I FSK 169/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: , Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Cudak (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w dniu 29 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku E. sp. k. z siedzibą w W. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 czerwca 2023 r., sygn. akt I FSK 169/23, w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 września 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 298/22, w sprawie ze skargi E. sp. k. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 30 listopada 2021 r., nr 1401-IOV-4.4103.138.2021.4.PJ, w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od czerwca do listopada 2016 r. postanawia oddalić wniosek.

Wyrokiem z 1 czerwca 2023 r., sygn. akt I FSK 169/23, Naczelny Sąd Administracyjny, oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej "organ") od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 14 września 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 298/22, wydanego w sprawie ze skargi E. sp. k. (dalej "skarżąca"), uchylającego decyzję organu z 30 listopada 2021 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od czerwca do listopada 2016 r. Pismem z 26 lipca 2023 r. skarżąca zwróciła się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o uzupełnienie wyroku z 1 czerwca 2023 r., sygn. akt I FSK 169/23, o zasądzenie na jej rzecz kosztów zastępstwa adwokackiego w postępowaniu kasacyjnym. Uzasadniając swoje żądanie, podniosła, że w odpowiedzi na skargę kasacyjną z 2 stycznia 2023 r. zawarła wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa adwokackiego w postępowaniu kasacyjnym wg norm przepisanych, a Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 1 czerwca 2023 r. nie zawarł rozstrzygnięcia w tym przedmiocie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, ze zm.), dalej "p.p.s.a.", strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu — a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia — zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Stosownie zatem do przywołanej regulacji sąd, który wydał wyrok, na wniosek strony może orzec o uzupełnieniu wyroku w części dotyczącej m.in. kosztów postępowania. W myśl natomiast art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204. Strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Stronę działającą bez adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego sąd powinien pouczyć o skutkach niezgłoszenia wniosku w powyższym terminie (art. 210 § 1 p.p.s.a.). Przepis ten nie ma jednakże zastosowania w przypadku orzekania na posiedzeniu niejawnym, gdy strona nie jest reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika. W takim przypadku o kosztach należnych stronie sąd orzeka z urzędu (§ 2 art. 210 cytowanej ustawy). Odnosząc treść przywołanych regulacji do okoliczności rozpoznawanej sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że postępowanie kasacyjne w sprawie o sygn. akt I FSK 169/23 zakończonej wyrokiem z 1 czerwca 2023 r. zostało zainicjowane skargą kasacyjną organu (reprezentowanego przez radcę prawnego). Skarżąca zaś, działając również przez profesjonalnego pełnomocnika — adwokata P.R., pismem z 2 stycznia 2023 r. wniosła odpowiedź na skargę kasacyjną, w treści której w istocie zawarła wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa adwokackiego w postępowaniu kasacyjnym wg norm przepisanych. Jednakże w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 11 stycznia 2023 r. przedmiotowe pismo zostało zwrócone pełnomocnikowi skarżącej w trybie określonym w art. 66 § 1 p.p.s.a. (stosownie do którego w toku sprawy adwokaci, radcy prawni, doradcy podatkowi, rzecznicy patentowi i Prokuratoria Generalna Rzeczypospolitej Polskiej doręczają sobie nawzajem pisma bezpośrednio za potwierdzeniem odbioru i oznaczeniem daty lub przesyłką poleconą, w treści pisma procesowego wniesionego do sądu zamieszczając oświadczenie o doręczeniu odpisu pisma drugiej stronie albo o jego nadaniu przesyłką poleconą, natomiast pisma niezawierające powyższego oświadczenia podlegają zwrotowi bez wzywania do usunięcia tego braku). W rezultacie pismo procesowe skarżącej z 2 stycznia 2023 r. nie wywołało skutków prawnych właściwych odpowiedzi na skargę kasacyjną, w tym również skutku w postaci złożenia wniosku o zasądzenie kosztów postępowania. Ponadto mimo rozpoznania sprawy na posiedzeniu niejawnym nie zaistniała przesłanka orzekania przez sąd w przedmiocie kosztów postępowania z urzędu. Jak już bowiem zauważono powyżej, w postępowaniu sądowoadministracyjnym w niniejszej sprawie skarżąca była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika. W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w sprawie nie zaistniały podstawy do zasądzenia na rzecz skarżącej od organu kosztów postępowania kasacyjnego, w związku z czym nie zachodzi również potrzeba uzupełnienia w tym zakresie wydanego w sprawie wyroku z 1 czerwca 2023 r. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 209 i art. 210 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.