I FSK 1574/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Bartosz Wojciechowski (spr.), Sędzia NSA Zbigniew Łoboda, Sędzia WSA (del.) Dominik Mączyński, , po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku o dokonanie wykładni wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 stycznia 2024 r., sygn. akt I FSK 1574/20 wydanego w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 19 sierpnia 2020 r. sygn. akt I SA/Bk 509/20 w sprawie ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z dnia 26 marca 2020 r. nr 2001-IOV.4103.2.2020 w przedmiocie podatku od towarów i usług za wrzesień, październik, listopad i grudzień 2013 r. postanawia: odmówić wykładni wyroku.

Wyrokiem z dnia 11 stycznia 2024 r., I FSK 1574/20, Naczelny Sąd Administracyjny, orzekając w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 19 sierpnia 2020 r., sygn. akt I SA/Bk 509/20 w sprawie ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z dnia 26 marca 2020 r., w przedmiocie podatku od towarów i usług za wrzesień, październik, listopad i grudzień 2013 r.: w punkcie pierwszym uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA w Białymstoku; w punkcie drugim odstąpił od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego między stronami. Pismem z 13 lutego 2024 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku wystąpił z wnioskiem o dokonanie wykładni ww. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, w zakresie rzeczywistej wątpliwości co do uzasadnienia stanowiska Sądu zawartego w pkt 2 rozstrzygnięcia, a dotyczącego odstąpienia od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego między stronami oraz stwierdzenia, że "orzeczenie o odstąpieniu od zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego miało umocowanie w art. 206 P.p.s.a.". Organ zwrócił w szczególności uwagę, że powinien był otrzymać od strony przeciwnej przynajmniej zwrot kwoty 12.432 zł tytułem wpisu od wniesionej skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej: P.p.s.a.), sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, budzący wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Podkreślenia wymaga, że wykładnia orzeczenia nie może zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia, czy jego poszerzeniu o inne elementy, istotne zdaniem wnioskodawcy (postanowienie NSA z 1 lipca 2014 r., I FSK 1530/12, LEX nr 1494564). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wniosek organu o wykładnię wyroku z dnia 11 stycznia 2024 r. w zakresie kosztów postępowania jest nieuzasadniony, ponieważ, wbrew stanowisku strony, uzasadnienie w tym zakresie nie nasuwa żadnych wątpliwości interpretacyjnych. Treść postanowienia zawartego w pkt 2 sentencji odpowiada wskazanej w uzasadnieniu podstawie prawnej odstąpienia od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania. Nie można też pominąć okoliczności, że ustawodawca pozostawił w art. 206 i art. 207 P.p.s.a. decyzję o odstąpieniu od zasądzenia kosztów postępowania do swobodnego uznania sądu. W rozpoznawanej sprawie zastosowanie tej instytucji pozostawało w ścisłym związku z całością rozstrzygnięcia i przyczyną, z powodu której NSA uchylił wyrok sądu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W opinii składu orzekającego, wniosek o wykładnię wyroku nie zmierzał do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu wyrażeń prawnych i znaczenia słów, lecz w istocie do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie, co w tym trybie jest niedopuszczalne. Z tych względów na podstawie art. 158 w zw. z art. 193 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. Dominik Mączyński Bartosz Wojciechowski (spr.) Zbigniew Łoboda sędzia del. WSA sędzia NSA sędzia NSA