I FSK 1417/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Danuta Oleś, , , po rozpoznaniu w dniu 7 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Ministra Finansów od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 29 kwietnia 2015 r. sygn. akt I SA/Go 89/15 w sprawie ze skargi Gminy S. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 7 listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia zawiesić postępowanie.

Wyrokiem z 29 kwietnia 2015 r., sygn. akt I SA/Go 89/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim uchylił zaskarżoną przez Gminę S. (dalej "Gmina") interpretację indywidualną Ministra Finansów z 7 listopada 2014 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług. Minister Finansów we wniesionej skardze kasacyjnej zaskarżył powyższy wyrok w całości, zarzucając naruszenie prawa materialnego, tj. art. 91 ust 7 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 710 ze zm.) poprzez niewłaściwe zastosowanie, na skutek błędnego przyjęcia, że na podstawie tego przepisu Gmina ma prawo do proporcjonalnego odliczenia podatku naliczonego również w przypadku zmiany przeznaczenia towarów i usług z czynności niepodlegających VAT do czynności opodatkowanych. Zarzucono także naruszenia art. 15 ust 1, art. 86 ust. 1 powołanej ustawy poprzez niewłaściwe zastosowanie i błędne przyjęcie, że w przedstawionym stanie faktycznym w zakresie nabywania na budowę boiska towarów i usług Gmina nabędzie status podatnika VAT. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W punkcie wyjścia odnotować należy, że postanowieniem z 22 grudnia 2016 r., sygn. akt I FSK 972/15, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił skierować do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prejudycjalne o treści: "1. Czy w świetle art. 167, 168 oraz 184 i nast. Dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. z 2006 r. Nr L 347, s. 1) oraz zasady neutralności gminie przysługiwać będzie prawo do odliczenia (poprzez dokonanie korekty) podatku naliczonego związanego z jej wydatkami inwestycyjnymi w sytuacji, gdy: - w początkowym okresie po wytworzeniu (nabyciu) dobro inwestycyjne wykorzystywane było na cele działalności niepodlegającej opodatkowaniu (w ramach realizacji przez gminę zadań organu władzy publicznej w zakresie przysługującego mu imperium); - sposób wykorzystania dobra inwestycyjnego uległ zmianie i będzie ono wykorzystywane przez gminę również do wykonywania czynności opodatkowanych; 2. Czy dla odpowiedzi na pytanie, o którym mowa w pkt 1, istotne jest to, że w momencie wytworzenia lub nabycia dobra inwestycyjnego zamiar wykorzystania w przyszłości tego dobra przez gminę do wykonywania czynności opodatkowanych nie był wyraźnie wskazany? 3. Czy dla odpowiedzi na pytanie, o którym mowa w pkt 1, istotne jest to, że dobro inwestycyjne będzie wykorzystywane zarówno do wykonywania czynności opodatkowanych, jak i niepodlegających opodatkowaniu (w ramach realizacji zadań organu władzy publicznej) i nie ma możliwości obiektywnego przypisania konkretnych wydatków inwestycyjnych do jednej z wyżej wymienionych grup czynności?". W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, odpowiedź na powyższe zagadnienia prawne będzie miała wpływ na rozstrzygnięcie sprawy podanej kognicji Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zgodnie bowiem z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, dalej: "P.p.s.a.") sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Z uwagi na to, że Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł taką zależność w sprawie z wniesionej przez Ministra Finansów skargi kasacyjnej postanowił, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 P.p.s.a., zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne do czasu udzielenia odpowiedzi na zagadnienia prawne ujęte we wskazanym wyżej postanowieniu.