I FSK 1342/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ryszard Pęk, Sędzia NSA Arkadiusz Cudak (spr.), Sędzia NSA Artur Mudrecki, po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 16 kwietnia 2019 r. sygn. akt I SA/Rz 159/19 w sprawie ze skargi Gminy D. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 20 grudnia 2018 r. nr 1801-IOV-2.4103.108.2018 w przedmiocie odmowy zwrotu nadpłaty w podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2011 r. postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne.

Wyrokiem z 16 kwietnia 2019 r., sygn. akt I SA/Rz 159/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1306, ze zm.), dalej "P.p.s.a.", uwzględnił skargę Gminy D. (dalej "Gmina" lub "Skarżąca") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z 20 grudnia 2018 r. w przedmiocie odmowy zwrotu nadpłaty w podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2011r. i uchylił zaskarżoną decyzję. Od powyższego wyroku organ wywiódł skargę kasacyjną, zarzucając w niej niewłaściwe zastosowanie art. 78 § 3 pkt 3 lit. c) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r., poz. 613, ze zm.), dalej "O.p.", poprzez przyjęcie, że w przypadku nadpłaty powstałej w wyniku orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, po upływie terminu na dokonanie jej zwrotu, powinno nastąpić naliczenie oprocentowania od tej kwoty na podstawie ww. przepisu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sporna w sprawie kwestia zaistniała w następującym stanie faktycznym: Naczelnik Urzędu Skarbowego w B., na wniosek Gminy złożony wraz z korektą deklaracji VAT-7 za poszczególne miesiące 2011 r., dokonał 12 kwietnia 2016 r. wypłaty kwoty nadpłaty i kwoty zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wraz z oprocentowaniem obliczonym na podstawie art. 78 § 5 pkt 2 O.p. Ponieważ wypłata ta została dokonana po terminie określonym w art. 77 § 1 pkt 6 O.p., Skarżąca domagała się od organu podatkowego wypłaty oprocentowania od niewypłaconej części nadpłaty oraz zwrotu VAT, a także oprocentowania od nadpłaty i zwrotu VAT niewypłaconego w terminie. Racje Gminy podzielił Sąd pierwszej instancji, wskazując, że podstawę prawną do naliczenia takiego oprocentowania należy wywieść z art. 78 § 4 w zw. z art. 78 § 3 pkt 3 lit. c) O.p. Jak wynika z powyżej przywołanych okoliczności faktycznych, pierwotną podstawę prawną naliczenia należnego Skarżącej oprocentowania stanowił art. 78 § 5 pkt 2 O.p. W związku z tym Naczelny Sąd Administracyjny w składzie orzekającym w rozpoznawanej sprawie uznaje za zasadne wskazać, że postanowieniem z 15 marca 2022 r., sygn. akt II FSK 1602/19, Naczelny Sąd Administracyjny skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytanie prejudycjalne: "Czy wyrażone w art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej (wersja skonsolidowana – Dz.U. UE C 326/13 z 26 października 2012r.) zasady skuteczności i lojalnej współpracy oraz równoważności lub jakakolwiek inna właściwa zasada przewidziana w prawie Unii sprzeciwia się takiemu przepisowi krajowemu jak art. 78 § 5 pkt 1 i 2 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r poz. 749 ze zm.), który przewiduje, że odsetki od nadpłaconego podatku, pobranego przez płatnika niezgodnie z prawem unijnym, nie są należne podatnikowi za okres po upływie 30 dni, licząc od dnia opublikowania w Dzienniku Urzędowym wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdzającego niezgodność pobrania podatku z prawem wspólnotowym, jeżeli wniosek o stwierdzenie tej nadpłaty został złożony przez podatnika po tym terminie, a przepisy prawa krajowego dotyczące pobrania podatku, pomimo wydanego wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 10 kwietnia 2014 r., C-190/12 (ECLI:EU:C:2014:249) pozostają nadal niezgodne z prawem UE?" Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie orzekającym w rozpoznawanej prawie, z uwagi na fakt, że u podstaw obecnego sporu pomiędzy stronami niniejszego postępowania kasacyjnego leży zastosowanie art. 78 § 5 pkt 2 O.p., tj. przepisu prawa, co do zgodności którego z prawem unijnym wątpliwości wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w przywołanym postanowieniu, rozstrzygnięcie tego zagadnienia prawnego przez Trybunał będzie miało istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy niniejszej. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 P.p.s.a., postanowił z urzędu zawiesić postępowanie sądowe do czasu udzielenia przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej odpowiedzi na pytanie prejudycjalne w sprawie C-322/22. Arkadiusz Cudak Ryszard Pęk Artur Mudrecki