I FSK 36/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Kołaczek po rozpoznaniu 22 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 września 2025 r., sygn. akt I FSK 36/22 w sprawie ze skargi kasacyjnej B.C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 grudnia 2020 r., sygn. akt III SA/Wa 286/20 w sprawie ze skargi B.C., I.P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 19 listopada 2019 r., nr 1401-IEW4.4123.64.2019.11.PL w przedmiocie określenia zlikwidowanej spółce cywilnej wysokości zobowiązania podatkowego, kwoty nadwyżki podatku oraz orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłych wspólników spółki cywilnej za zaległości spółki w podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2014 r. postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską zawartą w sentencji postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 września 2025 r., sygn. akt I FSK 36/22, w ten sposób, że w jedenastym wersie od góry po słowach "w sprawie ze skargi" dodać słowa "B.C., I.P. na decyzję".

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 16 września 2025 r., sygn. akt I FSK 36/22 odrzucił skargę kasacyjną B.C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 16 grudnia 2020 r., sygn. akt III SA/Wa 286/20 w sprawie ze skargi B.C., I.P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 19 listopada 2019 r. w przedmiocie określenia zlikwidowanej spółce cywilnej wysokości zobowiązania podatkowego, kwoty nadwyżki podatku oraz orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłych wspólników spółki cywilnej za zaległości spółki w podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2014 r. W sentencji ww. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 września 2025 r., błędnie wskazano po słowach "w sprawie ze skargi" słowa "Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie" zamiast "B.C., I.P.". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Orzeczenie podlegało sprostowaniu w zakresie wskazanym sentencją postanowienia. Sprostowanie orzeczenia służy przywróceniu rzeczywistej woli organu sądowego, ilekroć zachodzi niezgodność między wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie. Sprostowanie nie może wykraczać poza granice określone w art. 156 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Jak wynika z tego przepisu – przedmiotem sprostowania mogą być niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe lub też inne oczywiste omyłki. Analiza tego przepisu pozwala stwierdzić, że wszystkie wymienione wady musi charakteryzować oczywistość. W niniejszej sprawie w sentencji postanowienia doszło do oczywistej omyłki pisarskiej. Nie ma żadnej wątpliwości, że prawidłowymi skarżącymi w sprawie są B.C. i I.P., co wynika z akt sprawy. W związku z tym, wskazaną w niniejszym postanowieniu omyłkę należy zakwalifikować jako oczywistą omyłkę pisarską, która podlega sprostowaniu w trybie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.