I FSK 2012/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Artur Mudrecki po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie o sprostowanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 marca 2023 r., sygn. akt I FSK 2012/22, w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 sierpnia 2022 r., sygn. akt I SA/Lu 126/22, w sprawie ze skargi E. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 13 grudnia 2021 r., nr 0601-IOV-2.4103.68.2021.10 w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik 2016 r. postanawia: sprostować oczywistą omyłkę w wyroku z dnia 1 marca 2023 r., sygn. akt I FSK 2012/22, w ten sposób, że wykreślić punkt drugi sentencji oraz wykreślić zdanie drugie w pkt 5.5 uzasadnienia.

1. Wyrokiem z dnia 1 marca 2023 r., sygn. akt I FSK 2012/22 Naczelny Sąd Administracyjny: w pkt 1 - oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie; w pkt 2 - zasądził od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie na rzecz E. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: Spółka) kwotę 12 305 (słownie: dwanaście tysięcy trzysta pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 2. Pismem z dnia 29 marca 2023 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Lublinie, reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wystąpił o sprostowanie jako oczywistej omyłki zakresu punktu drugiego sentencji i zdania drugiego zawartego w pkt 5.5 uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 marca 2023 r., sygn. akt I FSK 2012/22. Organ podatkowy podniósł, że niewątpliwym jest, że: - skarga kasacyjna została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym; - Spółka nie wnosiła odpowiedzi na skargę kasacyjną, ani wniosku o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania; - nadto na etapie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie poniosła ona żadnych kosztów postępowania. 3. Wobec powyższego należało potwierdzić, że istotnie - tak jak podnosi pełnomocnik Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie - Spółka nie wnosiła odpowiedzi na skargę kasacyjną, nie poniosła ona na etapie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym kosztów postępowania kasacyjnego, a sprawę ze skargi kasacyjnej organu podatkowego rozpoznano na posiedzeniu niejawnym. Nie zachodziły zatem jakiekolwiek podstawy do zasądzenia na rzecz Spółki zwrotu kosztów postępowania. Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259, dalej: P.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Instytucja ta może być stosowana także na wniosek strony, co pośrednio potwierdza art. 159 ab initio P.p.s.a. Na mocy zaś art. 193 P.p.s.a. przepisy te mają odpowiednie zastosowanie w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Mając zatem na uwadze jednoznaczne okoliczności wynikające z akt sprawy o braku podstaw do rozstrzygnięcia o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie przepisów powołanych w poprzednim akapicie, orzekł o sprostowaniu oczywistej omyłki.