I FSK 1272/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Sędzia NSA Maria Dożynkiewicz, , , po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej Ministra Finansów od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 marca 2015 r. sygn. akt I SA/Po 952/14 w sprawie ze skargi Gminy W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 5 czerwca 2014 r. nr ILPP1/443-176/14-4/AW w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia zawiesić postępowanie sądowe.

Wyrokiem z 5 marca 2015 r., sygn. akt I SA/Po 952/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił zaskarżoną przez Gminę W. (zwaną dalej w skrócie "Gminą") interpretację indywidualną Ministra Finansów (działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu) z 5 czerwca 2014 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług. Minister Finansów we wniesionej skardze kasacyjnej zaskarżył powyższy wyrok w całości, zarzucając, w oparciu o obie podstawy przewidziane w art. 174 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a."), naruszenie: - art. 134 § 1 oraz art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 14b § 3 i art. 14c § 1-2 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., nr 749 ze zm., dalej "O.p."), poprzez uznanie, że wydając interpretację indywidualną organ podatkowy dokonał oceny zdarzenia przyszłego i stanowiska Wnioskodawcy odmiennej od oceny przedstawionej przez Wnioskodawcę, wprowadzając tym samym własne założenia, odmienne od wskazanych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, a sprowadzające się twierdzenia, że w niniejszej sprawie nabycie towarów i usług związanych z realizacją inwestycji w zakresie infrastruktury wodno-kanalizacyjnej nie miało związku z działalnością gospodarczą; - art. 134 § 1 oraz art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 14c § 1-2 O.p., poprzez zawarcie w uzasadnieniu wyroku wewnętrznie sprzecznych twierdzeń, tj. stwierdzenie przez Sąd, że organ podatkowy "nie wyjaśnił dlaczego przekazanie infrastruktury do nieodpłatnego używania świadczy o tym, że Gmina nie nabyła infrastruktury do działalności gospodarczej", a następnie zanegowanie tego poprzez wskazanie, że "ocena organu w powyższym zakresie niezasadnie została dokonana z uwzględnieniem poglądu wyrażonym przez ETS (obecnie TSUE) w wyroku wydanym w sprawie C-378/02; - art. 91 ust. 7 i 7a w zw. z ust. 1-6 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., nr 177, poz. 1054 ze zm., dalej "u.p.t.u.) w zw. z art. 167 i art. 187 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L nr 347, str. 1, ze zm.) poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, że w przedmiotowej sprawie Gminie będzie przysługiwało prawo do zastosowania korekty podatku naliczonego w związku z planowanym przez nią odpłatnym udostępnieniem poszczególnych elementów infrastruktury wodno-kanalizacyjnej na rzecz gminnej spółki komunalnej - na podstawie umowy dzierżawy bądź innej odpłatnej umowy, podczas gdy prawidłowym jest przyjęcie, że Gminie nie będzie przysługiwać prawo do zastosowania korekty podatku naliczonego, o której mowa w art. 91 u.p.t.u. i odliczenia odpowiedniej części tego podatku od wydatków inwestycyjnych, ponieważ Gmina nigdy nie nabyła prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z tymi zakupami. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Należy podkreślić, że Naczelny Sąd Administracyjnym postanowieniem z 25 sierpnia 2016 r., sygn. akt I FSK 294/15, przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego następujące zagadnienie prawne: "Czy realizując inwestycję polegającą na budowie infrastruktury wodociągowo- kanalizacyjnej gmina występuje jako organ władzy publicznej realizujący zadania własne wynikające z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.) czy też występuje w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 710 ze zm.), wobec czego czy gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z wydatkami poniesionymi na tę inwestycję?". Natomiast postanowieniem z 22 grudnia 2016 r., sygn. akt I FSK 972/15, Naczelny Sąd Administracyjny skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prejudycjalne: 1. Czy w świetle art. 167, 168 oraz 184 i nast. dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. z 2006 r. Nr L347, s. 1) oraz zasady neutralności gminie przysługiwać będzie prawo do odliczenia (poprzez dokonanie korekty) podatku naliczonego związanego z jej wydatkami inwestycyjnymi w sytuacji, gdy: - w początkowym okresie po wytworzeniu (nabyciu) dobro inwestycyjne wykorzystywane było na cele działalności niepodlegającej opodatkowaniu (w ramach realizacji przez gminę zadań organu władzy publicznej w zakresie przysługującego mu imperium); - sposób wykorzystania dobra inwestycyjnego uległ zmianie i będzie ono wykorzystywane przez gminę również do wykonywania czynności opodatkowanych; 2. Czy dla odpowiedzi na pytanie, o którym mowa w pkt 1, istotne jest to, że w momencie wytworzenia lub nabycia dobra inwestycyjnego zamiar wykorzystania w przyszłości tego dobra przez gminę do wykonywania czynności opodatkowanych nie był wyraźnie wskazany? 3. Czy dla odpowiedzi na pytanie, o którym mowa w pkt 1, istotne jest to, że dobro inwestycyjne będzie wykorzystywane zarówno do wykonywania czynności opodatkowanych, jak i niepodlegających opodatkowaniu (w ramach realizacji zadań organu władzy publicznej) i nie ma możliwości obiektywnego przypisania konkretnych wydatków inwestycyjnych do jednej z wyżej wymienionych grup czynności? W ocenie Sądu, w rozpatrywanej sprawie udzielenie odpowiedzi na ww. zagadnienia prawne, będzie miało bezpośrednie przełożenie dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 p.p.s.a., postanowił z urzędu zawiesić postępowanie sądowe do czasu udzielenia odpowiedzi na zagadnienia prawne ujęte w obu wskazanych wyżej postanowieniach o sygn. I FSK 294/15 i I FSK 972/15.