I FSK 2141/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Łoboda (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skarg kasacyjnych: Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie oraz Gminy D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 17 czerwca 2021 r. sygn. akt I SA/Sz 213/21 w sprawie ze skargi Gminy D. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z dnia 9 czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy miesięczne od stycznia do grudnia 2013 r. oraz nadpłaty za czerwiec 2013 r. postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w rubrum wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 maja 2022 r. sygn. akt I FSK 2141/21 w ten sposób, że wyrażenie "skargi kasacyjnej Gminy D." zastępuje wyrażeniem "skarg kasacyjnych: Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie oraz Gminy D.".

W dniu 25 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargi kasacyjne od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 17 czerwca 2021 r., sygn. akt I SA/Sz 213/21, wniesione przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie oraz Gminę D. Uwzględnienie skargi kasacyjnej organu doprowadziło do uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, o czym orzeczono w pkt 1 sentencji wyroku, zaś skarga kasacyjna Gminy D. została oddalona, o czym orzeczono w pkt 2 sentencji wyroku. W rubrum przedmiotowego wyroku błędnie określono jednak, że rozpoznaniu podlegała skarga kasacyjna Gminy D., podczas gdy powinno być określone, że rozpoznaniu podlegały skargi kasacyjne: Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie oraz Gminy D. Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") sąd może z urzędu sprostować niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Ponieważ przy spisywaniu treści wyroku popełniona została powyższa omyłka, przeto zasadne było jego sprostowanie na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w związku z art. 193 p.p.s.a.