I FSK 1343/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Artur Mudrecki, , , po rozpoznaniu w dniu 8 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku R.K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 23 lipca 2013 r., Nr [...], w sprawie ze skargi kasacyjnej R.K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 stycznia 2014 r., sygn. akt I SA/Kr 1487/13, w sprawie ze skargi R.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 23 lipca 2013 r., Nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, wrzesień, październik, listopad 2008 r. postanawia: oddalić wniosek.

1. Wyrokiem z dnia 23 stycznia 2014 r., sygn. akt I SA/Kr 1487/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę R.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 23 lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, wrzesień, październik, listopad 2008 r. 2. Na powyższe rozstrzygnięcie strona skarżąca wniosła skargę kasacyjną, w której zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nr [...]. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji wskazano, że zapłata rzekomo nienależnie odliczonego podatku 204.151,00 zł może spowodować znaczną szkodę; niekorzystnie wpłynie na płynność finansową firmy, która prowadzić może do jej zadłużenia lub bankructwa. Wnioskodawca wskazał, że w aktach sprawy, znajduje się protokół kontroli z którego wywieść można wnioski co do obrotów skarżącego, z ksiąg podatkowych wynika również, że wyegzekwowanie tak znacznej kwoty, nie tylko nie jest możliwe lecz z pewnością spowoduje likwidację prowadzonej działalności. 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Wniesienie skargi do sądu ze względu na treść art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), dalej: u.p.p.s.a. nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Zasadą jest zatem wykonalność decyzji ostatecznej. Sąd jednak może, choć nie musi, stosownie do treści art. 61 § 3 u.p.p.s.a. na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Jak wynika z tego przepisu, przesłanką wstrzymania zaskarżonego aktu jest zajście niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z art. 61 § 3 u.p.p.s.a. wynika również, że wnioskodawca powinien uprawdopodobnić istnienie przesłanek w nim określonych. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje przy tym, że uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. np.: postanowienia NSA z dnia 22 listopada 2004 r. FZ 474/04 oraz z dnia 31 sierpnia 2004 r. FZ 267/04, dostępne w internetowej bazie CBOIS). Ponadto, twierdzenia powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jej sytuacji finansowej oraz majątkowej (por.: J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis 2006, s. 188). Według Naczelnego Sądu Administracyjnego uzasadnienie wniosku nie uwiarygodnia wystąpienie przesłanek o których mowa w art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Strona wskazała, że zapłata rzekomo nienależnie odliczonego podatku może spowodować znaczną szkodę; niekorzystnie wpłynie na płynność finansową firmy, która prowadzić może do jej zadłużenia lub bankructwa. Twierdzenia te należało ocenić jako ogólnikowe i gołosłowne. Skarżący nie przedstawił danych, które w sposób jednoznaczny i przekonywujący wskazywałyby, że wykonanie decyzji wiąże się z bankructwem lub stratami dla skarżącego. Do wniosku nie zostały załączone również dokumenty źródłowe, które mogłoby przesądzać o racji strony. To z kolei spowodowało, że Naczelny Sąd Administracyjny nie miał możliwości zweryfikowania treści wniosku pod względem jego wiarygodności i rzetelności. W tym stanie rzeczy należało orzec jak w sentencji, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 u.p.p.s.a.