I FSK 606/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Oleś, Sędzia NSA Ryszard Pęk, Sędzia WSA del. Maja Chodacka (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Szefa Krajowej Administracji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 września 2017 r. sygn. akt III SA/Wa 3353/16 w sprawie ze skargi F. sp. z o.o. z siedzibą w G. [...] na postanowienie Ministra Finansów z dnia 5 sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej oddala skargę kasacyjną.

1. Wyrok Sądu pierwszej instancji. 1.1. Zaskarżonym wyrokiem z 20 września 2017r. w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 3353/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w sprawie ze skargi F. sp. z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie Ministra Finansów z dnia 5 sierpnia 2016r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej - uchylił zaskarżone postanowienie oraz orzekł w przedmiocie kosztów postępowania. Wymieniony wyrok oraz pozostałe orzeczenia sądów administracyjnych przywołane w niniejszym uzasadnieniu publikowane są na stronach internetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego: http://orzeczenia.nsa.gov.pl. 1.2. Z uzasadnienia wyroku Sądu pierwszej instancji wynikało, że Spółka wystąpiła z wnioskiem o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla importu i sprzedaży surowego oleju sojowego. Przedstawiła w nim, że zamierza dokonywać importu na terytorium kraju surowego oleju sojowego jadalnego, posiadającego kod PKWiU 10.41.21.0 oraz kod CN 1507 1090 jako środka spożywczego. Następnie zamierza dokonywać odpłatnych dostaw na terytorium kraju tego oleju na rzecz m.in. rolników ryczałtowych, w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2016r. poz. 710 ze zm., dalej: "ustawa o podatku od towarów i usług") z przeznaczeniem tego oleju do karmienia zwierząt. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania: Pytanie nr 1: Czy surowy olej sojowy, który może być przeznaczony do spożycia przez ludzi, stanowi towar opodatkowany stawką podatku od towarów i usług w wysokości 5%, zgodnie z poz. 20 kol. 3 załącznika nr 10 do ustawy o podatku od towarów i usług? Pytanie nr 2: Czy znaczenie pojęcia "jadalne", unormowanego m.in. w poz. 20 kol. 3 załącznika nr 10 do ustawy o podatku od towarów i usług należy rozumieć tak, jak to unormowano w świadectwie spełniania wymagań zdrowotnych, którego wzór został określony w załączniku nr 3 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 14 lutego 2007r. w sprawie wzorów wniosku o dokonanie granicznej kontroli sanitarnej oraz świadectwa spełniania wymagań zdrowotnych (Dz. U. z 2007r., Nr 44, poz. 286 ze zm.), a mianowicie, że "Środek spożywczy (...) może być przeznaczony do spożycia przez ludzi", wobec czego świadectwo takie stanowi dokument stwierdzający jadalność surowego oleju sojowego na potrzeby opodatkowania importu oraz dostawy tego oleju na terytorium kraju stawką 5% podatku od towarów i usług, o której mowa w art. 41 ust. 2a ustawy o podatku od towarów i usług w zw. z poz. 20 kol. 3 załącznika nr 10 do ustawy o podatku od towarów i usług? Pytanie 3: Jaką stawką podatku od towarów i usług opodatkowany będzie import surowego oleju sojowego na terytorium kraju, którego Spółka dokona w okolicznościach zdarzenia przyszłego? Pytanie 4: Jaką stawką podatku od towarów i usług opodatkowane będą odpłatne dostawy surowego oleju sojowego na terytorium kraju, których Spółka – w okolicznościach zdarzenia przyszłego - dokona m.in. na rzecz rolników ryczałtowych? Organ interpretacyjny uznał, że na tle tak przedstawionego przez Spółkę zdarzenia przeszłego, zadanych pytań i stanowiska Spółki, nie może wydać interpretacji indywidualnej w zakresie objętym pytaniami 1, 2 i 4 wobec niespełnienia wymogów art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201 ze zm., dalej: "Ordynacja podatkowa"). W związku z tym wystosował do Spółki wezwanie z 18 kwietnia 2016r. do uzupełnienia wniosku poprzez: - przeformułowanie przedmiotu interpretacji (pytania oznaczonego we wniosku nr 1) w sposób umożliwiający organowi wydanie interpretacji z zakresu podatku od towarów i usług, tzn. aby pytanie dotyczyło sytuacji prawno-podatkowej Spółki oraz żeby z pytania jednoznacznie wynikało, które przepisy z zakresu podatku od towarów i usług mają być przedmiotem interpretacji; - przedstawienie własnego stanowiska w sprawie adekwatnego do przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz nowo sformułowanego przedmiotu interpretacji (pytania oznaczonego we wniosku nr 1), - przeformułowanie przedmiotu interpretacji (pytania oznaczonego we wniosku nr 2) w sposób umożliwiający organowi wydanie interpretacji z zakresu podatku od towarów i usług, tzn. aby pytanie dotyczyło sytuacji prawno-podatkowej Spółki oraz żeby z pytania jednoznacznie wynikało, które przepisy z zakresu podatku od towarów i usług mają być przedmiotem interpretacji, - przedstawienie własnego stanowiska w sprawie adekwatnego do przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz nowo sformułowanego przedmiotu interpretacji (pytania oznaczonego we wniosku nr 2), - wyczerpujące przedstawienie zdarzenia przyszłego poprzez wskazanie: czy importowany olej sojowy przed dokonaniem jego dostawy na terytorium kraju będzie w jakiś sposób przetworzony (jeśli tak należy wskazać jednoznaczną klasyfikację w tym PKWiU) oleju będącego przedmiotem dostawy krajowej oraz czy przedmiotem dostaw na terytorium kraju będzie zaimportowany surowy olej sojowy jadalny posiadający kod PKWiU 10.41.21.0 oraz kod CN 1507 10 90. Wobec nie uzupełnienia braków formalnych wniosku przez Spółkę postanowieniem z 25 maja 2016r. organ interpretacyjny pozostawił wiosek Spółki bez rozpatrzenia w zakresie objętym pytaniami 1, 2 i 4. Wskazanym na wstępie postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2016r. organ utrzymał w mocy powyższe postanowienie z 25 maja 2016r. 1.3. Uchylając zaskarżone postanowienie, Sąd pierwszej instancji stwierdził, że wniosek skarżącej o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie pytania oznaczonego numerem 4 i 1, nie powinien zostać pozostawiony bez rozpatrzenia albowiem przedstawiony stan faktyczny oraz stanowisko spółki było wystarczające do wydania interpretacji indywidualnej. W ocenie Sądu pierwszej instancji, koniecznym było natomiast wezwanie skarżącej do doprecyzowana jej stanowiska odnoszącego się do pytania oznaczonego numerem 2, albowiem skoro kwestia wykładni pojęcia "jadalne" objęta była stanowiskiem odnoszącym się do pytania oznaczonego numerem 1, to kwestia ta nie powinna być już powielana w stanowisku odnoszącym się do pytania nr 2. Stwierdzono, że pytanie to w zasadzie odnosi się do mocy dowodowej dokumentu w postaci "świadectwa spełnienia wymagań zdrowotnych". Stwierdzono jednak brak wskazania przepisów prawa podatkowego, które regulują kwestie dowodzenia określonych faktów/okoliczności. W konsekwencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r. poz. 1369 ze zm., dalej: "ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi") uchylono zaskarżone postanowienie. 2. Skarga kasacyjna i odpowiedź na skargę kasacyjną. 2.1. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku pełnomocnik organu zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie: 1/ przepisów prawa procesowego w sposób mający istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art.169 § 1 i 4 w zw. z art. 14b § 1 i 3 oraz art. 14g Ordynacji podatkowej, poprzez dokonanie przez Sąd nieprawidłowej oceny prawnej stanowiska organu podatkowego zawartej w uchylonym postanowieniu w zakresie oceny stanowiska skarżącej, w sytuacji braku podstaw do uznania skargi, gdyż organ podatkowy prawidłowo zastosował i dokonał prawidłowej interpretacji przepisów ustawy ordynacja podatkowej w zakresie dotyczącym pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej; 2/ przepisów prawa procesowego w sposób mający istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 169 § 1 i 4 w zw. z art. 14h w zw. z art. 14b § 3 oraz art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej, poprzez błędne uznanie, że organ interpretacyjny dopuścił się naruszenia ww. wymienionych przepisów Ordynacji podatkowej w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy i uchylenie na tej podstawie postanowienia, podczas gdy skarżąca w ogóle nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych złożonego wniosku, co nie pozwalało na wydanie interpretacji indywidualnej, a organ prawidłowo zastosował przepis art. 14b § 1 i 3 Ordynacji podatkowej, co prowadziło do konieczności zastosowania art. 169 § 1 5 4 Ordynacji podatkowej, co doprowadziło Sąd do uchylenia wydanego przez organ postanowienia dotyczącego utrzymania w mocy pozostawienia o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, choć powinien skargę strony oddalić; 3/ przepisów prawa procesowego w sposób mający istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, tj. art. 146 § 1 w zw. z art. 151 w zw. z art. 57a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez rozpoznanie skargi na postanowienie o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej poza granice skargi i powołaną przez stronę podstawę prawną, co doprowadziło Sąd do uchylenia wydanego przez organ postanowienia dotyczącego utrzymania w mocy pozostawienia o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, choć powinien skargę strony oddalić. 2.2. W skardze kasacyjnej wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez oddalenie skargi, ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie sprawy do ponownego rozpatrzenia; zasądzenia od skarżącej na rzecz organu kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisowych. 2.3. Odpowiedzi na skargę kasacyjną nie wniesiono. 2.4. Przewodnicząca Wydziału I Izby Finansowej NSA działając na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020r. poz. 1842 ze zm.) sprawę skierowała do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w składzie takim jak na rozprawę. 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. 3.1. Zarzuty skargi kasacyjnej nie mają usprawiedliwionych podstaw, dlatego skarga kasacyjna podlegała oddaleniu. Zgodnie z art. 183 § 1 zd. pierwsze ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania, określone w § 2 powołanego przepisu, co pozwoliło na rozpoznanie sprawy w zakresie wyznaczonym zarzutami skargi kasacyjnej i stosownie do art. 193 zd. drugie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – przedstawienie w odniesieniu do tych zarzutów motywów rozstrzygnięcia. Skarga kasacyjna została zatem zbadana według reguły związania zarzutami w niej zawartymi (art. 183 § 1 ab initio ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W tym zakresie okazała się niezasadna i dlatego podlegała oddaleniu. Sąd nie naruszył bowiem podanych w zarzutach przepisów prawa w sposób przedstawiony w ich uzasadnieniu, który wymagałby uchylenia zaskarżonego wyroku. 3.2. Wspomnieć należy, że według art. 193 zdanie drugie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. Mając na uwadze tę szczególną regulację w stosunku do art. 141 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Naczelny Sąd Administracyjny, orzekając o oddaleniu skargi kasacyjnej, mógł zrezygnować z przedstawienia pełnej relacji co do przebiegu sprawy i sprowadzić swoją dalszą wypowiedź tylko do rozważań mających znaczenie dla oceny postawionych zarzutów. 3.3. Rozpatrując niniejszą sprawę w granicach zarzutów sformułowanych w treści skargi kasacyjnej stwierdzić należy, że jej istota sprowadzała się do rozstrzygnięcia, czy zasadnie pozostawiono bez rozpoznania wniosek Spółki o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Aby to ocenić należało rozstrzygnąć, czy skierowane do spółki wezwanie o uzupełnienie wniosku było konieczne i niezbędne dla wydania interpretacji podatkowej. Jak trafnie wskazał Sąd pierwszej instancji organ interpretacyjny w pierwszej kolejności jest zobowiązany stwierdzić, czy we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w sposób wyczerpujący, pełny i kompleksowy przedstawiono zaistniały stan faktyczny (zdarzenie przyszłe), a więc czy w oparciu o ten stan możliwa jest ocena stanowiska wnioskodawcy. Wynikający z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej wymóg, aby stan faktyczny przedstawiony we wniosku był wyczerpujący wiąże się z koniecznością podania wszystkich jego elementów, istotnych z punktu widzenia możliwości oceny stanowiska wnioskodawcy. Wyczerpująco przedstawiony stan faktyczny, to taki, w którym możliwe jest wydanie bez jakichkolwiek uzasadnionych wątpliwości zgodnej z prawem indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego (por. wyrok NSA z 11 lutego 2014r., sygn. akt II FSK 438/12). Wniosek niespełniający wymogów określonych w art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej to wniosek, który nie zawiera przedstawienia stanu faktycznego (zaistniałego bądź przyszłego/ przewidywanego) lub nie jest ono wyczerpujące, co uniemożliwia wydanie interpretacji indywidualnej i dokonanie oceny prawnej stanowiska wnioskodawcy na gruncie przepisów prawa podatkowego, czy też nie zawiera stanowiska wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego (zob. Ordynacja podatkowa, Komentarz, pod red. H. Dzwonkowskiego, C.H. Beck, Warszawa 2011, s. 192). W takim przypadku stosowanie do art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. 3.4. Odnosząc powyższe do realiów kontrolowanej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, że nie znajdują uzasadnienia zarzuty skargi kasacyjnej odnośnie naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art.169 § 1 i 4 w zw. z art. 14b § 1 i 3 oraz art. 14g Ordynacji podatkowej, albowiem Sąd pierwszej instancji zasadnie zakwestionował zaskarżone postanowienie. W kontrolowanej sprawie w zakresie pytania nr 4 opisując zdarzenie przyszłe skarżąca jednoznacznie wskazała, że zamierza dokonywać importu na terytorium kraju surowego oleju sojowego jadalnego, posiadającego kod PKWiU 10.41.21.0 oraz kod CN 1507 1090. Następnie zaś zamierza dokonywać odpłatnych dostaw na terytorium kraju tego oleju na rzecz m.in. rolników ryczałtowych, w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o podatku od towarów i usług, z przeznaczeniem tego oleju do karmienia zwierząt. Skarżąca spółka nie odpowiedziała na wezwanie organu, czy importowany olej sojowy przed dokonaniem jego dostawy na terytorium kraju będzie w jakiś sposób przetworzony, co jak wynika z treści zażalenia oraz skargi, wynikało z faktu, że w jej ocenie, we wniosku przedstawiła wszelkie informacje niezbędne do wydania interpretacji w tym zakresie i wezwanie było nieuprawnione. Stwierdzenie o zmianie przeznaczenia surowego oleju sojowego narzuciło z kolei organowi wątpliwości w zakresie tego, co w rzeczywistości będzie przedmiotem sprzedaży. W następstwie – zdaniem organu – uniemożliwiało to wydanie interpretacji indywidualnej spełniającej wymogi art. 14c Ordynacji podatkowej. Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podziela stanowisko Sądu pierwszej instancji, że z opisu zdarzenia przyszłego w żadnej mierze nie wynika, aby skarżąca przed dokonaniem dostaw krajowych zamierzała przetworzyć zaimportowany surowy olej sojowy jadalny. Słusznie uznano, że wskazywanej przez skarżącą okoliczności "zmiany przeznaczenia" zaimportowanego surowego oleju sojowego jadalnego, nie należy postrzegać jako dokonanie przetworzenia tego oleju. Ponadto zarówno w opisie zdarzenia przyszłego, jak też wyrażając stanowisko odnośnie pytania oznaczonego numerem 4, jednoznacznie wskazano, że olej sojowy, który ma być przedmiotem importu oraz odpłatnych dostaw, posiada kod PKWiU 10.41.21.0 oraz kod CN 1507 10 90. A zatem całkowicie uprawione było stanowisko Sądu pierwszej instancji o bezzasadności wzywania skarżącej do wskazania, czy przed dokonaniem dostaw zaimportowanego oleju sojowego zostanie on w jakiś sposób przetworzony. Specyfika postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej polega na tym, że organ wydający interpretację może "poruszać się" tylko i wyłącznie w ramach stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez wnioskodawcę, zadanego przez niego pytania oraz wyrażonej oceny prawnej - zajętego stanowiska (wyrok NSA z 20 czerwca 2011r., sygn. akt I FSK 897/10, publ. LEX nr 976050). Natomiast w omówionym przypadku organ wezwał wnioskodawcę o precyzję odnośnie kwestii wykraczającej poza stan faktyczny przestawiony we wniosku. 3.5. Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się również uchybienia zarzucanym w skardze kasacyjnej przepisom w przyjęciu przez Sąd pierwszej instancji, że brak było podstaw do wzywania skarżącej do przeformułowania przedmiotu interpretacji i przedstawienia własnego stanowiska odnośnie pytania oznaczonego we wniosku nr 1. Nie ma wątpliwości – co również podnosi organ w skardze kasacyjnej - że pytanie numer 1 oraz stanowisko skarżącej odnośnie tego pytania jest ściśle powiązane z pytaniami oznaczonymi numerami 3 i 4 oraz stanowiskami skarżącej odnośnie tych pytań. We wszystkich tych pytaniach skarżąca dążyła do uzyskania stanowiska organu interpretacyjnego co do wysokości stawki podatku od towarów i usług, jaka winna być stosowana w przypadku importu oraz odpłatnych dostaw tego oleju. Zatem wszystkie te pytania dotyczą indywidualnej sprawy skarżącej. Aby ocenić stanowisko skarżącej odnośnie wysokości stawki podatku od towarów i usług w przypadku dokonywania przez nią importu oraz odpłatnych dostaw na terytorium kraju – wskazanego we wniosku oleju sojowego, należało w pierwszej kolejności ocenić, czy olej ten stanowi towar, o którym mowa w poz. 20 kol. 3 załącznika nr 10 do ustawy o podatku od towarów i usług. Słuszne jest zatem stwierdzenie Sądu pierwszej instancji, że sama okoliczność, że skarżąca wyodrębniła pytanie nr 1 i stanowisko objęte jego zakresem, nie zmienia faktu, że dotyczy ono sytuacji prawno-podatkowej skarżącej i nieuprawnione jest stanowisko organu, że ma ono charakter poznawczy. Istota pytania nr 1 sprowadzała się bowiem do tego, że w załączniku nr 10 do ustawy o podatku od towarów i usług dane towary (którym przypisana jest określona stawka podatkowa) określa się jako mające przymiot "jadalnych", a ustawa podatkowa tego pojęcia nie definiuje. Skoro więc skarżąca wskazała w jaki sposób, w jej ocenie, należy dokonać wykładni pojęcia "jadalne", to organ interpretacyjny winien ocenić, czy wykładnia ta jest prawidłowa oraz dokonać oceny czy prawidłowe jest stanowisko skarżącej, że surowy olej sojowy, który nadaje się do spożycia przez ludzi oraz jest zgrupowany w grupie 10.4 PKWiU 2008 "oleje i tłuszcze zwierzęce i roślinne" stanowi towar opodatkowany stawką podatku od towarów i usług w wysokości 5%, zgodnie z poz. 20 kol. 3 załącznika nr 10 do ustawy o podatku od towarów i usług. 3.6. Odnosząc się do zarzutu skargi kasacyjnej dotyczącego naruszenia art. 146 § 1 w zw. z art. 151 w zw. z art. 57a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez rozpoznanie skargi na postanowienie o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej poza granice skargi i powołaną przez stronę podstawę prawną, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zarzut ten nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd pierwszej instancji w zakresie pytania nr 2 stwierdził, że wezwanie to nie było bezpodstawne, ale było ogólnikowe i mało precyzyjne, przez co pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia było przedwczesne. Natomiast w motywach skargi kasacyjnej jej autor podniósł, że spółka nie sformułowała takiego zarzutu w złożonej skardze kasacyjnej wskazując jedynie na kompletność złożonego wniosku. Zgodnie z treścią art. 57a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie (...) może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w omawianym przypadku Sąd pierwszej instancji nie wyszedł poza granice skargi, albowiem stanowisko Sądu pierwszej instancji odnośnie pytania nr 2 było wyrażone w ramach podniesionych w skardze zarzutów. W ich treści skarżąca zakwestionowała zasadność pozostawienia wniosku bez rozpoznania podnosząc kompletność wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. W zakresie pytania nr 2 skarżąca w ramach postawionych zarzutów w skardze do Sądu pierwszej instancji stała na stanowisku, że brak było podstaw do wzywania jej do przeformułowania przedmiotu interpretacji i jej stanowiska w tej sprawie. Sąd pierwszej instancji rozpatrując ten zarzut uznał go za nieuzasadniony, twierdząc, że w istocie istniała potrzeba wezwania o precyzję, nie mniej jednak nie została ona uczyniona przez organ w sposób prawidłowy, co doprowadziło do przedwczesnego pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Zatem zaskarżonym wyrokiem Sąd pierwszej instancji nie wyszedł poza granice skargi i postawionych w niej zarzutów. 3.7. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną organu, jako że nie zawierała ona usprawiedliwionych podstaw. O kosztach postępowania nie orzeczono z uwagi na brak ku temu podstaw faktycznych i prawnych (brak czynności, z którymi wiąże się zwrot kosztów oraz brak wniosku w tym przedmiocie złożonego na podstawie art. 209 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).