I FSK 2331/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bartosz Wojciechowski, , , po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku M. C. o wstrzymanie wykonania decyzji zawartego w skardze kasacyjnej M. C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 2 sierpnia 2023 r. sygn. akt I SA/Gl 192/23 w sprawie ze skargi M. C. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 30 listopada 2022 r. nr 2401-IOV3.4103.131.2022.2.ŁH UNP: 2401-22-269538 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od maja do lipca 2019 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.

W skardze kasacyjnej złożonej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 2 sierpnia 2023 r., sygn. akt I SA/Gl 192/23, M. C. (dalej: skarżący) zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania w całości decyzji organu. Wniosek ten nie został uzasadniony. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wykonalności takiego aktu lub czynności, wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: P.p.s.a.). Stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przede wszystkim należy zauważyć, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. mogą być jedynie takie akty i czynności, które nadają się do wykonania. Wstrzymaniu wykonania podlegają wyłącznie te akty, które posiadają atrybut wykonalności (por. postanowienie NSA z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II OZ 1377/11). Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i nie każdy wymaga wykonania. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącego wniósł o wstrzymanie wykonania postanowienia w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. Zaskarżone postanowienie nie nakłada na skarżącego żadnych obowiązków podlegających wykonaniu w sposób dobrowolny, czy też przymusowy. Zatem postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania nie korzysta z atrybutu wykonalności. Postanowienie tego rodzaju jest orzeczeniem o charakterze procesowym. Nawet gdyby jednak skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania aktu podlegającego wykonaniu, i tak zawarty w skardze kasacyjnej wniosek nie mógłby zostać uwzględniony. Skarżący złożył bowiem jedynie wniosek o wstrzymanie wykonania, nie przywołując żadnych okoliczności mających świadczyć o spełnieniu przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. Tymczasem nie jest rolą Sądu domniemywanie, w czym skarżący upatruje niebezpieczeństwa zajścia skutków w tym przepisie określonych. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w związku z art. 193 P.p.s.a., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Bartosz Wojciechowski (spr.) sędzia NSA