I FSK 2245/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Danuta Oleś, , , po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku D.T. o zawieszenie postępowania ze skargi kasacyjnej D.T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 lipca 2018 r. sygn. akt I SA/Kr 412/18 w sprawie ze skargi D.T. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 12 lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe od sierpnia do grudnia 2011 r. postanawia oddalić wniosek o zawieszenie postępowania.

Pismem z 1 marca 2019 r. D.T. złożył wniosek o zwieszenie toczącego się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym postępowania sądowego, zainicjowanego jego skarga kasacyjną, złożoną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 11 lipca 2018 r., sygn. akt I SA/Kr 412/18. Skarżący wskazał, że postanowieniem z 30 października 2018 r., sygn. akt I FSK 1960/16, Naczelny Sąd Administracyjny skierował do rozstrzygnięcia przez skład siedmiu sędziów pytanie prawne. W ocenie skarżącego wynik stanowiska zajętego w uchwale istotnie wpłynie na merytoryczne rozpatrzenie skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Postanowieniem z 30 października 2018 r., sygn. akt I FSK 1960/16, Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił do rozpoznania składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego wyłaniające się na tle rozpoznawanej sprawy następujące zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: 1. Czy dla skuteczności zrealizowania obowiązku wynikającego z art. 70c ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zm., dalej: "Ordynacja podatkowa") zawiadomienie, o którym mowa w tym przepisie należy doręczyć bezpośrednio podatnikowi czy jego pełnomocnikowi, który został ustanowiony w postępowaniu kontrolnym lub podatkowym, nawet jeżeli zawiadomienia tego dokonuje organ podatkowy, przed którym nie toczy się żadne postępowanie z udziałem pełnomocnika strony? 2. Czy uchybienie w realizacji powyższego obowiązku winno być badane przez pryzmat jego wpływu na wynik sprawy czy jako brak ziszczenia się materialnoprawnego skutku przewidzianego w art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej? Uchwałą z 18 marca 2019 r., sygn. akt I FPS 3/18, Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnął powyższe zagadnienie prawne, wskazując, że: 1. Dla skuteczności zrealizowania obowiązku wynikającego z art. 70c Ordynacji podatkowej zawiadomienie, o którym mowa w tym przepisie należy doręczyć pełnomocnikowi, który został ustanowiony w postępowaniu kontrolnym lub podatkowym, nawet jeżeli zawiadomienia tego dokonuje organ podatkowy, przed którym nie toczy się żadne postępowanie z udziałem pełnomocnika strony. 2. Uchybienie w realizacji powyższego obowiązku winno być traktowane jako brak ziszczenia się materialnoprawnego skutku przewidzianego w art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Wobec nieziszczenia się przesłanki z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, dalej: "P.p.s.a.") Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie powyższego przepisu w związku z art. 131 i art. 193 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.