I FSK 1707/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: , Sędzia NSA Artur Mudrecki, , po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy w zakresie zawieszenia postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym ze skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 8 maja 2019 r., sygn. akt I SA/Bd 185/19 w sprawie ze skargi Gminy X. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 15 stycznia 2019 r. nr 0115-KDIT1-3.4012.783.2018.2.AP w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia zawiesić postępowanie kasacyjne.

Wyrokiem z dnia 8 maja 2019 r., sygn. akt I SA/Bd 185/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy po rozpoznaniu skargi Gminy X. (dalej "Gmina") uchylił interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 15 stycznia 2019 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług. Od powyższego wyroku Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wywiódł skargę kasacyjną, zarzucając w niej m.in. błędną wykładnię art. 29a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r. poz. 2174, ze zm.), prowadzącą do wniosku, że otrzymana przez Gminę dotacja na pokrycie kosztów projektu (usuwania wyrobów zawierających azbest) stanowi zapłatę za usługę oraz ma bezpośredni wpływ na cenę świadczonych przez nią usług, a tym samym podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Spór w rozpoznawanej sprawie dotyczy tego, czy do podstawy opodatkowania świadczonych przez Gminę na rzecz jej mieszkańców usług, związanych z usuwaniem azbestu z należących do nich nieruchomości, należy wliczać wartość dofinansowania otrzymanego przez Gminę na ten cel z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Mając na uwadze tak zakreślone granice sporu, Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za zasadne wskazać, że postanowieniem z 16 kwietnia 2021 r., sygn. akt I FSK 1490/20, Naczelny Sąd Administracyjny skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej "TSUE") pytanie prejudycjalne o następującej treści: "Czy przepisy dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE seria L z 2006 r. Nr 347/1, ze zm.), a w szczególności art. 2 ust.1, art. 9 ust. 1 i art. 13 ust.1 tej dyrektywy powinno się interpretować w ten sposób, że należy uznać za podatnika VAT gminę (organ władzy publicznej) w zakresie realizacji programu usuwania azbestu z nieruchomości znajdujących się na terenie tej gminy, stanowiących własność mieszkańców, którzy nie ponoszą z tego tytułu żadnych wydatków? Czy też taka działalność stanowi aktywność gminy jako organu władzy publicznej, podejmowaną w celu realizacji jej zadań, służących ochronie zdrowia i życia mieszkańców oraz ochronie środowiska, w związku z którą gmina nie jest uważana za podatnika VAT?" Ponadto postanowieniem również z 16 kwietnia 2021 r., sygn. akt I FSK 1645/20, Naczelny Sąd Administracyjny skierował do TSUE następujące pytania prejudycjalne: "1. Czy przepisy dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE seria L z 2006 r. Nr 347/1, ze zm.), a w szczególności art. 2 ust.1, art. 9 ust. 1 i art. 13 ust.1 tej dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że gmina (organ władzy publicznej) działa w charakterze podatnika VAT realizując projekt, którego celem jest zwiększenie udziału odnawialnych źródeł energii, poprzez zobowiązanie się na mocy zawartej z właścicielami nieruchomości umowy cywilnoprawnej do wykonania i montażu systemów odnawialnych źródeł energii na ich nieruchomościach, oraz - po upływie określonego czasu - do przekazania własności tych systemów na rzecz właścicieli nieruchomości? 2. W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie pierwsze, czy do podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 73 tej dyrektywy należy wliczyć otrzymane przez gminę (organ władzy publicznej) dofinansowanie ze środków europejskich na realizację projektów dotyczących odnawialnych źródeł energii?" Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329, ze zm.), dalej "P.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z uwagi na zbieżność kwestii spornej występującej w rozpoznawanej sprawie ze stanowiącą przedmiot ww. pytań prejudycjalnych, udzielenie odpowiedzi na te pytania będzie miało istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy niniejszej. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 P.p.s.a., postanowił z urzędu zawiesić postępowanie sądowe do czasu wydania przez TSUE orzeczeń w sprawach odpowiednio C-616/21 i C-612/21.