I FSK 320/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 31 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej A.O i A. O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 listopada 2020 r., sygn. akt I SA/Po 426/20 w sprawie ze skargi A. O. i A. O. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 28 maja 2020 r., nr 0112-KDIL1-2.4012.60.60.2020.1.AG w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2024 r., sygn. akt I FSK 320/21, w ten sposób, że w punkcie 2. w miejsce błędnie wpisanej nazwy organu: "Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu" wpisać prawidłową nazwę: "Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej".

W dniu 17 października 2024 r. na rozprawie, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną A. O. i A. O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 listopada 2020 r., sygn. akt I SA/Po 426/20 w sprawie ze skargi na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 28 maja 2020 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług O oddaleniu powyższej skargi kasacyjnej orzeczono w pkt 1 sentencji wyroku, zaś w pkt 2 orzeczono o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie można postanowić na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 156 § 2 p.p.s.a. Na mocy art. 193 p.p.s.a. przepisy te mają zastosowanie w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W pkt 2 przedmiotowego wyroku błędnie określono jednak, że zwrot kosztów postępowania kasacyjnego należny jest Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu, podczas gdy powinien to być Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej. Ponieważ przy spisywaniu treści wyroku popełniona została powyższa omyłka, przeto zasadne było jego sprostowanie na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w związku z art. 193 p.p.s.a.