I FSK 1312/17

Dnia 5 lutego 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia WSA (del.): Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej B. [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 marca 2017 r. sygn. akt III SA/Wa 1339/16 w sprawie ze skargi B. [...] na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 31 grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 stycznia 2020 r., sygn. akt I FSK 1312/17, w ten sposób, że pominąć oznaczenie pkt 1, a następującą po tym treść rozstrzygnięcia zakończyć kropką w miejsce przecinka oraz pominąć treść punktu drugiego.

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej – "p.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zd. 1 p.p.s.a.). Na mocy art. 193 p.p.s.a. przepisy te mają odpowiednie zastosowanie w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny w wyniku uwzględnienia skargi kasacyjnej B. [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, uchylił wyrok Sądu pierwszej instancji, którym uchylona została interpretacja indywidualna Ministra Finansów z dnia 31 grudnia 2015 r. Zauważyć trzeba, że jak to wynika z art. 203 pkt 1 p.p.s.a., stronie, która wniosła skargę kasacyjną, należy się zwrot poniesionych przez nią niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego od organu - jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi kasacyjnej został uchylony wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę. Przyjęcie zatem, że w sprawie Sąd pierwszej instancji oddalił skargę, podczas gdy z akt wynikało, że skarga przez ten Sąd została uwzględniona - miało charakter oczywistej omyłki, tak jak wynikające z tego sformułowanie pkt 2 sentencji wyroku, co wymagało sprostowania, poprzez jego pominięcie, na podstawie art. 156 p.p.s.a. w związku z art. 193 p.p.s.a.