I FSK 1341/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: , Przewodniczący Sędzia NSA: Janusz Zubrzycki (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w dniu 27 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej M. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 15 lutego 2017 r., sygn. akt I SA/Łd 737/16 w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 13 czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za I, II, III i IV kwartał 2011 r. oraz orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe zlikwidowanej spółki cywilnej postanawia: 1) odrzucić skargę kasacyjną, 2) zwrócić M. B. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 2.115 (słownie: dwa tysiące sto piętnaście) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej.

Wyrokiem z dnia 15 lutego 2017 r., w sprawie I SA/Łd 737/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę M. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 13 czerwca 2016 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne kwartały 2011 r. oraz orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe zlikwidowanej spółki cywilnej. M. B. w skardze kasacyjnej wniosła o uchylenie opisanego wyżej wyroku i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji w celu ponownego jej rozpoznania, z uwagi na "rażące naruszenie przepisów postępowania, bezpośrednio godzące w zasadę praworządności". Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o odrzucenie, ewentualnie oddalenie tej skargi oraz o zasądzenie na rzecz organu zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu, gdyż nie spełnia ona wymogów formalnych określonych w art. 176 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016, poz. 718 ze zm., dalej: P.p.s.a.). W myśl ww. przepisu skarga kasacyjna powinna zawierać przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Przez przytoczenie podstaw kasacyjnych należy przy tym rozumieć dokładne wskazanie takiej podstawy oraz określenie tych przepisów prawa, które - zdaniem podmiotu wnoszącego skargę kasacyjną - uległy naruszeniu przez sąd wydający zaskarżone orzeczenie. Prawidłowe sformułowanie podstaw kasacyjnych polega zatem na wskazaniu konkretnych przepisów prawa, które zostały naruszone, z podaniem numeru artykułu, paragrafu, ustępu, punktu (ewentualnie innych jednostek redakcyjnych), oraz wyjaśnieniu na czym to naruszenie polegało. Brak formalny skargi kasacyjnej, jakim jest niewskazanie podstaw kasacyjnych, nie podlega przy tym uzupełnieniu, co wprost wynika z treści art. 177a P.p.s.a., zaś skarga kasacyjna dotknięta tymże brakiem podlega odrzuceniu w myśl art. 178 ww. ustawy. W niniejszej sprawie skarga kasacyjna Strony nie zawiera żadnych podstaw kasacyjnych - za takie nie można bowiem uznać ogólnych twierdzeń autora tej skargi odnośnie rażącego naruszenia przepisów postępowania bezpośrednio godzącego w zasadę praworządności, naruszenia konstytucyjnej zasady prawa do obrony i domniemania niewinności, prawa do rzetelnego rozpoznania sprawy, czy też dokonania przez Sąd pierwszej instancji dowolnej oceny materiału dowodowego, w sytuacji gdy w ramach tych zarzutów nie przywołano ani jednego przepisu, którego uchybienia dopuścił się - zdaniem autora tej skargi - Sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie. W tym miejscu podkreślenia wymaga, że w myśl art. 183 § 1 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Ponieważ w niniejszej sprawie nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania, o których mowa w art. 183 § 2 P.p.s.a., brak wskazania podstaw kasacyjnych uniemożliwił Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu dokonanie kontroli zaskarżonego orzeczenia. Należy bowiem mieć na uwadze, że sąd kasacyjny nie jest uprawniony do zastępowania stron i jakiegokolwiek korygowania czy uzupełniania podstaw kasacyjnych. Nie jest też władny domniemywać intencji autora skargi kasacyjnej i z uzasadnienia omawianego środka zaskarżenia samodzielnie wywodzić podstaw kasacyjnych, co w niniejszej sprawie byłoby zresztą niemożliwe, gdyż również w uzasadnieniu skargi kasacyjnej nie zostały wymienione żadne przepisy prawa, których naruszenia mógł dopuścić się WSA. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 w związku z art. 178 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.