I FSK 306/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: , Sędzia WSA del. Bożena Dziełak (przewodniczący sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprostowania z urzędu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2017 r. sygn. akt I FSK 306/16 wydanego w sprawie ze skargi kasacyjnej L. Spółka Jawna w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 września 2015 r., sygn. akt I SA/Kr 1017/15 w sprawie ze skargi L. Spółka Jawna w K. na interpretację indywidualną Ministra Finansów (obecnie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej) z dnia 2 kwietnia 2015 r., nr IBPP4/4512-8/15/PK w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia sprostować oczywisty błąd rachunkowy w punkcie drugim sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2017 r. sygn. akt I FSK 306/16 w zakresie zasądzonych kosztów postępowania kasacyjnego, przez zastąpienie zwrotu "120 (słownie: sto dwadzieścia)" zwrotem: "320 (słownie: trzysta dwadzieścia)".

Wyrokiem z dnia 30 listopada 2017 r. sygn. akt I FSK 306/16, Naczelny Sąd Administracyjny – po rozpoznaniu skargi kasacyjnej L. Spółka Jawna w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 września 2015 r. sygn. akt I SA/Kr 1017/15 – uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie do ponownego rozpoznania. Podstawę zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w sprawie niniejszej stanowił art. 203 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369) – dalej "P.p.s.a.", zgodnie z którym stronie, która wniosła skargę kasacyjną, należy się zwrot poniesionych przez nią niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego od organu – jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi kasacyjnej został uchylony wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę. Stosownie do art. 211 i art. 205 § 2 P.p.s.a. na niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez Skarżącą składają się: opłata kancelaryjna za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzanym i doręczanym na wniosek w kwocie 100 zł (§ 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych, Dz.U. Nr 221, poz. 2192); wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł (§ 3 w związku z § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. Nr 221, poz. 2193; z 2006 r. Nr 45, poz. 322) oraz wynagrodzenie pełnomocnika – radcy prawnego, w kwocie 120 zł (§ 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) i pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490, z późn. zm.). Tymczasem na skutek błędu rachunkowego w sentencji wyżej wymienionego wyroku zamiast 320 zł (suma wskazanych wyżej kwot) wpisano 120 zł. Zgodnie z art. 156 § 1 P.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie można postanowić na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 156 § 2 P.p.s.a. Na mocy art. 193 P.p.s.a. przepisy te mają zastosowanie w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W tym stanie rzeczy, na podstawie powyższych przepisów Naczelny Sąd Administracyjny sprostował sentencję wyroku.