I FSK 1370/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Arkadiusz Cudak, Sędzia NSA Maria Dożynkiewicz, Sędzia WSA del. Maja Chodacka (sprawozdawca), po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku M. S.A. z siedzibą w M. o wykładnię wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 stycznia 2019 r. sygn. akt I FSK 1370/18 w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 stycznia 2018 r. sygn. akt III SA/Wa 2830/17 w sprawie ze skargi M. S.A. z siedzibą w M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 5 lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2012 r. postanawia oddalić wniosek o wykładnię wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 stycznia 2019 r. sygn. akt I FSK 1370/18.

1. Wyrokiem z dnia 22 stycznia 2019r. sygn. akt I FSK 1370/18 Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 stycznia 2018r. sygn. akt III SA/Wa 2830/17 w sprawie ze skargi M. S.A. z siedzibą w M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 5 lipca 2017r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2012r. - uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie oraz zasądził zwrot kosztów postępowania kasacyjnego. 2. Pismem z dnia 8 kwietnia 2019r. pełnomocnik strony skarżącej zwrócił się z wnioskiem o dokonanie wykładni wyroku. We wniosku o dokonanie wykładni wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 stycznia 2019r. sygn. akt I FSK 1370/18 domagano się dokonania wykładni, poprzez rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści ww. wyroku odnośnie do tego, czy: - Naczelny Sąd Administracyjny dokonał oceny merytorycznej w sprawie i uznał za udowodnione stanowisko Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w B. oraz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie, że Spółka nie dokonała wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów, a tym samym zakres rozpatrywanej ponownie sprawy powinien zostać ograniczony do analizy zachowania przez Spółkę należytej staranności kupieckiej w procesie weryfikacji jej klientów, czy też - Naczelny Sąd Administracyjny nie odniósł się do sprawy merytorycznie i nie ocenił, czy w sprawie doszło do WDT, dlatego rozpoznając sprawę ponownie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie będzie zobowiązany do przeprowadzenia całościowej analizy akt sprawy i wydania wyroku rozstrzygającego w przedmiocie wszystkich zarzutów zawartych w skardze Spółki na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 5 lipca 2017r. Zdaniem wnioskodawcy wątpliwości budzą dwa fragmenty uzasadnienia wyroku: - "(...) w pierwszej kolejności należy stwierdzić, iż wbrew stanowisku Sądu pierwszej instancji organy jednoznacznie wskazały, iż oceniając zgromadzony w sprawie materiał dowodowy ustalono, że strona skarżąca nie dokonała wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (dalej WDT) wykazanych na fakturach wystawionych w 2012r. na rzecz (...). W takiej sytuacji kluczowa była kwestia oceny przez orzekające organy, czy skarżąca upewniła się, że faktycznymi nabywcami towarów są wskazane w wystawionych przez nią fakturach podmioty i czy mogła mieć świadomość, że może uczestniczyć w transakcjach mających na celu oszustwo podatkowe." oraz - "Zarówno organ, jak i strona skarżąca podnosiły wiele okoliczności na poparcie swoich stanowisk. Wojewódzki Sąd Administracyjny w kontekście zebranego materiału dowodowego i jego oceny dokonanej przez organy, a także stanowiska strony skarżącej prezentowanego w toku postępowania oraz w skardze powinien był ocenić sprawę i rozstrzygnąć, czy słuszne jest stanowisko organów, iż strona skarżąca dopuściła ryzyko udziału w transakcjach oszukańczych i miała tego świadomość, czy też stanowisko strony, iż dochowała należytej staranności kupieckiej w kontaktach z klientami i dokonała weryfikacji klientów, w zakresie, jaki był niezbędny do sprawdzenia ich wiarygodności i w sposób, który był możliwy w realiach prowadzonej przez skarżącą działalności oraz na moment dokonywania transakcji." 3. Pismem z dnia 29 kwietnia 2018r. pełnomocnik Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie wniósł o oddalenie wniosku stwierdzając w uzasadnieniu stanowiska, że uzasadnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 stycznia 2019r. sygn. akt I FSK 1370/18 nie budzi żadnych wątpliwości. 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. 4.1. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018, poz. 1302 ze zm., dalej: "ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi") sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. W myśl art. 166 tej ustawy do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Podkreślenia wymaga, że uwzględnienie wniosku o wykładnię orzeczenia może nastąpić tylko wówczas, gdy istnieje rzeczywista wątpliwość co do stanowiska sądu zawartego w rozstrzygnięciu lub uzasadnieniu, ewentualnie, gdy treść tego orzeczenia jest niejasna. Wyjaśnienie wątpliwości nie może przy tym prowadzić do nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego, ani powodować zmiany merytorycznej rozstrzygnięcia. Wniosek o wykładnię orzeczenia nie może także zmierzać do polemiki ze stanowiskiem sądu, czy wyjaśniania znaczenia użytych w uzasadnieniu orzeczenia słów. Konieczność dokonania wykładni orzeczenia zachodzi zatem wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. 4.2. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego objęty wnioskiem wyrok NSA z dnia 22 stycznia 2019r., sygn. akt I FSK 1370/18, nie wywołuje wątpliwości interpretacyjnych, które wymagałyby dokonania wykładni w ramach art. 158 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja wydanego w sprawie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 stycznia 2019r. nie nasuwa żadnych wątpliwości, jako że wynik sprawy jest jednoznaczny. Przedmiotowym rozstrzygnięciem uchylono w całości wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 stycznia 2018r., sygn. akt III SA/Wa 2830/17 i przekazano sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania. Żadnych wątpliwości, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie budzi również uzasadnienie przedmiotowego wyroku. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego uważna i całościowa lektura uzasadnienia nie daje podstaw do istnienia wątpliwości co do treści wyroku, również w zakresie co do tego, czy Naczelny Sąd Administracyjny przesądził, że Spółka nie dokonała wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów, czy też nie. W przywołanym przez wnioskodawcę fragmencie uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego stwierdzono, iż ("(...) organy jednoznacznie wskazały, iż oceniając zgromadzony w sprawie materiał dowodowy ustalono, że strona skarżąca nie dokonała wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (...)") Naczelny Sąd Administracyjny w sposób jednoznaczny przywołał ocenę organu co do tego, że strona skarżąca nie dokonała wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Nie ma wątpliwości, że nie jest to ocena Naczelnego Sądu Administracyjnego. Poza tym kontekst w jakim znalazło się ww. zdanie wskazuje, że dotyczy to stwierdzenia przez Naczelny Sąd Administracyjny uchybień w wyroku Sądu pierwszej instancji w postaci braku dokonania przez ten Sąd ostatecznej oceny i rozstrzygnięcia sprawy. Potwierdzenie powyższego znajduje się w stwierdzeniu zawartym w akapicie drugim pkt 6.6 uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, tj.: "Dokonując takiej oceny i wskazując na zebrany w sprawie materiał dowodowy organ pierwszej instancji, a następnie organ odwoławczy uznał, iż strona skarżąca tylko formalnie weryfikując kontrahentów dopuściła ryzyko udziału w transakcjach oszukańczych i miała tego świadomość". Co do drugiego z przytoczonych fragmentów uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, brak jest podstaw do przyjęcia – jak podaje wnioskodawca - że wskazuje ono na "(...) zaakcentowanie konieczności rozstrzygnięcia jedynie tego, czy strona dochowała należytej staranności w procesie weryfikacji klientów". Redakcyjny układ uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje, że w pierwszej kolejności Naczelny Sąd Administracyjny przywołał kwestię oceny organów co do okoliczności dokonania przez skarżącą wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, a następnie co do dopuszczenia przez skarżącą ryzyka udziału w transakcjach oszukańczych, by ostatecznie stwierdzić, że Sąd pierwszej instancji powinien był rozstrzygnąć sprawę wobec nie nakazania przeprowadzenia żadnego dodatkowego postępowania dowodowego. Nie ma wątpliwości, że również podstawa prawna uchylenia wyroku Sądu pierwszej instancji na jaką wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku objętym wnioskiem (art. 185 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) w związku ze stwierdzeniem naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 141 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 191 Ordynacji podatkowej, wskazuje że Naczelny Sąd Administracyjny nie przesądzał w sprawie żadnych faktów, a jedynie wskazał Sądowi pierwszej instancji na potrzebę rozstrzygnięcia sprawy co do meritum. 4.3. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, mając na uwadze art. 158 w związku z art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.