I FSK 392/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Łoboda, po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku E. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej E. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 27 listopada 2025 r. sygn. akt I SA/Ke 346/25 w sprawie ze skargi E. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach z dnia 27 czerwca 2025 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od lutego do października 2022 r. oraz od grudnia 2022 r. do kwietnia 2023 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wyrokiem z dnia 27 listopada 2025 r., sygn. akt I SA/Ke 346/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę E. B. (dalej – "skarżąca") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach z dnia 27 czerwca 2025 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od lutego do października 2022 r. oraz od grudnia 2022 r. do kwietnia 2023 r. Od powyższego orzeczenia, skarżąca za pośrednictwem pełnomocnika złożyła skargę kasacyjną. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze kasacyjnej nie zawarto uzasadnienia wniosku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej – "p.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ze wskazanego przepisu wynika, że warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest wykazanie we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku jej wykonania. Wniesienie skargi nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie. Wskazanie zaistnienia przynajmniej jednej ze wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanek spoczywa na wnioskodawcy. Oznacza to występującą po jego stronie konieczność przywołania konkretnych okoliczności wskazujących na to, że wykonanie decyzji spowoduje w stosunku do strony niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i przytoczenia okoliczności uzasadniających to żądanie wraz z informacjami, które mogą to żądanie uprawdopodobnić. Pojęcie wyrządzenia znacznej szkody należy przy tym rozumieć w taki sposób, że chodzi o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które - raz zaistniałe - powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Ciężar uprawdopodobnienia spełnienia przesłanek o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a spoczywa na wnioskodawcy, przy czym uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Ponadto, argumentacja strony odnosząca się do zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinna zostać poparta dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jej sytuacji finansowej oraz majątkowej. We wniosku zawartym w skardze kasacyjnej skarżąca nie przywołała jakichkolwiek okoliczności uzasadniających udzielenie ochrony tymczasowej, a ograniczyła się jedynie do wskazania, iż wnosi o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Brak uzasadnienia wniosku uniemożliwił Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu uwzględnienie żądania. Nie jest bowiem rolą Sądu wyręczanie wnioskodawcy i poszukiwanie za niego okoliczności, które przemawiałyby za zasadnością zastosowania ochrony tymczasowej. Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. odmówił wstrzymania zaskarżonej decyzji.