I FSK 2305/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Niezgódka-Medek, Sędzia NSA Janusz Zubrzycki (spr.), Sędzia NSA Zbigniew Łoboda, , po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej P. sp. z o. o. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 czerwca 2018 r. sygn. akt III SA/Wa 2546/17 w sprawie ze skargi P. sp. z o. o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 31 maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2014 r. i 2015 r. oraz zabezpieczenia jej na majątku podatnika postanawia: zawiesić postępowanie kasacyjne.

1.1. Wyrokiem z 27 czerwca 2018 r. w sprawie III SA/Wa 2546/17 ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 31 maja 2017 r. w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2014 r. i 2015 r. oraz zabezpieczenia jej na majątku podatnika. 1.2. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła P. Sp. z o.o. z siedzibą w W., formułując w tej skardze m.in. zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji przepisów postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm.), dalej: P.p.s.a., w związku z art. 228 § 1 pkt 1 w zw. z art. 120, art. 187 § 1, art. 33 § 2 pkt 2, art. 33 § 1 w zw. art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.), dalej: O.p., poprzez uwzględnienie przez Sąd skargi jedynie w części, mimo że decyzja zabezpieczająca organu pierwszej instancji nie weszła do obrotu prawnego, z uwagi na jej doręczenie bezpośrednio skarżącej, zamiast ustanowionemu przez nią pełnomocnikowi, czyli z naruszeniem art. 145 § 2 O.p., co oznaczało niedopuszczalność odwołania z powodu jej nieistnienia. Tym samym skarżąca zakwestionowała stanowisko Sądu, że doręczenie decyzji zabezpieczającej bezpośrednio stronie, nie zaś ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi było prawnie skuteczne, bowiem w przewidzianym ustawowo terminie pełnomocnik wniósł odwołanie, w konsekwencji uchybienie organu nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy 1.3. Wskazać należy, że postanowieniem z 15 października 2020 r., sygn. akt I FSK 79/18, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił przedstawić do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów tego Sądu zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości, mianowicie: "Czy dokonane z naruszeniem art. 145 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.) - dalej "O.p.", doręczenie stronie, zamiast ustanowionemu pełnomocnikowi, decyzji o zabezpieczeniu wykonania zobowiązania podatkowego, powoduje bezskuteczność tego doręczenia i stwierdzenie - na podstawie art. 228 § 1 pkt 1 O.p. - niedopuszczalności odwołania wniesionego od tej decyzji?". 2. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. 2.1. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. 2.2. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z uwagi na zbieżność kwestii spornej występującej w rozpoznawanej sprawie ze stanowiącą przedmiot zagadnienia prawnego przedstawionego do rozstrzygnięcia przez skład poszerzony Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie o sygn. akt I FSK 79/18, udzielenie odpowiedzi na ww. zagadnienie prawne będzie miało istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy niniejszej. 2.3. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 P.p.s.a., postanowił z urzędu zawiesić postępowanie sądowe do czasu rozstrzygnięcia przez skład siedmiu sędziów tego Sądu zagadnienia prawnego w sprawie o sygn. akt I FSK 79/18 (I FPS 3/20).