I FSK 2141/21

Dnia 18 stycznia 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej w sprawie ze skargi kasacyjnej Gminy D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 17 czerwca 2021 r., sygn. akt I SA/Sz 213/21 w sprawie ze skargi Gminy D. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z dnia 9 czerwca 2020 r., nr [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za okresy styczeń, luty, kwiecień, maj, lipiec-grudzień 2013 r. oraz nadpłaty za czerwiec 2013 r. postanawia: zwrócić skargę kasacyjną Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie celem usunięcia dostrzeżonych braków.

Wyrokiem z dnia 17 czerwca 2021 r., sygn. akt I SA/Sz 213/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie (dalej: "WSA") uchylił zaskarżoną decyzję w sprawie ze skargi Gminy D. (dalej: "Skarżąca Gmina") w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie (dalej: "DIAS") w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za okresy styczeń, luty, kwiecień, maj, lipiec - grudzień 2013 r., określenia zobowiązania w tym podatku za marzec i czerwiec 2013 r oraz nadpłaty za czerwiec 2013 r. Od wskazanego orzeczenia skargę kasacyjną wywiódł DIAS oraz Skarżąca Gmina. Skarżąca Gmina złożyła skargę kasacyjną, zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego. Zarządzeniem z dnia 6 października 2021 r. WSA wezwało pełnomocnika Skarżącej Gminy do usunięcia braków formalnych przez: złożenie pełnomocnictwa ogólnego w oryginale lub uwierzytelnionym (w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami) odpisie do reprezentowania strony Skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Nadto w tym zarządzeniu poinformowano pełnomocnika, że pełnomocnictwo złożone w dniu 3 sierpnia 2021 r. wraz ze skargą kasacyjną zostało wbrew przepisom poświadczone przez substytuta. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik Skarżącej Gminy przesłał pełnomocnictwo substytucyjne oraz pełnomocnictwo dla siebie - tj. doradcy podatkowego K.W. z 3.12.2015 r.. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W wyniku wstępnego badania skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, że nie spełnia ona wszystkich wymogów formalnych. Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3. Z art. 34 p.p.s.a. wynika, że strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Z kolei zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Zgodnie z art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. W myśl art. 193 zd. 1 p.p.s.a., jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. W niniejszej sprawie Skarżąca Gmina udzieliła pełnomocnictwa doradcy podatkowemu. Jednakże z treści pełnomocnictwa datowanego na 3.12.2015 r., nie wynika przez kogo zostało to pełnomocnictwo udzielone, a podpis jest nieczytelny (k. 52 i 212 akt sądowych). Należy zwrócić uwagę, iż z dołączonych do skargi do WSA dokumentów nie wynika kto był burmistrzem Gminy (w dacie udzielenia tego pełnomocnictwa), a zatem kto miał uprawnienie do udzielenia pełnomocnictwa procesowego. W związku z tym skarga kasacyjna obarczona jest brakiem formalnym, uniemożliwiającym nadanie jej biegu. Wskazany brak skargi kasacyjnej należy uzupełnić w trybie art. 177a w zw. z art. 46 § 3 i art. 37 § 1 p.p.s.a. w celu prawidłowego wykazania, czy działający w sprawie pełnomocnik jest prawidłowo umocowany do wykonywania podjętych przez siebie w postępowaniu kasacyjnym czynności procesowych, w tym przede wszystkim do sporządzenia skargi kasacyjnej. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 p.p.s.a., postanowił zwrócić skargę kasacyjną sądowi I instancji w celu usunięcia dostrzeżonego braku.