I FSK 56/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Izabela Najda-Ossowska, , , po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku R. L. w przedmiocie zawieszenia postępowania kasacyjnego w sprawie ze skargi kasacyjnej R.L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 września 2025 r., sygn. akt I SA/Po 102/25 w sprawie ze skargi R.L. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 29 listopada 2024 r., nr [...] w przedmiocie podatek od towarów i usług za sierpień 2019 r. postanawia: oddalić wniosek o zawieszenie postępowania kasacyjnego.

W skardze kasacyjnej (dalej: Skarżący/Strona) wniesionej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 5 września 2025 r., sygn. akt I SA/Po 102/25, na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z 29 listopada 2024 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień 2019 r. Skarżący zawarł wniosek o zawieszenie postępowania sądowego w niniejszej sprawie do czasu rozpatrzenia przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej złożonej w jego sprawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 5 września 2025 r., sygn. akt I SA/Po 103/25, w którym oddalono skargę na decyzję w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od listopada 2018 r. do lipca 2019 r. oraz za wrzesień i październik 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: P.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Treść powołanego przepisu wskazuje na konieczność wystąpienia pomiędzy toczącym się postępowaniem sądowoadministracyjnym, a innym postępowaniem ścisłego związku (kwestia prejudycjalna), polegającego na tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej. Ponadto, stwierdzić trzeba, że posłużenie się w ww. przepisie sformułowaniem "sąd może" świadczy o tym, że decyzja w tym przedmiocie została pozostawiona uznaniu sądu. Obowiązkiem sądu jest zatem zbadanie, czy w sprawie zachodzą przesłanki wskazane w niniejszym przepisie oraz czy wstrzymanie biegu sprawy z uwagi na te okoliczności jest celowe. Zawieszenie postępowania powinno być uzasadnione względami celowości, sprawiedliwości, jak i ekonomiki procesowej. Powyższe okoliczności sąd podejmujący rozstrzygnięcie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. powinien oceniać w kontekście konieczności rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, co ma istotne znaczenie w świetle konstytucyjnego nakazu rozpoznawania spraw bez zbędnej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) oraz zasady szybkości postępowania sądowoadministracyjnego (art. 7 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, że wstrzymywanie biegu postępowania sądowego jest nieuzasadnione. Pomimo, że obie sprawy dotyczą tego samego podatnika i są ze sobą poniekąd powiązane, bo wydanie decyzji rozstrzygającej kwoty rozliczenia podatku od towarów i usług za lipiec 2019 r. (I SA/Po 103/25) wpływa na rozliczenie podatku w kolejnym miesiącu, tj. za sierpień 2019 r. (I SA/Po 102/25) nie istnieje jednak konieczny związek przyszłego rozstrzygnięcia we wskazanej przez Skarżącego sprawie z możliwością rozpatrzenia przedmiotowej skargi kasacyjnej. Jednocześnie względy celowości, sprawiedliwości, jak i konieczności rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki nie przemawiają za zawieszeniem postępowania w tej sprawie. Na marginesie należy dodać, że taki sam wniosek o zawieszenie postępowania sądowego został złożony przed sądem pierwszej instancji, który również został rozpatrzony negatywnie. Ze wskazanych przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 131 i art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.