I FSK 2077/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Niezgódka - Medek, Sędzia NSA Janusz Zubrzycki, Sędzia WSA del. Dominik Mączyński (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej "F." z siedzibą w J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 5 lipca 2018 r. sygn. akt I SA/Sz 291/18 w sprawie ze skargi "F." z siedzibą w J. na postanowienie Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 31 stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie wydania zaświadczenia 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od "F." z siedzibą w J. na rzecz Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej kwotę 360 (słownie: trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. NSA/wyr. 1 - wyrok

1. Skarga kasacyjna. 1.1. F. [...], reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z dnia 26 lipca 2018 r., wniosła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2018 r., I SA/Sz 291/18. Wyrokiem tym Sąd oddalił skargę na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 31 stycznia 2018 r. w przedmiocie wydania zaświadczenia. 1.2. W skardze kasacyjnej zaskarżono wyrok w całości, zarzucając mu: 1) na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej jako p.p.s.a.) naruszenie przepisów prawa procesowego, którego uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie : 1.1 naruszenie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 2a w zw. art. 14d par. 1 ustawy ordynacja podatkowa, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a który stanowi, że w przypadku wystąpienia wątpliwości co do treści przepisów prawa których nie da się usunąć, sprawę rozstrzyga się na korzyść podatnika, - poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji oddalenie skargi F. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 31 stycznia 2018 r., w przedmiocie wydania postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia o wejściu w życie tzw. "milczącej interpretacji przepisów prawa podatkowego". 1.2 naruszenie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 14d par. 1 ustawy ordynacja podatkowa, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i w konsekwencji przyjęcie przez Sąd I instancji stanowiska organów podatkowych, że organy podatkowe zachowały 3 miesięczny termin do wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego pomimo tego, że upłynął on bezskutecznie, a w konsekwencji oddalenie skargi F. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 31 stycznia 2018 r., w przedmiocie wydania postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia o wejściu w życie tzw. "milczącej interpretacji przepisów prawa podatkowego". 1.3 naruszenie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 14o par. 1 ustawy ordynacja podatkowa w zw. z art. 286 par. 1. i par. 2 p.p.s.a., które miało istotny wpływ na wynik sprawy a który stanowi, o terminie do wydania interpretacji przepisów prawa podatkowego, odczytywany łącznie z art. 286 par. 1. i par. 2 p.p.s.a., stanowiącym ogólną zasadę sposobu liczenia terminu do załatwienia sprawy przez organ administracji publicznej - poprzez przyjęcie przez Sąd I instancji, że organy podatkowe zachowały termin do wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego i w konsekwencji oddalenie skargi F. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 31 stycznia 2018 r., w przedmiocie wydania postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia o wejściu w życie tzw. "milczącej interpretacji przepisów prawa podatkowego". 1.4 naruszenie art.174 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 14h w zw. z art. 121 ustawy ordynacja podatkowa, który stanowi, że organy winny prowadzić postępowanie w sposób budzący zaufanie obywateli do władzy publicznej poprzez niewłaściwe zastosowanie wyżej wskazanych przepisów i w konsekwencji uznanie przez Sąd I instancji iż postępowanie było w taki sposób prowadzone, a w rezultacie oddalenie skargi Skarżącej. 1.3. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 173 i 185 p.p.s.a., wniesiono m.in. uchylenie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 5 lipca 2018 roku, sygn. akt I SA/Sz 291/18 w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie, do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych. 2. Odpowiedź na skargę kasacyjną. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z dnia 9 października 2018 r., stanowiącym odpowiedź na skargę kasacyjną wniósł m.in. o oddalenie skargi kasacyjnej oraz o zasądzenie od Skarżącego na rzecz organu kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 3. Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. 4.1. W sprawie poddanej sądowej kontroli w tym postępowaniu kwestia sporna ogniskuje się wokół zasadności żądania skarżącej dotyczącego wydania zaświadczenia potwierdzającego istnienie tzw. "milczącej interpretacji przepisów prawa". 4.2. Uzasadniając zarzuty skargi kasacyjnej, wskazano w szczególności, że Sąd pierwszej instancji błędnie przyjął, że organy podatkowe zachowały 3 miesięczny termin do wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, pomimo tego że upłynął on bezskutecznie. 4.3. Mając na uwadze bezsporny stan faktyczny sprawy oraz podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty, należy podkreślić, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo powołał się na art. 286 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi. 4.4. Powołany przepis dotyczy sytuacji, przewidzianej w treści art. 286 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu pierwszej instancji akta administracyjne sprawy zwraca się organowi administracji publicznej załączając odpis orzeczenia ze stwierdzeniem jego prawomocności. Przepis 286 p.p.s.a. ustanawia zasadę "realnej możliwości" wykonania wyroku sądowego. Organ podatkowy musi dysponować aktami sprawy w sposób możliwy do podjęcia rozstrzygnięcia. Analogicznie jakby prowadził postępowanie po raz pierwszy w sprawie, a zatem po wpłynięciu wniosku podatnika (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 3 marca 2008r. IV SA/Wa 2566/07 oraz wyrok NSA z dnia 8 stycznia 2015 r., I FSK 118/14, – wyroki dostępne w bazie: orzeczenia.nsa.gov.pl). Postępowanie o udzielenie interpretacji indywidualnej jest postępowaniem wnioskowym a warunki konieczne, jakie musi spełniać pismo wszczynające takie postępowanie szczegółowo zostały określone w art. 14b O.p. W rezultacie termin na wydanie interpretacji określony w art. 14d § 1 Ordynacji należy interpretować z uwzględnieniem postanowień wynikających z art. 286 § 2 p.p.s.a. 4.5. Trafnie wskazał także Sąd pierwszej instancji, że strona postępowania może – korzystając z uprawnień przewidzianych w dziale VIIIa O.p. – wystąpić do właściwego organu podatkowego o wydanie zaświadczenia potwierdzającego określony stan faktyczny dotyczący uchybienia terminowi do wydania interpretacji, a tym samym związania organów podatkowych właściwych dla wnioskodawcy obowiązującym w sprawie stanowiskiem strony. Zaświadczenie jest jednak tylko potwierdzeniem stanu rzeczy odnoszących się do chwili jego wydania, daje jedynie świadectwo co do istnienia bądź nie pewnych stosunków prawnych i faktów mających znaczenie dla prawa. Zatem w przypadku zwrócenia się do organu podatkowego z wnioskiem o wydanie zaświadczenia potwierdzającego wejście w życie milczącej interpretacji, pozostający w zwłoce w wydaniu interpretacji urzędowej organ podatkowy obowiązany jest wydać zaświadczenie potwierdzające ten fakt. 4.6. Z akt rozpatrywanej sprawy wynika, że w dniu 18 października 2016 r. skarżąca złożyła wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowanego w przedmiocie podatku od towarów i usług. Następnie Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, postanowieniem z dnia 13 stycznia 2017 r., odmówił wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem tego organu z dnia 22 lutego 2017 r. Jednakże Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, wyrokiem z dnia 13 czerwca 2017 r., I SA/Sz 387/17, uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie. Odpis prawomocnego wyroku WSA wraz z aktami administracyjnymi organ interpretacyjny otrzymał 12 września 2017 r. W toku ponownie prowadzonego postępowania, w dniu 25 października 2017 r. organ ten wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych wniosku, zaś skarżąca przedstawiła odpowiedź na żądanie organu pismem z dnia 13 listopada 2017 r., które wpłynęło do organu dnia 14 listopada 2017 r. Zatem, na mocy art. 14d zd. drugie Ordynacji podatkowej okresu od 25 października do 14 listopada 2017 r. nie wlicza się do terminu załatwienia sprawy. W ocenie organu nie usunięto wszystkich wskazanych w wezwaniu braków. Wobec powyższego w dniu 29 grudnia 2017 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał postanowienie o pozostawieniu wniosku Skarżącej z dnia 13 października 2016 r. bez rozpatrzenia. 4.7. W rezultacie, mając na uwadze zaprezentowaną wykładnię art. 286 § 1 i § 2 p.p.s.a. oraz niebudzący wątpliwości stan faktyczny spraw, stwierdzić należy, że nie zaistniały podstawy do stwierdzenia, że na skutek upływu terminu do wydania interpretacji, na podstawie art. 14o Ordynacji podatkowej, została wydana interpretacja stwierdzająca prawidłowość stanowiska wnioskodawcy w pełnym zakresie, tzw. milcząca interpretacja. Nie było zatem podstaw do wydania zaświadczenia, którego domagała się skarżąca. 4.8. Tym samym nie zasługują na uwzględnienie podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty dotyczące naruszenia art. 174 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 2a w zw. art. 14d § 1, art. 174 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 14o § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 286 par. 1. i par. 2 p.p.s.a. oraz art.174 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 14h w zw. z art. 121 Ordynacji podatkowej. 5. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny – uznając, że skarga kasacyjna nie dostarcza uzasadnionych podstaw do uwzględnienia zawartych w niej żądań, działając na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325) – orzekł, jak w sentencji wyroku. 6. O zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 2 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b) oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265). D. Mączyński M. Niezgódka-Medek J. Zubrzycki