I FSK 1863/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Sędzia NSA Juliusz Antosik po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku A.K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia 14 grudnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia oddalić wniosek.

A.K. w złożonej skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 lutego 2009 r., sygn. akt I SA/Wr 118/08, sformułowała jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia 14 grudnia 2007 r. Uzasadniając powyższy wniosek wskazała, że wykonanie tejże decyzji narazi ją na wyjątkową i nieodwracalną stratę finansową o skutkach rozciągających się na całą rodzinę. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z § 3 powołanego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego przepisu wynika zatem, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zarówno aktu lub czynności będących przedmiotem zaskarżenia, jak też aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z treści powołanych na wstępie przepisów wynika, że uruchomienie postępowania wpadkowego w tym przedmiocie następuje dopiero po zasygnalizowaniu we wniosku, składanym przez stronę, wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skoro zaś to strona jest inicjatorem postępowania w tym przedmiocie, to na niej spoczywa obowiązek wykazania okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżąca nie wykazała aby w stosunku do niej zaszły przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Co prawda we wniosku zaznaczyła, że wykonanie zaskarżonego aktu może wyrządzić znaczną szkodę, jednakże w ogóle nie wyjaśniła, w jaki sposób wywiązanie się z ciążących na niej obowiązków podatkowych może narazić ją na negatywne skutki. Same powtórzenie treści przepisu normującego problematykę wstrzymania wykonania decyzji nie może uzasadniać wniosku w tym zakresie. Ponadto strona nie przedłożyła żadnej dokumentacji mogącej stanowić potwierdzenie dla podniesionych przez nią w tym zakresie okoliczności. Powyższe, uniemożliwiło Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu merytoryczne odniesienie się do tez sformułowanych we wniosku. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny oddalił powyższy wniosek na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.