I FSK 810/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sylwester Marciniak, po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej C. Sp. k. w D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 grudnia 2017 r., sygn. akt III SA/Gl 840/17 w sprawie ze skargi C. Sp. k. w D. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 31 lipca 2017 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia postanawia zwrócić skargę kasacyjną Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach w celu usunięcia dostrzeżonych braków.

W wyniku wstępnego badania złożonej przez C. Sp. k. w D. skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 grudnia 2017 r., sygn. akt III SA/Gl 840/17, Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł braki formalne uniemożliwiające nadanie temu pismu biegu, w wyniku czego doszło do spełnienia przesłanki, o której mowa w art. 180 in fine ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Należy mianowicie zwrócić uwagę, że w pismach składanych przez umocowanego w sprawie pełnomocnika po wydaniu wyroku z dnia 6 grudnia 2017 r., tj. we wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku (k. 39) i skardze kasacyjnej (k. 55) jako skarżący wskazana została spółka C. Sp. k. w D. Podmiotem wnoszącym skargę była tymczasem spółka C. Sp. k. w D., wobec tej spółki wydany też został wyrok sądu pierwszej instancji. Ze wskazanych wyżej pism pełnomocnika nie wynika, jaka jest relacja między obiema spółkami, jednak domniemywać można, że doszło (co najmniej) do zmiany firmy skarżącej. Niezależnie od tego, czy zmianie uległa wyłącznie firma spółki, czy też doszło do głębszych przekształceń, tj. czy mamy do czynienia z tym samym podmiotem, czy też ewentualnie z jego następcą prawnym, okoliczność ta powinna znaleźć odzwierciedlenie w aktach sprawy, poprzez np. dołączenie do nich dokumentującego tę zmianę odpisu z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Niezależnie od powyższego należy zauważyć, że dla stwierdzenia, kto może reprezentować skarżącą w postępowaniu, w tym udzielać pełnomocnictwa procesowego, konieczne jest też przedłożenie dokumentu, z którego wynikałoby, kto może reprezentować spółkę z o.o. będącą komplementariuszem (np. odpisu z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego dotyczącego tejże spółki z o.o.). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie zastępuje takiego dokumentu wpis o zasadach reprezentacji komplementariusza, łącznie z danymi osób uprawnionych do tej reprezentacji, dokonany w rejestrze dotyczącym nie tego komplementariusza, lecz samej spółki komandytowej. Wystarczy wskazać, że rubryka "sposób reprezentacji podmiotu" spółki komandytowej ma obejmować sposób reprezentowania spółki przez wspólników lub zarząd i przez prokurentów (por. § 21 pkt 1 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 listopada 2014 r. w sprawie szczegółowego sposobu prowadzenia rejestrów wchodzących w skład Krajowego Rejestru Sądowego oraz szczegółowej treści wpisów w tych rejestrach - Dz.U. z 2014 r., poz. 1667 ze zm.), nie dane tych osób. To, kto konkretnie (z imienia i nazwiska) reprezentuje spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, wynika z odpisu KRS-u dotyczącego właśnie tej spółki, a prawo do reprezentowania również spółki komandytowej te same osoby uzyskują z racji roli tej spółki jako komplementariusza, nie z powodu ujawnienia ich danych osobowych w - nieprzewidzianej do tego celu - rubryce rejestru prowadzonego dla spółki komandytowej. Stąd w przypadku, gdyby zmiana opisu skarżącej w skardze kasacyjnej wynikała jedynie ze zmiany firmy, dla oceny, czy osoby, które podpisały się pod już załączonym do akt sprawy dokumentem pełnomocnictwa (k. 22), są uprawnione do reprezentowania skarżącej, konieczne jest przedłożenie dokumentu, z którego wynikałoby ich uprawnienie do reprezentacji spółki z o.o. (np. odpisu z KRS-u tej spółki). W przypadku natomiast, gdyby zmiana opisu skarżącej była spowodowana przekształceniami skutkującymi utratą zdolności sądowej spółki, która wniosła skargę, i wstąpieniem w jej miejsce następcy prawnego, należałoby uznać, że skarga kasacyjna obarczona jest kolejnym brakiem, tj. brakiem dokumentu pełnomocnictwa, z którego wynikałoby umocowanie pełnomocnika do działania w imieniu wskazanej przez siebie (we wniosku o sporządzenie uzasadnienia i w skardze kasacyjnej) spółki. Zgodnie bowiem z art. 43 p.p.s.a. pełnomocnictwo wygasa m.in. w razie utraty przez stronę zdolności sądowej, co oznaczałoby, że pełnomocnik nie mógłby działać, w tym złożyć skargi kasacyjnej, w oparciu o pełnomocnictwo znajdujące się w aktach sprawy. W przypadku ustalenia, że wskazany brak formalny skargi kasacyjnej w okolicznościach sprawy wystąpił, podlegałby on uzupełnieniu ze względu na regulację art. 46 § 3 i art. 37 § 1 p.p.s.a. Wymienione braki powinny być uzupełnione w trybie, o którym mowa w art. 177a w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 p.p.s.a., postanowił zwrócić skargę kasacyjną sądowi pierwszej instancji w celu usunięcia dostrzeżonych braków.