w tym terminowość wywiązywania się z bieżących zobowiązań umownych oraz publicznoprawnych. 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 3.1. Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. 3.2. Przypomnienia wymagało, że zasadą jest wykonalność decyzji. Dopiero na wniosek skarżącego, w przypadku wykazania przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.), sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu objętego skargą. W realiach niniejszej sprawy rolą Spółki było zatem przedstawienie Sądowi przejrzystej i pełnej informacji o aktualnej jej kondycji finansowej. Dane takie pozwoliłyby na dokonanie odpowiedniej oceny co do możliwości ziszczenia się przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. Tymczasem argumentacja Spółki, mająca stanowić uzasadnienie rzeczonego wniosku, była bardzo ogólnikowa. Nie zawierała twierdzeń odnoszących się do konkretnych danych oraz okoliczności, na podstawie których można byłoby uznać, że wykonanie zaskarżonej decyzji wyrządzi Spółce znaczną szkodę, czy doprowadzi do nieodwracalnych skutków. W świetle art. 61 § 3 P.p.s.a. za niewystarczające należało uznać same twierdzenia, że na skutek wykonania decyzji dojdzie do szeregu negatywnych następstw w funkcjonowaniu Spółki. Skoro podnosiła ona, że w jej przypadku może zostać wyrządzona znaczna szkoda i trudne do odwrócenia skutki, to dla oceny, czy rzeczywiście w okolicznościach tej sprawy jest to prawdopodobne, konieczne było przed wszystkim odniesienie kwoty objętej zaskarżonym aktem (decyzją) do aktualnej kondycji finansowej Spółki. Brak tego rodzaju argumentacji oznaczał, że Skarżąca w ogóle nie uprawdopodobniła wystąpienia przesłanek przewidzianych w rzeczonym przepisie. 3.3. Z przytoczonych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny, stosownie do art. 61 § 3 i § 5 w związku z art. 193 zdanie pierwsze P.p.s.a., postanowił o odmowie wstrzymania wykonania powołanej na wstępie decyzji z dnia 21 listopada 2016 r.