I FSK 1543/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Zubrzycki, Sędzia NSA Marek Kołaczek (sprawozdawca), Sędzia WSA del. Dominik Mączyński, Protokolant Katarzyna Jaszuk, po rozpoznaniu w dniu 5 września 2018 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej B. Sp. z o. o. z siedzibą w L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 4 maja 2016 r. sygn. akt I SA/Łd 199/16 w sprawie ze skargi B. Sp. z o. o. z siedzibą w L. na interpretację indywidualną Ministra Finansów (obecnie Szef Krajowej Administracji Skarbowej) z dnia 17 listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od B. Sp. z o. o. z siedzibą w L. na rzecz Szefa Krajowej Administracji Skarbowej kwotę 360 (słownie: trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Wyrokiem z 4 maja 2016 r., sygn. akt I SA/Łd 199/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę B. Spółki z o.o. z siedzibą w Ł. (dalej: "Spółka" lub "skarżąca") na interpretację indywidualną Ministra Finansów z 17 listopada 2015 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług. Sąd zgodził się z organem podatkowym, że skarżąca Spółka, w celu skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego w pełnej wysokości od wydatków związanych z pojazdami samochodowymi służącymi przed ich sprzedażą do pełnienia funkcji demonstracyjnej i do jazd próbnych przez klientów - powinna prowadzić w stosunku do nich ewidencję przebiegu pojazdów, o której mowa w art. 86a ust. 4 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r., nr 177, poz. 1054 ze zm., dalej zwaną – "ustawą o VAT"). Używanie przez nią samochodów do tej funkcji wyklucza bowiem uznanie, że są one przeznaczone wyłącznie do odsprzedaży. Spółka we wniesionej skardze kasacyjnej zaskarżyła powyższy wyrok w całości, zarzucając, w oparciu o podstawę przewidzianą w art. 174 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a."), naruszenie prawa materialnego, tj. art. 86a ust. 5 pkt 1 lit. a/ ustawy o VAT, poprzez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że użycie w tym przepisie wyrazu "wyłącznie" wskazuje, że zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdów nie dotyczy pojazdów, które są wykorzystywane - choćby przejściowo - na cele jazd próbnych. W oparciu o powyższe zarzuty strona wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i orzeczenie co do istoty sprawy oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Organ nie skorzystał z przysługującej możliwości sporządzenia odpowiedzi na skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie, albowiem postawione w niej zarzuty nie są zasadne. Zgodnie z art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od 1 kwietnia 2014 r., w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika. Ograniczenie to nie ma zastosowania w sytuacji, gdy pojazdy samochodowe są wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, o czym stanowi art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a ustawy o VAT. Wówczas podatnik ma prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego wynikającej z faktury dokumentującej wydatki związane z tymi pojazdami. Z kolei w myśl art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy o VAT, pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Stosownie natomiast do art. 86a ust. 5 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się w przypadku pojazdów samochodowych przeznaczonych wyłącznie do odprzedaży, jeżeli odprzedaż, sprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika. Spór w rozpoznawanej sprawie dotyczy wykładni i zastosowania wcześniej powołanych przypisów w przypadku samochodów demonstracyjnych, które są wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej Spółki, dotyczącej m.in. sprzedaży detalicznej samochodów osobowych marki N.. Ściślej - chodzi o to, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny pozwala na przyjęcie, że wspomniane samochody są "przeznaczone wyłącznie do odprzedaży" w rozumieniu ww. regulacji. Ustalenie takie byłoby bowiem równoznaczne z brakiem obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdów oraz składania naczelnikowi urzędu skarbowego stosownej informacji o tych pojazdach w celu skorzystania z pełnego odliczenia podatku naliczonego od wydatków na ich nabycie oraz związanych z ich używaniem kosztów eksploatacyjnych. W powyższej kwestii ukształtowane jest już jednolite stanowisko sądów administracyjnych. Wskazuje się w nim, że wykorzystywanie w jakimś odcinku czasowym samochodu do prezentacji towaru powoduje niemożność uznania, że służył on wyłącznie do odprzedaży. Sam fakt podwójnego wykorzystania samochodu, tj. do demonstracji, czy do jazd próbnych i dopiero po zakończeniu tej funkcji - do sprzedaży wyklucza uznanie, że pojazd ten był użyty wyłącznie do odprzedaży (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 6 sierpnia 2014 r., I FSK 1442/13; z 8 marca 2017 r., I FSK 1563/17; z 6 kwietnia 2017 r., I FSK 1259/16 i I FSK 1469/15; z 10 maja 2017 r., I FSK 1287/15; z 20 czerwca 2017 r., I FKS 1285/15; z 26 października 2017 r., I FSK 1864/15; z 12 czerwca 2018 r., I FSK 1342/16; z 12 lipca 2018 r., I FSK 1332/16). Pogląd ten, Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę - w pełni podziela. Prawidłowo zatem Sąd pierwszej instancji wskazał, że "samochody demonstracyjne z samej definicji nie są wyłącznie przeznaczone do odsprzedaży, dlatego też nie znajdzie zastosowania przepis art. 86a ust. 5 lit. a ustawy o VAT". Trafnie w konsekwencji uznał, że skarżąca w celu dokonania pełnego odliczenia podatku VAT od wydatków związanych z samochodami demonstracyjnymi podatnik musi spełnić łącznie dwa warunki określone w art. 86 ust. 4 punkt 1 ustawy o VAT: musi ustalić sposób wykorzystywania pojazdów, np. poprzez opracowanie zasad korzystania z pojazdów czy prowadzić dla tych pojazdów ewidencję przebiegu pojazdów. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną na podstawie art. 184 p.p.s.a. Orzeczenie w przedmiocie kosztów uzasadnia art. 204 pkt 1 p.p.s.a.