I FSK 1881/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Hieronim Sęk po rozpoznaniu w dniu 16 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy w zakresie zawieszenia z urzędu postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym ze skargi kasacyjnej M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 maja 2018 r., sygn. akt I SA/Gd 251/18 w sprawie ze skargi M. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 4 stycznia 2018 r. nr. 0115-KDIT1-1.4012.795.2017.1.MM w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: zawiesić postępowanie.

1. Wyrokiem z dnia 15 maja 2018 r., sygn. akt I SA/Gd 251/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę M. (dalej: Strona) na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 4 stycznia 2018 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług. 2. Interpretacja indywidualna wydana została na tle realizacji zadania polegającego na usuwaniu i unieszkodliwianiu wyrobów zawierających azbest z terenu administracyjnego Strony, obejmującego demontaż, zebranie i utylizację wyrobów zawierających azbest z obiektów budowlanych. 3. Według Sądu pierwszej instancji, mając na uwadze treść art. 29a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2017 r. poz. 1221, z późn. zm.; dalej: u.p.t.u.) organ prawidłowo stwierdził, że podstawą opodatkowania z tytułu świadczonych przez Stronę usług jest nie tylko kwota należna w postaci wpłaty, którą uiszcza mieszkaniec biorący udział w projekcie zgodnie z zawartą umową, ale także środki otrzymane przez Stronę od podmiotu trzeciego na realizację powyższego projektu w części, w jakiej dofinansowują one cenę świadczonych na rzecz mieszkańców usług. 4. Strona wniosła skargę kasacyjną od wskazanego wyżej wyroku. 5. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o jej oddalenie i zasądzenie na jego rzecz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. 6. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 6.1. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej: P.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE). 6.2. Postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2021 r., sygn. akt I FSK 1490/20, Naczelny Sąd Administracyjny skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej "TSUE") pytanie prejudycjalne o następującej treści: "Czy przepisy dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE seria L z 2006 r. Nr 347/1, ze zm.), a w szczególności art. 2 ust.1, art. 9 ust. 1 i art. 13 ust.1 tej dyrektywy powinno się interpretować w ten sposób, że należy uznać za podatnika VAT gminę (organ władzy publicznej) w zakresie realizacji programu usuwania azbestu z nieruchomości znajdujących się na terenie tej gminy, stanowiących własność mieszkańców, którzy nie ponoszą z tego tytułu żadnych wydatków? Czy też taka działalność stanowi aktywność gminy jako organu władzy publicznej, podejmowaną w celu realizacji jej zadań, służących ochronie zdrowia i życia mieszkańców oraz ochronie środowiska, w związku z którą gmina nie jest uważana za podatnika VAT?" Ponadto, postanowieniem również z dnia 16 kwietnia 2021 r., sygn. akt I FSK 1645/20, Naczelny Sąd Administracyjny skierował do TSUE następujące pytania prejudycjalne: "1. Czy przepisy dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE seria L z 2006 r. Nr 347/1, ze zm.), a w szczególności art. 2 ust.1, art. 9 ust. 1 i art. 13 ust. 1 tej dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że gmina (organ władzy publicznej) działa w charakterze podatnika VAT realizując projekt, którego celem jest zwiększenie udziału odnawialnych źródeł energii, poprzez zobowiązanie się na mocy zawartej z właścicielami nieruchomości umowy cywilnoprawnej do wykonania i montażu systemów odnawialnych źródeł energii na ich nieruchomościach, oraz - po upływie określonego czasu - do przekazania własności tych systemów na rzecz właścicieli nieruchomości? 2. W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie pierwsze, czy do podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 73 tej dyrektywy należy wliczyć otrzymane przez gminę (organ władzy publicznej) dofinansowanie ze środków europejskich na realizację projektów dotyczących odnawialnych źródeł energii?" 6.3. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego zagadnienia objęte pytaniami do TSUE dotyczą kwestii prawnej mającej istotne znaczenie w sprawie niniejszej, zważywszy na zakres zarzutów kasacyjnych, dlatego też należało zawiesić postępowanie kasacyjne. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 P.p.s.a., postanowił z urzędu zawiesić postępowanie sądowe do czasu wydania przez TSUE orzeczeń w sprawach odpowiednio C-616/21 i C-612/21.