I FSK 1602/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Arkadiusz Cudak (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 20 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej Ministra Finansów (obecnie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 maja 2016 r. sygn. akt III SA/Wa 1767/15 w sprawie ze skargi P. [...] z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 19 marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia zawiesić postępowanie sądowe.

Wyrokiem z 12 maja 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 1767/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę P. [...] (dalej: skarżąca) na interpretację indywidualną Ministra Finansów (dalej: organ) z 19 marca 2015 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług i uchylił zaskarżona interpretację. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiódł organ, zarzucając w niej m. in. naruszenie art. 119 w zw. z art. 19a ust. 8 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j.: Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, ze zm.), poprzez błędną wykładnię. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2017, poz. 1369, ze zm.), dalej: p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Spór w rozpoznawanej sprawie dotyczy m. in. określenia momentu powstania obowiązku podatkowego przy wpłacie zaliczki na poczet świadczenia usług turystycznych opodatkowanych na szczególnych zasadach tzw. marży. W związku z tym zauważyć należy, że postanowieniem z 16 lutego 2017 r., sygn. akt I FSK 831/15, Naczelny Sąd Administracyjny, postanowił skierować do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE) pytania prejudycjalne o treści: "1. Czy przepisy Dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. z 2006 r. Nr L 347, s. 1; dalej powoływana jako Dyrektywa 2006/112/WE) należy interpretować tak, że obowiązek podatkowy z tytułu zaliczek otrzymanych przez podatnika świadczącego usługi turystyki, opodatkowane w procedurze szczególnej przewidzianej dla biur podróży w art. 306-310 Dyrektywy 2006/112/WE, powstaje w momencie określonym w art. 65 Dyrektywy 2006/112/WE? 2. W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze, czy art. 65 Dyrektywy 2006/112/WE należy interpretować tak, że dla celów opodatkowania zaliczkę otrzymaną przez podatnika świadczącego usługi turystyki, opodatkowane w procedurze szczególnej przewidzianej dla biur podróży w art. 306-310 Dyrektywy 2006/112/WE, pomniejsza się o koszty, o których mowa w art. 308 Dyrektywy 2006/112/WE, faktycznie poniesione przez podatnika do momentu otrzymania zaliczki?". W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, rozstrzygnięcie sprawy rozpoznawanej zależeć będzie od wyniku postępowania przed TSUE w sprawie o udzielenie odpowiedzi na powyższe pytania prejudycjalne. Wobec tego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił zawiesić niniejsze postępowanie do czasu rozstrzygnięcia przez TSUE pytania prejudycjalnego w sprawie oznaczonej sygnaturą akt C-422/17.