I FSK 1310/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Łoboda, po rozpoznaniu w dniu 20 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej Z. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 grudnia 2020 r. sygn. akt VIII SA/Wa 772/20 w sprawie ze skargi Z. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 8 sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2005 r. postanawia zwrócić skargę kasacyjną Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie w celu usunięcia dostrzeżonych braków.

Wyrokiem z dnia 9 grudnia 2020 r., sygn. akt VIII SA/Wa 772/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Z. R. (dalej: "Skarżący", "Strona") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 8 sierpnia 2016 r., w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2005 r. Od powyższego wyroku Skarżący wniósł skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W wyniku wstępnego badania skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, że nie spełnia ona wszystkich wymagań formalnych. Przedstawione bowiem pełnomocnictwo budzi wątpliwości, co do zakresu reprezentacji. Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm., dale – "p.p.s.a.") skarga kasacyjna musi być (poza wyjątkami określonymi w § 2 i § 3, nie mającymi zastosowania w niniejszej sprawie) sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Pełnomocnik ten winien wykazać swoje umocowanie do dokonania tej czynności, zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. Pełnomocnictwo może być ogólne, do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi (art. 36 pkt 1 p.p.s.a.), do prowadzenia poszczególnych spraw (art. 36 pkt 2 p.p.s.a.) i do niektórych czynności w postępowaniu (art. 36 pkt 3 p.p.s.a.). Zakres umocowania w przypadku udzielenia dwóch pierwszych rodzajów pełnomocnictw określono w art. 39 p.p.s.a. Pełnomocnictwo określone w art. 36 pkt 3 p.p.s.a. ma zakres najwęższy. W ramach tak określonego umocowania pełnomocnik może dokonywać tylko czynności w nim wskazanych. W niniejszej sprawie skargę kasacyjną w imieniu Skarżącego sporządził adw. M. C., który legitymował się pełnomocnictwem znajdującym się w aktach sprawy (złożonym przy okazji wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie). Wspomniane pełnomocnictwo swoim zakresem umocowuje pełnomocnika do "(...) sporządzenia i wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 8 sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług zobowiązania podatkowego za grudzień 2005 oraz do reprezentowania mnie w sprawie z tej skargi przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, z prawem substytucji.". W związku z powyższym, nie ulega wątpliwości, że pełnomocnik Skarżącego nie został umocowany do złożenia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W tej sytuacji w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego koniecznym jest uzupełnienie akt o brakujące pełnomocnictwo do reprezentowania Strony do złożenia skargi kasacyjnej w przedmiotowym postępowaniu. Wobec powyższych okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.