I FSK 1563/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Zirk-Sadowski, po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lutego 2023 r., sygn. akt I FSK 1563/22 w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 listopada 2021 r., sygn. akt I SA/Kr 1234/21 w sprawie ze skargi M. sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 1 lipca 2021 r., nr 1201-IOP2-1.4103.12.2021.10 w przedmiocie dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za czerwiec 2020 r. postanawia: odmówić uzupełnienia wyroku.

Wyrokiem z dnia 8 lutego 2023 r., sygn. akt I FSK 1563/22, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 listopada 2021 r., sygn. akt I SA/Kr 1234/21 uwzględniającego skargę M. sp. z o.o. w K. (dalej: skarżąca, spółka) na decyzję organu podatkowego. W uzasadnieniu powyższego orzeczenia Sąd drugiej instancji wyjaśnił, że brak było podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącej o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego z uwagi na wniesienie pisma procesowego z dnia 12 grudnia 2022 r. po upływie terminu do złożenia odpowiedzi na skargę kasacyjną. Pismem z dnia 7 kwietnia 2023 r. spółka zażądała uzupełnienia ww. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania kasacyjnego, argumentując, że pismo z dnia 12 grudnia 2022 r. zostało wniesione w terminie (doręczenie skargi kasacyjnej organu miało bowiem miejsce w dniu 28 listopada 2022 r.). Ponadto nawet przy przyjęciu, że spółka nie udzieliła odpowiedzi w terminie, jej pismo powinno zostać potraktowane jako pismo procesowe zawierające skuteczne żądanie o zwrot kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Nie znajduje oparcia w aktach sprawy twierdzenie strony jakoby pismo z dnia 12 grudnia 2022 r. zostało nadesłane w terminie 14 dni przewidzianym na złożenie odpowiedzi na skargę kasacyjną zgodnie z art. 179 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej: Ppsa). Odpis skargi kasacyjnej został bowiem przesłany na adres spółki i uznany za doręczony w trybie zastępczym w dniu 8 września 2022 r. (zob. koperta wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru - k. 95 akt sąd.). Okoliczność, że spółce przesłano na jej prośbę na nowy adres, wskazany w piśmie z dnia 13 września 2022 r. (nadesłanym do sądu w dniu 22 września 2022 r.), kopię skargi kasacyjnej organu, nie otworzyła skarżącej kolejnego terminu do wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną. Pismo z dnia 12 grudnia 2022 r. należało zatem uznać za wniesione po upływie terminu wyznaczonego w art. 179 zd. 1 Ppsa i nie mogło zostać zakwalifikowane jako odpowiedź na skargę kasacyjną. W takiej sytuacji wniosek o zasądzenie kosztów postępowania nie mógł podlegać uwzględnieniu. Jak wielokrotnie podkreślano w orzecznictwie, mimo iż art. 204 i art. 205 § 2-4 Ppsa stanowią podstawę do zasądzenia zwrotu kosztów za wniesienie sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika odpowiedzi na skargę kasacyjną, to zasądzenie zwrotu takich kosztów jest dopuszczalne wyłącznie wówczas, gdy odpowiedź na skargę kasacyjną została wniesiona w terminie przewidzianym w art. 179 Ppsa, czyli w terminie 14 dni od doręczenia odpisu skargi kasacyjnej (zob. np. wyroki NSA z dnia 28 września 2017 r., sygn. akt II FSK 2396/15 i z dnia 14 września 2021 r., sygn. akt II OSK 2173/19). Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł przesłanek do zasądzenia zwrotu kosztów postepowania kasacyjnego na rzecz spółki i odmówił uwzględnienia wniosku o uzupełnienie wyroku w trybie art. 157 § 1 i § 2 w związku z art. 193 Ppsa.