Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

I FSK 1477/26

Postanowienie NSA z 27 października 2026 r., I FSK 1477/26 – podatek od towarów i usług

Wynik

Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
27 października 2026
Prawomocne
tak

Treść rozstrzygnięcia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sylwester Marciniak, po rozpoznaniu w dniu 27 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zawartego w skardze kasacyjnej M. D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 lipca 2026 r., sygn. akt I SA/Gd 287/26 w sprawie ze skargi M. D. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 11 sierpnia 2025 r. nr 2201-IOV-1.4103.79-97.2025/10.09 w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy od stycznia do kwietnia 2020 r. oraz od czerwca 2020 r. do sierpnia 2021 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sylwester Marciniak Sędzia NSA

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

W skardze kasacyjnej złożonej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 lipca 2026 r., sygn. akt I SA/Gd 287/26, M. D. (dalej: skarżący) zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed zakończeniem kontroli kasacyjnej może wyrządzić mu znaczną szkodę oraz spowodować trudne do odwrócenia skutki. Skarżący wskazał na wysoką kwotę spornego podatku naliczonego, tj. 235 951,21 zł. Według skarżącego egzekucja tak wysokiej kwoty z rachunków bankowych lub innych składników majątku może wywołać skutki ekonomiczne niewspółmierne do celu postępowania, podczas gdy legalność samej podstawy odmowy prawa do odliczenia będzie jeszcze przedmiotem kontroli sądowej. W przypadku uwzględnienia skargi kasacyjnej uprzednie przymusowe wykonanie decyzji mogłoby spowodować konieczność odwracania skutków przeprowadzonej egzekucji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim należy podkreślić, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wykonalności takiego aktu lub czynności, wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143, dalej: p.p.s.a.). Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony postępowania, która powinna mieć świadomość, że uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. np. postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2007 r., II FZ 338/07). Konieczne jest zatem wskazanie we wniosku szczegółowych przyczyn uzasadniających możliwość wystąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy należy zaznaczyć, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji został uzasadniony w sposób nader ogólnikowy, jego autor wskazuje bowiem wyłącznie na wysoką kwotę zobowiązania z decyzji, wywodząc stąd o możliwych "niewspółmiernych do celu postępowania skutkach ekonomicznych" w przypadku przeprowadzenia egzekucji. Skarżący w żaden sposób nie wyjaśnił, na czym mogłyby takie skutki polegać, nie zostały też przedłożone żadne dodatkowe dane czy dokumenty, które pozwoliłyby Sądowi na ocenę, czy aktualna sytuacja finansowa skarżącego może się pogorszyć w wyniku egzekucji wynikającej z zaskarżonej decyzji kwoty. Jedynym weryfikowalnym argumentem wniosku jest znaczna wysokość kwoty zobowiązania podatkowego objętego decyzjami wydanymi w sprawie, wynosi ona bowiem blisko 236 000 zł. Niemniej należy podkreślić, że ustawodawca nie przewidział wysokości należności, która automatycznie skutkowałaby udzieleniem ochrony tymczasowej, stąd i przy dużych kwotach konieczne jest wykazanie zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Sama w sobie wysokość ciążącego na danym podmiocie zobowiązania podatkowego nie może więc stanowić wystarczającej przesłanki do udzielenia ochrony tymczasowej, nie ulega bowiem wątpliwości, że skutki egzekucji danej kwoty zależą nie tylko od jej wysokości, ale również od wartości majątku, z którego egzekucja może być dokonywana. Właśnie dlatego dla dokonania miarodajnej oceny twierdzeń wniosku o możliwej utracie płynności finansowej skarżącego konieczne było przedstawienie Sądowi informacji i dokumentów, które w sposób wiarygodny potwierdzałyby niebezpieczeństwo wystąpienia - wskutek wykonania decyzji - takich skutków. W okolicznościach sprawy skarżący temu zadaniu nie sprostał. Należy równocześnie podkreślić, że wywieranie skutków finansowych dla zobowiązanego do zapłaty danego podatku jest normalną konsekwencją egzekucji administracyjnej i choć skutki w tym zakresie są oczywiste i ujemne (prowadzą do zmniejszenia majątku), instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, lecz jedynie przed takimi, których ewentualne wygranie sporu sądowego by nie naprawiło. Skarżący nie uprawdopodobnił, że takie właśnie skutki mu grożą. Nie bez znaczenia dla oceny wystąpienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. jest też to, że w przypadku ewentualnego wygrania przez skarżącego sporu z organami podatkowymi uiszczone już, a nienależne zobowiązanie będzie podlegać zwrotowi wraz z odsetkami, stanowiącymi swoistą formę odszkodowania. Warto też zwrócić uwagę, że w sprawie był już rozpatrywany wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji – w postanowieniu z dnia 8 czerwca 2026 r. sąd pierwszej instancji odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, podkreślając brak wskazania okoliczności, informacji i dokumentów umożliwiających stwierdzenie, czy rzeczywiście w sprawie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd wskazał, że jedynie kompleksowa ocena kondycji finansowej skarżącego, przeprowadzona w oparciu o pełne i rzetelne dane, może dać odpowiedź na pytanie, na ile wpływ czynnika zewnętrznego, tj. wydanej wobec skarżącego decyzji, może wpłynąć na sytuację podmiotu i spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Mimo to, wnosząc o udzielenie ochrony tymczasowej w skardze kasacyjnej, skarżący w dalszym ciągu uchylił się od podania jakichkolwiek danych potencjalnie umożliwiających Sądowi realną ocenę ewentualnego wystąpienia w jego przypadku skutków z art. 61 § 3 p.p.s.a. Podsumowując powyższe, należy stwierdzić, że skarżący nie wykazała zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sylwester Marciniak Sędzia NSA

Informacje o sprawie

Data wpływu
21 września 2026
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Sędziowie
Sylwester Marciniak /przewodniczący sprawozdawca/

Powołane przepisy

Inne orzeczenia w tej sprawie

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny