I FSK 295/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: , Przewodniczący Sędzia NSA Ryszard Pęk (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w dniu 9 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku T. sp. z o.o. w W. w zakresie uzupełnienia wyroku w przedmiocie kosztów postępowania w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 października 2021 r. sygn. akt III SA/Wa 2080/20 w sprawie ze skargi T. sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia 15 września 2020 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od stycznia do października 2018 r. postanawia: uzupełnić wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 maja 2022 r., sygn. akt I FSK 295/22 w sprawie kosztów postępowania i zasądzić od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. na rzecz T. sp. z o.o. w W. kwotę 5.400 (pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

1. Wyrokiem z 26 maja 2022 r., sygn. akt I FSK 295/22, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 październik 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 2080/20 uwzględniającego skargę T. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z 15 września 2020 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od stycznia do października 2018 r. 2. Pismem z 8 sierpnia 2022 r. skarżąca spółka wniosła o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, przez orzeczenie na jej rzecz kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, zgodnie z wnioskiem zawartym w pkt 3 odpowiedzi na skargę kasacyjną. 3. Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje. 3.1. Wniosek o uzupełnienie wyroku w części dotyczącej zasądzenia na rzecz skarżącej spółki kosztów postępowania kasacyjnego zasługuje na uwzględnienie. 3.2. Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329, ze zm.), dalej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Stosownie zatem do przywołanej wyżej regulacji sąd, który wydał wyrok, na wniosek strony może orzec o uzupełnieniu wyroku w części dotyczącej m. in. kosztów postępowania. Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (§ 3 powołanego wyżej przepisu). 3.3. Użyte w przytoczonym wyżej przepisie pojęcie "całości skargi", z uwagi na treść art. 193 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym, jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym, ma również zastosowanie do skargi kasacyjnej i obejmuje także dodatkowe orzeczenia, jak rozstrzygnięcia o kosztach postępowania, które według przepisów ustawy sąd powinien zamieścić w wyroku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 marca 2005 r., sygn. akt GSK 1334/04, ONSAiWSA z 2005r., nr 6, poz. 124, dostępne w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych: orzeczenia.nsa.gov. pl – dalej CBOSA). 3.4. Odnosząc treść przywołanych wyżej przepisów do okoliczności rozpoznawanej sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że skarżąca spółka, reprezentowana przez adwokata, wniosła w przewidzianym terminie odpowiedź na skargę kasacyjną. W odpowiedzi tej zawarto wniosek o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Tym samym skarżącej spółce przysługiwał od strony przeciwnej zwrot kosztów postępowania na podstawie art. 204 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 8 pkt 7 w związku z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. poz. 1800 ze zm.). Za sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną profesjonalnemu pełnomocnikowi przysługuje wynagrodzenie (stawka minimalna) jak za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. Przyznanie wynagrodzenia z tego tytułu może mieć miejsce w przypadku wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną zgodnie z wymogami określonymi w art. 179 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. w terminie 14 dni od doręczenia stronie skargi kasacyjnej. Artykuł 204 i art. 205 § 2-4 w związku z art. 207 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wraz z właściwymi przepisami odrębnymi, do których odsyła art. 205 § 2 i 3 tej ustawy, stanowią bowiem podstawę do zasądzenia zwrotu kosztów za wniesienie sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika odpowiedzi na skargę kasacyjną (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 listopada 2012 r., sygn. akt II FPS 4/12, dostępna w CBOSA). 3.5. W myśl art. 204 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez skarżącego, jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok Sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę. Do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku lub dochodu utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie, a do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony (art. 205 § 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, opłaty w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji wynoszą: a) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat - 100% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, b) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia była należność pieniężna w wysokości 835.946,00 zł, a zatem podstawę obliczenia opłaty stanowił § 8 pkt 7 powołanego wyżej rozporządzenia. Ponieważ wyrok został wydany na posiedzeniu niejawnym, przy czym sprawy w drugiej instancji nie prowadził ten sam adwokat, należna opłata wynosiła 75% kwoty 7.200 zł, tj. 5.400 zł. Przeszkodą do zasądzenie na rzecz skarżącej spółki należnych kosztów postępowania kasacyjnego nie stanowiła okoliczność, że na skutek oczywistej omyłki w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku (str. 8) błędnie podano, że skarżąca spółka nie złożyła odpowiedzi na skargę kasacyjną. Istotne było bowiem to, że w sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 maja 2022 r., sygn. akt I FSK 295/22 nie rozstrzygnięto o należnych skarżącej spółce kosztów postępowania kasacyjnego. 3.5. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.