I FSK 524/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Adam Bącal, , , po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprostowania z urzędu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 stycznia 2018 r., sygn. akt I FSK 524/16 w sprawie ze skargi kasacyjnej G. Sp. z o. o. w L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 października 2015 r. sygn. akt I SA/Kr 1240/15 w sprawie ze skargi G. Sp. z o. o. w L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 1 czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2011 r. postanawia: sprostować oczywisty błąd rachunkowy w punkcie drugim sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 stycznia 2018 r., sygn. akt I FSK 524/16 w zakresie zasądzonych kosztów postępowania kasacyjnego, przez zastąpienie zwrotu: "5.400 (słownie: pięć tysięcy czterysta)" zwrotem: "2.700 (słownie: dwa tysiące siedemset)".

I FSK 524/16 UZASADNIENIE Wyrokiem z 9 stycznia 2018 r., I FSK 524/16, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną G. Sp. z o. o. z siedzibą w L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z 22 października 2015 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2011 r. Zgodnie z art. 204 pkt 1, art. 205 § 2 w związku z art. 207 § 1 i art. 209 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a." w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez organ - jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę; do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego zalicza się jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach; wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w orzeczeniu oddalającym skargę kasacyjną. Według natomiast § 14 ust. 2 pkt 2 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2012 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490) stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 50% stawki minimalnej określonej w ust. 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna, w myśl § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c w związku z § 6 pkt 6 tego rozporządzenia, przy wskazanej wartości zaskarżenia wynosiła 3.600 zł. Zastosowanie tych przepisów uzasadniał § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. poz. 1804). Zgodnie z nim do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem 1 stycznia 2016 r. stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Tymczasem na skutek błędu rachunkowego w sentencji wyżej wymienionego wyroku zamiast 2700 zł wpisano 5400 zł. Zgodnie z art. 156 § 1 p.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie można postanowić na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 156 § 2 p.p.s.a. Na mocy art. 193 p.p.s.a. przepisy te mają zastosowanie w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W tym stanie rzeczy, na podstawie powyższych przepisów Naczelny Sąd Administracyjny sprostował sentencję wyroku.