I FSK 1353/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Kołaczek po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Gminy S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 31 marca 2015 r., sygn. akt I SA/Ke 132/15 w sprawie ze skargi Gminy S. na interpretację indywidualną Ministra Finansów (obecnie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej) z dnia 20 października 2014 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia zawiesić postępowanie kasacyjne.

Wyrokiem z dnia 31 marca 2015 r., sygn. akt I SA/Ke 132/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, oddalił skargę Gminy S. na wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia interpretację organu podatkowego. Gmina we wniesionej skardze kasacyjnej zaskarżyła powyższy wyrok w całości, zarzucając m.in., w oparciu o podstawę kasacyjną przewidzianą w art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej powoływana również jako "P.p.s.a."), naruszenie: - art. 15 ust. 1, 2 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535, ze zm.),poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i błędną wykładnię polegające na pozostawieniu w obrocie prawnym interpretacji indywidualnej uznającej, że jednostki budżetowe są odrębnymi podatnikami podatku od towarów i usług, pomimo że na podstawie przepisów regulujących ich status brak jest podstaw do uznania, że prowadzą samodzielną działalność gospodarczą: - art. 86 ust. 1 ustawy o VAT poprzez brak zastosowania i błędną wykładnię polegające na pozostawieniu w obrocie prawnym interpretacji, zgodnie z którą w przedstawiony stanie faktycznym (tj. w szczególności w związku z wykorzystywaniem przez Gminę infrastruktury wodociągowo-kanalizacyjnej do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu VAT za pośrednictwem Zakładu Usług Komunalnych w S.) Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia całości podatku naliczonego od wydatków poniesionych na budowę i utrzymanie infrastruktury (w zakresie w jakim prawo do odliczenia nie uległo przedawnieniu); - art. 86 ust. 13 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013 r., poprzez brak zastosowania i błędną wykładnię przejawiające się pozostawieniem w obrocie prawnym interpretacji indywidualnej uznającej, że Gminie nie przysługuje prawo dokonania korekty i odliczenia podatku VAT naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym otrzymała faktury od wykonawcy robót; - art. 1 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347; dalej: "Dyrektywa VAT") poprzez brak zastosowania z uwagi na pozostawienie w obrocie prawnym interpretacji indywidualnej, która narusza zasady neutralności podatku i prowadzi do obciążenia VAT podmiotu wykorzystującego nabyte towary i usługi do wykonywania czynności opodatkowanych; Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Należy podkreślić, że Naczelny Sąd Administracyjnym postanowieniem z 25 sierpnia 2016 r., sygn. akt I FSK 294/15 (publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego następujące zagadnienie prawne: "Czy realizując inwestycję polegającą na budowie infrastruktury wodociągowo- kanalizacyjnej gmina występuje jako organ władzy publicznej realizujący zadania własne wynikające z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.) czy też występuje w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 710 ze zm.), wobec czego czy gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z wydatkami poniesionymi na tę inwestycję?". Natomiast postanowieniem z 22 grudnia 2016 r., sygn. akt I FSK 972/15, Naczelny Sąd Administracyjny skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prejudycjalne: 1. Czy w świetle art. 167, 168 oraz 184 i nast. dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. z 2006 r. Nr L347, s. 1) oraz zasady neutralności gminie przysługiwać będzie prawo do odliczenia (poprzez dokonanie korekty) podatku naliczonego związanego z jej wydatkami inwestycyjnymi w sytuacji, gdy: - w początkowym okresie po wytworzeniu (nabyciu) dobro inwestycyjne wykorzystywane było na cele działalności niepodlegającej opodatkowaniu (w ramach realizacji przez gminę zadań organu władzy publicznej w zakresie przysługującego mu imperium); - sposób wykorzystania dobra inwestycyjnego uległ zmianie i będzie ono wykorzystywane przez gminę również do wykonywania czynności opodatkowanych; 2. Czy dla odpowiedzi na pytanie, o którym mowa w pkt 1, istotne jest to, że w momencie wytworzenia lub nabycia dobra inwestycyjnego zamiar wykorzystania w przyszłości tego dobra przez gminę do wykonywania czynności opodatkowanych nie był wyraźnie wskazany? 3. Czy dla odpowiedzi na pytanie, o którym mowa w pkt 1, istotne jest to, że dobro inwestycyjne będzie wykorzystywane zarówno do wykonywania czynności opodatkowanych, jak i niepodlegających opodatkowaniu (w ramach realizacji zadań organu władzy publicznej) i nie ma możliwości obiektywnego przypisania konkretnych wydatków inwestycyjnych do jednej z wyżej wymienionych grup czynności? W ocenie Sądu, w rozpatrywanej sprawie udzielenie odpowiedzi na ww. zagadnienia prawne, będzie miało bezpośrednie przełożenie dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 P.p.s.a., postanowił z urzędu zawiesić postępowanie sądowe do czasu udzielenia odpowiedzi na zagadnienia prawne ujęte w obu wskazanych wyżej postanowieniach o sygn. I FSK 294/15 i I FSK 972/15.