I FSK 702/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Hieronim Sęk po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku S.K. o wypłatę odszkodowania w sprawie zakończonej wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 marca 2018 r., sygn. akt I FSK 702/16 o oddaleniu skargi kasacyjnej S.K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 15 grudnia 2015 r., sygn. akt I SA/Bd 907/15 w sprawie ze skargi S.K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 3 września 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia odrzucić wniosek.

1. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 8 marca 2018 r., sygn. akt I FSK 702/16, oddalił skargę kasacyjną S.K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 15 grudnia 2015 r., sygn. akt I SA/Bd 907/15, w sprawie skargi S.K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 3 września 2015 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania. Z kolei wyrokiem z dnia 23 października 2018 r., sygn. akt I FNP 1/18, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę S.K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku z dnia 8 marca 2018 r. o sygn. akt I FSK 702/16. 2. Pismem z dnia 27 grudnia 2019 r. (data wpływu do NSA - 31 grudnia 2019 r.) S.K. wniósł o: - "naprawę szkody z tytułu wydania niezgodnego z prawem wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 marca 2018 r., sygn. akt I FSK 702/16 [...] w związku z naruszeniem art. 17, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, art. 2 ust. 1 pkt 1 a) i c), art. 9 w związku z art. 132 ust. 1 lit. b dyrektywy 112"; - "stosownie do art. 33 (1) K.c. o przekazanie po 1/3 kwoty do zwrotu wykazanej w deklaracji VAT byłym wspólnikom NZOZ [...]". W piśmie stwierdził, że prawo UE gwarantuje odszkodowanie za wydanie wyroku sprzecznego z prawem UE i umożliwia bezpośrednie wystąpienie do ETS. Kolejnym pismem z dnia 23 stycznia 2020 r. (data wpływu do NSA - 3 lutego 2020 r.), zbieżnym w swej istocie z poprzednim, S.K. wniósł o: - "odszkodowanie za szkodę jaka została wyrządzona wyrokiem NSA z dnia 8 marca 2018 r., sygn. akt I FSK 702/16, rażąco naruszającym dyrektywę 112, co daje prawo dochodzenia odszkodowania według prawa Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej"; - "przekazanie na konto [...] w terminie 14 dni od otrzymania niniejszego wezwania kwoty 4000 złotych na którą składają się utracone korzyści z tytułu odmowy zwrotu podatku VAT, utracone korzyści jak również koszty poniesione na zaciągnięte opinie prawne". 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 3.1. W złożonych pismach S.K. wniósł o wypłatę odszkodowania, uważając je za należne, albowiem w jego mniemaniu wyrok NSA z dnia 8 marca 2018 r. o sygn. akt I FSK 702/16 wyrządził mu szkodę. Wniosek taki - o wypłatę odszkodowania - podlegał odrzuceniu, gdyż nie podlegał on właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego. 3.2. Zgodnie z art. 175 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej: "Wymiar sprawiedliwości w Rzeczypospolitej Polskiej sprawują Sąd Najwyższy, sądy powszechne, sądy administracyjne oraz sądy wojskowe". Według art. 177 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej: "Sądy powszechne sprawują wymiar sprawiedliwości we wszystkich sprawach z wyjątkiem spraw ustawowo zastrzeżonych dla właściwości innych sądów". W świetle art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167, z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres tej kontroli sprecyzowany został w art. 3 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty w nim wymienione. Ponadto sądy administracyjne orzekają w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. (art. 3 § 2a P.p.s.a.) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.) Na podstawie art. 4 P.p.s.a. sądy administracyjne rozstrzygają również spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Sądy administracyjne nie są zatem właściwe do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cytowanych przepisach. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie sprawy, której ona dotyczy, w kognicji sądu administracyjnego. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie zaś z art. 63 P.p.s.a. jeżeli ustawy tak stanowią, postępowanie sądowe wszczyna się na wiosek. Nadto zgodnie z art. 64 § 3 P.p.s.a., do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Nie ulega wątpliwości, że w przypadku, gdy wniosek jest niedopuszczalny z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego należy go odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 P.p.s.a. (zob. postanowienia NSA z dnia: 28 czerwca 2018 r., sygn. akt I FSK 858/16 i 6 grudnia 2011 r., sygn. akt I OZ 977/11). 3.3. Mając na uwadze treść powołanych przepisów wyjaśnić należało, że żadna norma Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie pozwala na wydawanie przez sądy administracyjne, w tym Naczelny Sąd Administracyjny, rozstrzygnięcia, o które wnioskował S.K., tj. w przedmiocie naprawienia szkody poprzez wypłatę odszkodowania. Kognicja sądów administracyjnych nie obejmuje rozstrzygania spraw cywilnych, a takimi są sprawy o odszkodowanie. Postępowanie sądowe w tych sprawach unormowane jest w art. 1 Kodeksu postępowania cywilnego. Zgodnie zaś z art. 2 K.p.c. do rozpoznania spraw cywilnych powołane są sądy powszechne, o ile sprawy te nie należą do właściwości sądów szczególnych, oraz Sąd Najwyższy. 3.4. Mając na uwadze powyżej przedstawione uwarunkowania prawne Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił wniosek (zawarty w pismach wymienionych w pkt 2 niniejszego uzasadnienia) S.K., stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 i art. 64 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a.