I FSK 349/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Oleś, Sędzia NSA Marek Kołaczek (sprawozdawca), Sędzia NSA Artur Mudrecki, Protokolant Magdalena Kałuska, po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2025 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 października 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 686/22 w sprawie ze skargi F. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 7 stycznia 2022 r. nr 0114-KDIP4-2.4012.508.2021.3.KS/IZ w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o udzielenia interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz F. sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

1. Wyrok Sądu pierwszej instancji. 1.1. Zaskarżonym wyrokiem z 21 października 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 686/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi F. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: Wnioskodawca, Spółka) na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: Organ, Dyrektor KIS) z 7 stycznia 2022 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług, uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie z 27 października 2021 r. i zasądził od Organu na rzecz Wnioskodawcy zwrot kosztów postępowania sądowego. 1.2. Sąd pierwszej instancji przedstawił następujący stan faktyczny sprawy. Postanowieniem z 27 października 2021 r. Dyrektor KIS odmówił Spółce wszczęcia postępowania w sprawie z jej wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej oceny, czy datą zakończenia dostawy powinna być data ostatniego zlecenia produkcyjnego i czy należy wystawić fakturę korygującą. W uzasadnieniu wskazał, że żądanie wydania interpretacji w zakresie podatku od towarów i usług w odniesieniu do przedstawionego opisu sprawy wykracza poza zakres przedmiotowy interpretacji wydanej w trybie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm., dalej: o.p.). Wyjaśnił, że żądanie od Organu wydania interpretacji indywidualnej wiązałoby się z koniecznością oceny stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego co do daty dokonania dostawy towaru. Postanowieniem z 7 stycznia 2022 r. Dyrektor KIS utrzymał w mocy ww. postanowienie Organu z 27 października 2021 r. W uzasadnieniu wskazał, że Spółka, formułując zarzuty naruszenia art. 14g § 1, art. 14b, art. 14a § 3, art. 120, art. 121 § 1 oraz art. 165a § 1 o.p. nie zauważyła, że w ramach postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej z uwagi na sposób skonstruowania problemowego zagadnienia, stanowiącego przedmiot wniosku, Dyrektor KIS nie jest uprawniony do dokonywania ustaleń faktycznych w zakresie momentu dokonania dostawy towaru. Wyjaśnił, że działanie tego typu zarezerwowane jest dla organów podatkowych prowadzących postępowanie podatkowe czy kontrolne. Zdaniem Organu, Spółka żądała oceny stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w zakresie momentu dokonania dostawy towaru (odsortu), a nie interpretacji przepisów prawa podatkowego. Organ zgodził się ze stwierdzeniem Spółki, że data dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi stanowi element wystawionej faktury, jednakże Spółka oczekiwała wydania interpretacji indywidualnej w zakresie potwierdzenia daty zakończenia dostawy towaru bez wskazania istotnych elementów stanu faktycznego determinujących ustalenie tej daty, do których mógłby się odnieść. Ustalenie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w zakresie określenia daty dokonania dostawy towaru, nie leży w kompetencji Dyrektora KIS. Ustalenie stanu faktycznego nie może więc podlegać wykładni w drodze wydania interpretacji przepisów prawa podatkowego, co wynika wprost z art. 14b § 1 o.p. Zdaniem Organu istotne jest to, że opis sprawy nie zawierał elementów pozwalających na jednoznaczne określenie daty zakończenia dostawy, która powinna być zawarta na wystawionej fakturze. W szczególności elementy opisu sprawy nie wskazywały w sposób jednoznaczny, kiedy nastąpiła data zakończenia dostawy, a więc kiedy ostatecznie doszło do rozporządzania towarem jak właściciel przez A. Sp. z o.o. (dalej: Kontrahent). Wskazał, że Spółka podała, iż w sierpniu 2019 r. oraz wrześniu 2019 r. zleciła Kontrahentowi kilka produkcji z powierzonego w tym celu surowca na podstawie zleceń produkcyjnych i Kontrahent potwierdzał odbiór surowca. Kontrahent nie umożliwił Spółce odbioru części produktu powstałego w ramach przetworu (odsortu) tłumacząc, że zostanie on wydany i rozliczony na etapie późniejszym. Strony podjęły rozmowy, w których powzięły ustalenia, że niewydana część surowca zostanie przez Kontrahenta nabyta. To zdarzenie zdeterminowało sposób rozliczenia odsortów pomiędzy stronami. Z tytułu sprzedaży odsortu Spółka wystawiła dwie faktury, wskazując jako datę zakończenia dostawy 8 i 22 listopada 2019 r. Z kolei w uzupełnieniu wniosku Spółka podała, że daty wskazane na fakturach jako daty zakończenia dostawy, tj. daty 8 listopada 2019 r. i 22 listopada 2019 r. nie są związane z samą dostawą, czy też z momentem zakończenia dostawy surowca do Kontrahenta. Pomiędzy stronami nie została ustalona data zwrotu odsortu przez Kontrahenta. W umowie nie zostało zawarte postanowienie przewidujące sposób postępowania w przypadku braku zwrotu odsortu. Spółka podjęła rozmowy z Kontrahentem, których konsekwencją było ustalenie, że niewydana część surowca zostanie przez Kontrahenta nabyta. To ustalenie stron spowodowało wystawienie przez Spółkę faktur. Wobec powyższego w ocenie Organu możliwość wydania interpretacji indywidualnej uzależniona była od udzielenia niezbędnych informacji stanowiących elementy stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w sposób pozwalających ustalić datę zakończenia dostawy towarów. Natomiast przedstawiony opis sprawy jednoznacznie wskazuje na brak możliwości ustalenia daty zakończenia dostawy towarów, co wyklucza wydanie interpretacji indywidualnej. Zdaniem Organu wymóg, aby stan faktyczny/zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku było wyczerpujące, wiąże się z koniecznością podania wszystkich jego elementów istotnych z punktu widzenia możliwości oceny prawnej stanowiska wnioskodawcy. Jeżeli wniosek zainteresowanego jest w tym względzie niepełny lub niejasny (nieprecyzyjny), wówczas nie daje organowi podstawy do zajęcia stanowiska w indywidualnej interpretacji. Dyrektor KIS stwierdził, że granice interpretacji przepisów prawa podatkowego zakreśla stan faktyczny/zdarzenie przyszłe zaprezentowany przez wnioskodawcę, na którym ciąży obowiązek m.in. wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Natomiast w ocenie Organu wniosek Spółki o wydanie interpretacji indywidualnej bez wątpienia nie spełniał ww. warunków formalnych. 1.3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaskarżonym wyrokiem uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Dyrektora KIS. W ocenie Sądu skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż Organ dopuścił się naruszeń prawa, które skutkują koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia. Wskazał, że z opisu stanu faktycznego oraz stanowiska Spółki wyraźnie wynikał przebieg operacji gospodarczych między Spółką, a jej Kontrahentem w zakresie procesu produkcji i dostawy towaru. Sąd przywołał obszerny stan faktyczny/zdarzenia przyszłego oraz stanowisko Spółki i podkreślił, że przywołanie tego w tym miejscu jest konieczne ze względu na fakt, że Organ w swoim rozstrzygnięciu przywołał go bardzo skrótowo, co stwarzać może wrażenie, że istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, które są potrzebne dla rozstrzygnięcia sprawy nie zostały przez Spółkę ujawnione. Mając na względzie treść wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej oraz okoliczności wskazane w uzupełnieniu wniosku, Sąd za niezasadne uznał stanowisko Organu, zgodnie z którym sposób przedstawienia opisu sprawy przedstawiony przez Spółkę wymaga w istocie dowodzenia rzeczywistego stanu faktycznego, oceny faktów istotnych z perspektywy stosowania przepisu prawa materialnego oraz przeprowadzenia postępowania dowodowego. Organ słusznie wskazuje, że prowadzenie postępowania dowodowego nie jest możliwe w ramach wydawania interpretacji indywidualnych prawa podatkowego, jednak zdaniem Sądu stan faktyczny/zdarzenie przyszłe zostało przedstawione przez Spółkę w sposób wyczerpujący i nie było przeszkód aby wydać interpretację na podstawie opisu przedstawionego we wniosku. Spółka nie domagała się ustalenia stanu faktycznego, lecz tylko potwierdzenia, że podane przez siebie okoliczności prawidłowo interpretuje w świetle przepisów prawa podatkowego. Wbrew temu, co twierdzi Organ, aby wydać interpretację Dyrektor KIS nie musiałby prowadzić postępowania dowodowego. Dlatego rzekoma konieczność prowadzenia postępowania dowodowego także nie mogła być powodem odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej. W ocenie Sądu, sposób zredagowania wniosku pozwalał na udzielenie odpowiedzi w formule: prawidłowy/nieprawidłowy. Dzięki temu byłoby możliwe osiągnięcie podstawowego celu interpretacji – interpretacja pozwoliłaby Spółce na prawidłowe poddanie opodatkowaniu transakcji dostawy odsortu na rzecz Kontrahenta. 2. Skarga kasacyjna. 2.1. Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wywiódł Dyrektor KIS. Na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., tj. z 9 grudnia 2021 r. (Dz.U. z 2022 r. poz. 329) w zw. 165a § 1 i w zw. z art. 14h o.p., tj. z 21 lipca 2021 r. (Dz.U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.), poprzez uwzględnienie skargi i uchylenie interpretacji indywidualnej na skutek błędnego przyjęcia, że Organ w wydanej interpretacji nie wykazał, że zachodziły przyczyny uniemożliwiające wszczęcie postępowania o wydanie indywidualnej interpretacji. 2.2. W konsekwencji w skardze kasacyjnej wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu, a także o zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. 2.3. Spółka w odpowiedzi na skargę kasacyjną Organu zgodziła się z Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, że odmowa wszczęcia postępowania w rozpatrywanej sprawie jest sprzeczna z funkcją gwarancyjną oraz informacyjną interpretacji indywidualnej. 2.4. Spółka pismem z 27 czerwca 2024 r. uzupełniła ww. odpowiedź na skargę kasacyjną i wniosła o oddalenie skargi kasacyjnej Organu oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 3.1. Skarga kasacyjna pozbawiona jest uzasadnionych podstaw. 3.2. Postawiono w niej tylko jeden zarzut dotyczący naruszenia art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. 165a § 1 i w zw. z art. 14h o.p., poprzez uwzględnienie skargi i uchylenie interpretacji indywidualnej na skutek błędnego przyjęcia, że Organ w wydanej interpretacji nie wykazał, że zachodziły przyczyny uniemożliwiające wszczęcie postępowania o wydanie indywidualnej interpretacji. 3.3. Tak sformułowany zarzut sprawia, że należy uznać go za chybiony, albowiem zaskarżonym wyrokiem uchylono postanowienie Organu w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług wydane na podstawie art. 165a § 1 o.p. w zw. z art. 14b § 1 o.p., nie zaś jak wskazano w tym zarzucie interpretację indywidualną. 3.4. Pomimo tego powyższy błąd autora skargi kasacyjnej nie uniemożliwia odniesienia się do tego zarzutu merytorycznie. 3.5. Stosownie do treści art. 165a § 1 zdanie 1 o.p., gdy żądanie, o którym mowa w art. 165, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Z treści z art. 169 § 1 o.p. wynika, że jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. Na podstawie odesłania zamieszczonego w art. 14h o.p., ww. przepisy znajdują odpowiednie zastosowanie do postępowania w przedmiocie interpretacji indywidualnych. 3.6. Użyte w przepisie art. 165a § 1 o.p. sformułowanie "z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte" należy odnieść przede wszystkim do sytuacji, gdy wszczęciu postępowania stoi na przeszkodzie przepis prawa, bądź poszczególne przepisy, których interpretacja uniemożliwia prowadzenie tego postępowania i rozpatrzenie treści żądania w sposób merytoryczny. Chodzi zatem o takie sytuacje, gdy w sprawie toczy się już postępowanie podatkowe, zapadła już decyzja ostateczna lub nieostateczna, albo gdy w przepisach ustaw podatkowych nie istnieje podstawa do rozpatrzenia tej treści żądania w trybie postępowania podatkowego (zob. np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 maja 2019 r. sygn. akt II FSK 3789/18 oraz z 18 kwietnia 2019 r. sygn. akt II FSK 1001/17). Zgodnie także z brzmieniem art. 14b § 1 oraz art. 14c § 1 i § 2 o.p., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego. Interpretacja zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Organ dokonuje interpretacji indywidualnej, przyjmując za wnioskodawcą ściśle określony stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe. 3.7. Z ustaleń Sądu pierwszej instancji wynika, że Spółka złożyła do Organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej oceny, czy datą zakończenia dostawy powinna być data ostatniego zlecenia produkcyjnego i czy należy wystawić fakturę korygującą. Występując z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej Spółka wskazała, że prowadzi działalność w zakresie sprzedaży hurtowej żywności, w tym ryb, skorupiaków i mięczaków. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Spółka rozpoczęła współpracę z Kontrahentem i zleciła mu produkcję z powierzonego przez siebie surowca, jak też dokonywała sprzedaży na rzecz Kontrahenta towarów. W sierpniu i wrześniu 2019 r. zleciła Kontrahentowi kilka produkcji z powierzonego w tym celu surowca na podstawie zleceń produkcyjnych z 27 sierpnia 2019 r. i z 2, 3 i 10 września 2019 r. Kontrahent potwierdzał odbiór surowca przyjęciem zewnętrznym. W ramach przerobu surowca powstawał produkt gotowy oraz odsort. Produkt gotowy z zakładu produkcyjnego Kontrahenta był pakowany oraz transportowany do nabywców, odsort był odbierany przez Spółkę. Kontrahent do każdej z produkcji przedstawiał jej rozliczenie, w którym wskazana była ilość produktu gotowego oraz ilość powstałego odsortu. Po przetworzeniu ryby objętej wyżej wymienionymi zleceniami produkcyjnymi gotowy produkt trafił do jego ostatecznych odbiorców, jednak Kontrahent nie umożliwił Spółce odbioru części produktu powstałego w ramach przetworu (odsortu) tłumacząc, że zostanie on wydany i rozliczony na etapie późniejszym. Spółka oczekiwała, że odsort, który został ujęty w rozliczeniu produkcji zostanie przez Kontrahenta ostatecznie zwrócony. Z uwagi na powstałe opóźnienie w wydaniu odsortu, strony podjęły rozmowy i ustaliły, że niewydana część surowca zostanie przez Kontrahenta nabyta od Spółki. To zdarzenie zdeterminowało sposób rozliczenia odsortów pomiędzy stronami. Z tytułu sprzedaży odsortu Spółka wystawiła dwie faktury na rzecz Kontrahenta: - [...] na kwotę 247,58 euro (1.056,01 zł), data zakończenia dostawy 8 listopada 2019 r., data wystawienia faktury 18 listopada 2019 r., termin zapłaty 25 listopada 2019 r.; - [...] na kwotę 31.039,76 euro (133.309,59 zł), data zakończenia dostawy 22 listopada 2019 r., data wystawienia faktury 22 listopada 2019 r., termin zapłaty 29 listopada 2019 r. Strony nie objęły ustaleniami momentu wykonania dostawy, mimo, że daty zakończenia dostawy zostały określone na dzień 8 i 22 listopada 2019 r., dostawa surowca do Kontrahenta, jak wynika ze zleceń produkcyjnych oraz przyjęć zewnętrznych towaru nastąpiło wcześniej, w miesiącach sierpniu i wrześniu 2019 r. Z uwagi na powyżej zaistniały stan faktyczny, Spółka powzięła wątpliwość co do prawidłowości wskazanych dat dostawy surowca na przywołanych dwóch fakturach. W tak zakreślonym stanie faktycznym Spółka postawiła pytanie, czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym datą zakończenia dostawy winna być data ostatniego zlecenia produkcyjnego, tj. 10 września 2019 r., a z uwagi na powyższe – Spółka winna wystawić fakturę korygującą dotyczącą nieprawidłowego wskazania daty zakończenia dostawy na fakturach? 3.8. Organ w skardze kasacyjnej wskazuje, że Spółka nie przedstawiła w sposób jasny i nie budzący wątpliwości pod kątem prawnym istotnych elementów stanu faktycznego determinujących ustalenie daty zakończenia dostawy, do której mógłby odnieść się Organ oraz że przedstawiona sekwencja zdarzeń gospodarczych nie wskazywała kiedy ostatecznie nastąpiła data zakończenia dostawy (kiedy ostatecznie doszło do rozporządzenia towarem). 3.9. Wobec powyższego za istotę sporu w kontrolowanej sprawie jest ocena, czy uzasadnione jest stanowisko Organu, że Spółka pomimo wezwania nie przedstawiła, w sposób wyczerpujący, jak to określa art. 14b § 3 o.p., opisu zaistniałego stanu faktycznego, na gruncie którego wystąpiła o wydanie dla niej indywidualnej interpretacji. Wyczerpująco przedstawiony stan faktyczny (zaistniały bądź przewidywany), to taki, na podstawie którego można, w sposób pewny i nienasuwający żadnych uzasadnionych i istotnych wątpliwości, udzielić informacji w zakresie możliwości zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, użyte w art. 14b § 3 o.p. określenie "wyczerpująco" należy rozumieć jako przedstawienie danego zagadnienia na tyle szczegółowo, wszechstronnie, gruntownie i dokładnie, aby wnioskodawca mógł zająć stanowisko w stosunku do prezentowanego stanu rzeczy, zaś organ podatkowy na tej podstawie udzielić jednoznacznej odpowiedzi co do konkretnego zdarzenia przyszłego lub obecnego (zob. wyrok NSA z 15 grudnia 2016 r., sygn. akt I FSK 745/15). Ewentualne nieścisłości czy niejasności, istotne zarówno z punktu widzenia potrzeb zajęcia stanowiska przez samego wnioskodawcę, jak również ustosunkowania się do tego stanowiska przez organ interpretacyjny, powinny być wyjaśnione/uzupełnione w ramach instytucji uzupełnienia wniosku. Natomiast z analizy przesłanek odmowy wszczęcia postępowania, wskazanych w art. 165a § 1 o.p. regulującymi postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej, prowadzi do wniosku, że w pojęciu "jakichkolwiek innych niż brak statusu zainteresowanego przyczyn braku możliwości wszczęcia postępowania" mieszczą się wszelkie zagadnienia (okoliczności), poza oczywiście brakiem po stronie wnioskodawcy statusu podmiotu zainteresowanego jej wydaniem, uniemożliwiające wydanie prawidłowej, w tym zawierającej niezbędne elementy przewidziane przez ustawodawcę dla tego rodzaju aktu administracyjnego, oraz spełniające funkcje przypisane tej instytucji, tj. interpretacji indywidualnej. Jeżeli wniosek nie spełnienia prawem przewidzianych dla niego wymogów w zakresie postaci opisu stanu faktycznego, bądź zdarzenia przyszłego, sprecyzowanych w art. 14b § 3 o.p., organ podatkowy może żądać uzupełnienia wniosku o tego rodzaju elementy, bez których nie jest możliwa ocena, czy stanowisko wnioskodawcy, przedstawione we wniosku i wyrażona w nim ocena prawna są prawidłowe czy też błędne. W wezwaniu organ podatkowy powinien precyzyjnie wskazać, wyjaśniając przy tym dlaczego ich brak uniemożliwia wydanie interpretacji indywidualnej. Celem interpretacji indywidualnej jest uzyskanie stanowiska organu podatkowego w zakresie rozumienia przepisów prawa podatkowego, na gruncie przedstawionego przez wnioskodawcę, a nie ustalanego przez organ podatkowy, stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Procedura uzupełniania braków wniosku nie może być wykorzystywana przez organ do unikania merytorycznej wypowiedzi w sprawie (zob. wyrok WSA we Wrocławiu z 14 marca 2024 r., sygn. akt I SA/Wr 733/23). Wezwanie do uzupełnienia stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), organ wydający interpretację indywidualną zobowiązany jest ograniczyć do takich danych, które nie będą skutkowały przerzuceniem ciężaru wykładni przepisów prawa na wnioskodawcę, a jedyne pozwolą na uzyskanie informacji niezbędnych do oceny prawidłowości stanowiska podmiotu występującego o wydanie interpretacji. 3.10. W niniejszej sprawie wniosek Spółki o udzielenie interpretacji indywidualnej uzupełniony pismem z 19 października 2022 r. (na wezwanie Organu) zawiera miarodajny opis stanu faktycznego, który odnosi się do konkretnych zdarzeń występujących na tle określonego stosunku prawnego, którego faktyczne aspekty, odnoszące się do realizacji przez strony umownego stosunku prawnego, wynikających z niego ich obowiązków, co do zasady, zostały dostatecznie przedstawione i właściwie sprecyzowane, z punktu widzenia potrzeb wydania interpretacji. 3.11. Zatem nie można zgodzić się z Organem, że przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego nie był przedstawiony w sposób jasny i nie budzący wątpliwości. Odnosi się on bowiem do konkretnej praktyki (zdarzeń) w działalności gospodarczej Spółki. Naczelny Sąd Administracyjny zgadza się z Sądem pierwszej instancji, że opis ten był wystarczający dla potrzeb wydania żądanej interpretacji indywidualnej, przy uwzględnieniu okoliczności związanych z ich faktyczną realizacją, przytoczonych we wniosku. Jeżeli zaś Organ widział potrzebę dopytania o dalsze szczegóły, czy też praktyczne aspekty realizacji umowy, to winien był odpowiednio sformułować swoje wezwania w tym zakresie, kierując do strony precyzyjnie zredagowane pytanie, czy też pytania. 3.12. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego prawidłowo Sąd pierwszej instancji stwierdził, że analiza złożonego wniosku nie dawała podstaw do uznania stanowiska Organu co do konieczności odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej za prawidłowe. Uwzględniając opis stanu faktycznego, treść zadanego pytania i stanowiska Spółki, wszelkie przesłanki formalne i merytoryczne wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wymagane przez obowiązujące przepisy zostały spełnione, a jednocześnie brak było przesłanek, które stanowią podstawę do odmowy wszczęcia postępowania. Skoro istotą interpretacji indywidualnej jest rozstrzygnięcie, czy Spółka prawidłowo postrzega, jakie skutki prawne na gruncie określonych przepisów prawa podatkowego wywołuje przedstawiony przez nią stan faktyczny/zdarzenie przyszłe, a wątpliwości Spółki w sprawie dotyczyły jedynie oceny prawidłowej daty zakończenia dostawy, to oczywiste jest, że oczekiwana przez Spółkę odpowiedź organu odnosi się do wskazania czy prawidłowo postrzega, jakie skutki prawne na gruncie określonych przepisów prawa podatkowego wywołuje przedstawiony przez nią stan faktyczny/zdarzenie przyszłe. 3.13. W konsekwencji należało przyjąć, że w rozpoznawanej sprawie informacje przedstawione przez Spółkę były wystarczające do wydania na ich podstawie interpretacji indywidualnej. Spółka uczyniła więc zadość obowiązkowi określonemu w art. 14b § 3 o.p., co słusznie zaakcentowano w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Sąd pierwszej instancji w sposób prawidłowy podzielił zasadność zarzutów skargi co do wydania zaskarżonego postanowienia z naruszeniem art. 165a w zw. z 14h o.p. 3.14. Wobec tego, że zaskarżony wyrok nie narusza wskazanych w skardze kasacyjnej przepisów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną. 3.15. O zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 209, art. 205 § 2 oraz art. 204 pkt 2 p.p.s.a. Artur Mudrecki Danuta Oleś Marek Kołaczek sędzia NSA sędzia NSA sędzia NSA