I FSK 1764/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Niezgódka - Medek (sprawozdawca), Sędzia NSA Artur Mudrecki, Sędzia WSA del. Bożena Dziełak, Protokolant Krzysztof Osial, po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2018 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej P. "E." Spółki z o.o. z siedzibą w P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 maja 2015 r. sygn. akt I SA/Łd 27/15 w sprawie ze skargi P. "E." Spółki z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. (obecnie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w L.) z dnia 31 października 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za okresy od lutego do października 2009 r. oraz określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za listopad 2009 r. postanawia: 1. umorzyć postępowanie kasacyjne, 2. zarządzić zwrot przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na rzecz P. "E." Spółki z o.o. z siedzibą w P. kwoty 880 (słownie: osiemset osiemdziesiąt) złotych uiszczonej tytułem wpisu od skargi kasacyjnej.

Wyrokiem z 13 maja 2015 r., sygn. akt I SA/Łd 27/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm., obecnie Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", oddalił skargę P. "E." sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z 31 października 2014 r., wydaną wobec skarżącej w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2009 r. Spółka, działając za pośrednictwem pełnomocnika – adwokata, zaskarżyła powyższy wyrok w całości, wnosząc w skardze kasacyjnej o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego, wraz z kosztami zastępstwa procesowego, zgodnie z właściwymi przepisami prawa. Pismem z dnia 6 czerwca 2018 r. pełnomocnik spółki cofnął wniesioną w sprawie skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jak stanowi art. 60 P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten, w związku z treścią art. 193 P.p.s.a., stosuje się odpowiednio w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Odpowiednie stosowanie art. 60 P.p.s.a. oznacza natomiast, że sąd administracyjny drugiej instancji jest związany wnioskiem dotyczącym cofnięcia skargi kasacyjnej, co z kolei wynika z treści art. 183 § 1 zdanie pierwsze P.p.s.a. Uregulowana w art. 183 § 1 P.p.s.a. zasada dyspozycyjności sprawia bowiem, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne i to bez zgody strony przeciwnej. W tych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 P.p.s.a. postanowił umorzyć postępowanie kasacyjne. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.