I FSK 484/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Rudowski, po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku S. P. o umorzenie kosztów postępowania kasacyjnego w sprawie ze skargi kasacyjnej S. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 3 listopada 2020 r. sygn. akt I SA/Rz 468/20 w sprawie ze skargi S. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 2 czerwca 2020 r. nr 1801-IOV.1.4103.367.2018 w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2015 r. postanawia odrzucić wniosek.

1. Wyrokiem z 8 listopada 2024 r., I FSK 484/21, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną S. P. (dalej: "skarżący", "strona") od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 3 listopada 2020 r. I SZ/Rz 468/20 w sprawie skargi strony na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Rzeszowie z 2 czerwca 2020 r. w podatku od towarów i usług za marzec 2015 r. Dodatkowo w wyroku tym, Naczelny Sąd Administracyjny zasądził od skarżącego na rzecz organu kwotę 3.600 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 2. Pismem z 1 lipca 2025 r. skarżący złożył wniosek o umorzenie koszów postępowania kasacyjnego z uwagi na trudną sytuację materialną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek podlega odrzuceniu, gdyż Naczelny Sąd Administracyjny nie jest organem właściwym do jego rozpoznania. 3. Zgodnie z treścią art. 229 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") należności z tytułu nieuiszczonych kosztów sądowych oraz grzywien orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym, z wyjątkiem grzywien, o których mowa w art. 55 § 1, art. 149 § 2 oraz art. 154 § 1, mogą być umorzone lub zapłata tej należności może być odroczona albo rozłożona na raty, jeżeli jej ściągnięcie byłoby połączone z niewspółmiernymi trudnościami lub groziłoby dłużnikowi zbyt ciężkimi skutkami. Organem uprawnionym do wydania rozstrzygnięcia w kwestii umorzenia, rozłożenia na raty lub odroczenia zapłaty należności sądowych jest prezes wojewódzkiego sądu administracyjnego, który orzekał w sprawie w pierwszej instancji, przy czym może on upoważnić wiceprezesa sądu, przewodniczącego wydziału lub innego sędziego. Należy zatem wskazać, że treść art. 229 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że udzielenie ulgi może dotyczyć tylko wpisu sądowego, opłaty kancelaryjnej oraz wydatków poczynionych w toku postępowania. Tymczasem wnioskodawca zażądał udzielenia ulgi w zakresie zasądzonych niezbędnych kosztów postępowania należnych Dyrektorowi Izby Skarbowej w Rzeszowie z tytułu wygrania sprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Na kwotę tą składa się kwota wynagrodzenia pełnomocnika organu – radcy prawnego według przewidzianych prawem stawek. W tym zakresie dla Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowi tytuł egzekucyjny, który po nadaniu klauzuli wykonalności przez właściwy sąd rejonowy stanie się tytułem wykonawczym wykonalnym w cywilnym postępowaniu egzekucyjnym. W związku z powyższym, kwestia ewentualnej ulgi w zakresie zasądzonych kosztów (np. umorzenia, rozłożenia na raty, odroczenie terminu zapłaty) pozostaje w kompetencji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie. To ten organ zdecyduje, czy i ewentualnie jak będzie dochodził zasądzonej na jego rzecz kwoty. Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 63 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.